Τι Φαρισαίος!

Κοντά σ’ αυτά μας προκύπτει και πολιτικά δειλός.  Ό,τι κάνει τζιζ, εξοργίζει, δείχνει το απεχθές πρόσωπο του καθεστώτος του το φορτώνει στους άλλους

Θανάσης Καρτερός 30/12/2020 | 20:58

Γιατί το έκανε, γιατί έδωσε στους χαμηλοσυνταξιούχους για ακόμα έναν χρόνο τη δυνατότητα που ο ίδιος τους είχε στερήσει, να προμηθεύονται τα φάρμακά τους χωρίς επιβάρυνση, έχει βέβαια τη σημασία του, αλλά τρώγεται. Ζορίστηκε από τις αντιδράσεις, πιέστηκε χρονιάρες μέρες από την κατακραυγή, βγήκαν στα κεραμίδια οι αγανακτισμένοι από την αναλγησία του, έκανε πίσω. Συμβαίνει. Την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ που είχε απορρίψει αναγκάστηκε επί της ουσίας να τη δεχτεί, αφού βέβαια πρώτα έγινε ρεζίλι για πολλοστή φορά ο Βρούτσης -στις πόσες χλαπάτσες, αλήθεια, θίγεται το φιλότιμο αυτού του τύπου;- και πήγε στράφι τόση προπαγάνδα.

Εκείνο που δεν τρώγεται με τίποτα είναι πώς το έκανε. Γιατί το πώς δείχνει το ήθος την ειλικρίνεια, την πολιτική του εντιμότητα. Και δείχνει επίσης πόσο εκτιμά τη δυνατότητά των υπηκόων του να ξεχωρίζουν την παπάρα από την αλήθεια. «Είναι προσωπική μου επιλογή»!  Έτσι το έκανε. Αυτή τη φρασούλα πέταξε στα μούτρα των συνταξιούχων, αλλά και όλων μας, ο φιλάνθρωπος Μητσοτάκης. Για να αναδειχτεί, μετά και απ’ αυτό, ως ο κορυφαίος Φαρισαίος, υποκριτής, πολιτικός τσαρλατάνος των τελευταίων δεκαετιών. Και κορυφαίος διαφημιστής του... εαυτού του. Ο άνθρωπος που και την κωλοτούμπα τη διαφημίζει ως φιλολαϊκή ακροβασία.

Κοντά σ’ αυτά μας προκύπτει και πολιτικά δειλός.  Ό,τι κάνει τζιζ, εξοργίζει, δείχνει το απεχθές πρόσωπο του καθεστώτος του το φορτώνει στους άλλους. Ο Χρυσοχοΐδης φορτώνεται το ξύλο της δημοσίας τάξεως, ο Βρούτσης όλα τα λύματα της εργασιακής ανατάξεως, η Κεραμέως τα συντρίμμια της Παιδείας, ο Κικίλιας και ο πρόθυμος Τσιόδρας τις εκατόμβες της πανδημίας.  Όλοι φορτώνονται τη δική του πολιτική. Την οποία βεβαίως εκτελούν υπάκουα, αλλά αυτό δεν της αφαιρεί την πατρότητα. Δική του είναι. Με όλη τη φτώχεια, τους θανάτους, την απόγνωση, τις κομπίνες που συνεπάγεται. Αυτά όμως αποφεύγει να τα διαφημίσει ως προσωπική επιλογή.

Τέτοιος είναι. Κάθε μέρα που περνάει στη διακυβέρνηση του τόπου αποδεικνύεται πνευματικά ελάσσων, πολιτικά ολίγιστος και, το χειρότερο, ηθικά ελάχιστος. Εξ ου και μας αντιμετωπίζει όλους ως λωτοφάγους. Που πάει να πει ότι είναι καιρός να επιστρατεύσουμε κι εμείς τις δικές μας προσωπικές επιλογές. Πριν μας πάρει στον λαιμό του με τις δικές του...

Πηγή:Αυγή