Οι Μακεδονομάχοι έγιναν Κου Κλουξ Κλαν

Τα κακά μαντάτα έφταναν από καιρό. Από τον καιρό με τις ταυτότητες. Μετά με το Μακεδονικό.

Χαϊδευαν το τέρας. Τάιζαν το τέρας. Με ψεύτικα λόγια, ψεύτικες υποσχέσεις, κιτς μυθολογία της αγνωσίας.

Στο Μακεδονικό το κοροϊδεψαν. Ότι του έλεγαν ήταν ασύστολα ψέμματα.

Το τέρας δεν το δέχεται. Το καταπίνει με το ζόρι. Προσωρινά το ανέχεται.

Ζητά μιά νέα μυθολογία. Μ’ αυτήν τρέφεται. Και με αίμα.

Έβγαλαν την μουτσούνα του Μακεδονομάχου. Έβαλαν την μουτσούνα της Κου Κλουξ Κλαν.

Μαχαίρωσαν προσφυγόπουλο που φοιτούσε σε ελληνικό σχολείο. Μπορεί να άλλαζε μέχρι και τρία λεωφορεία ώσπου να φτάσει στο σχολειό του.

Οδηγός, έβγαλε έξω από το λεωφορείο μια οικογένεια προσφύγων, γιατί δήθεν είχαν καροτσάκι με μωρό και θα του χαλούσαν το όχημα.

Μικρές καθημερινές ιστορίες κατάθλιψης παρακμής και απελπισίας.

Και εμείς;

Πνιγόμαστε. Το τέρας «πνίγει» και εμάς. Κάθε φορά που επιτίθεται, επιτίθεται και σε εμάς.

Το τέρας αναπνέει μέσα από την απάθεια, την ανοχή την «κατανόηση».

Το τέρας δεν είναι μόνο οι άλλοι. Είμαστε και εμείς. Οταν σωπαίνουμε. Μικρά τέρατα συνενοχής.

Όμως δεν σωπαίνουμε. Σπάμε τη σιωπή. Μιλάμε. Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο.

Στον οδηγό λεωφορείου. Στα ΑΤΜ, όταν κάποιος πρόσφυγας πάει να πάρει χρήματα και οι υπόλοιποι της ουράς θεωρούν ότι τους καθυστερεί και «σχολιάζουν». Παντού όπου η αξιοπρέπεια έρχεται σε σύγκρουση με την απανθρωπιά.

Έχουμε μια κυβέρνηση που πρέπει να διαχειριστεί κάτι που μισεί. Οι δημοσκοπήσεις οι τόσο ευνοϊκές για αυτήν, της λένε ότι αποτυχαίνει στη διαχείριση του προσφυγικού– μεταναστευτικού. Θα προσπαθήσει να το διαχειριστεί με τους όρους του τέρατος. Γιατί το τέρας είναι σαρξ εκ της σαρκός της.

Αλήθεια ποιός εμπιστεύεται το κόμμα του Κυρανάκη, του Βορίδη, του Πλεύρη, του Γεωργιάδη, του Μπογδάνου, να διαχειριστεί ένα τέτοιο ανθρωπιστικό πρόβλημα;

Προσπαθούν να βαφτίσουν τον πρόσφυγα – μετανάστη, τον ανήλικο των δεκαέξι ετών ενήλικο κι όλους μαζί να τους τσουβαλιάσουν στα κλειστά κέντρα κράτησης- φυλακές.

Θα ανεχτούμε την ρετσινιά για την πατρίδα μας, να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης, φτωχών ανθρώπων;

Όχι δεν θα το ανεχτούμε.

Θα πάμε κόντρα στο τέρας. Θα το σταματήσουμε.

Η γιαγιά μου ήταν απ’ τον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Η άλλη μου γιαγιά ήταν απ’ τ’ Αιβαλί. Ο παππούς μου απ` τα Μοσχονήσια δίπλα στ’ Αιβαλί. Ο άλλος μου παππούς έφυγε δώδεκα χρόνων από τη Μυτιλήνη για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, που τότε ήταν κέντρο του Ελληνισμού. Γιά μια καλύτερη ζωή.

Είμαστε πρόσφυγες και μετανάστες. Πότε δε θα το ξεχάσουμε. Είμαστε από την Ανατολή και ζούμε εδώ που είναι ανατολή και δύση.

Το τέρας θέλει να τραφεί με τις σάρκες των ανθρώπων που ήρθαν απ’ την Ανατολή. Τις δικές μας σάρκες.

Δε θα το αφήσουμε.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr