Ο Νετανιάχου και οι Ινδιάνοι

Αυτό που είναι σοκαριστικό κάθε φορά που ξεσπούν μεγάλες συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών, ιδίως με επίκεντρο τη Γάζα, είναι η αδιαφορία για τη δυσαναλογία των απωλειών.

Στέλιος Κούλογλου 16/05/2021 | 10:48

Παραδείγματος χάριν, από την εισβολή του ισραηλινού στρατού το 2014, έχασαν τη ζωή τους 2.200 Παλαιστίνιοι, εκ των οποίων 1492 ήταν άμαχοι(551 παιδιά και 299 γυναίκες), 605 πολεμιστές κάθε είδους και 123 αγνώστου κατηγορίας.  

Στο Ισραήλ έχασαν τη ζωή τους 8 πολίτες, εκ των οποίων ένας Ταϊλανδός εργαζόμενος. Δηλαδή σε κάθε πολίτη του Ισραήλ αντιστοιχούν κάτι λιγότερο από 200 κάτοικοι της Γάζας.  Από πλευράς ισραηλινού στρατού, σκοτώθηκαν 69 στρατιώτες και ακόμη πέντε από «φιλικά πυρά».  Εδώ η αναλογία είναι πιο «ισορροπημένη», αν υπάρχει τέτοιο πράγμα στις απώλειες ανθρώπων από όλες τις πλευρές και τις τραγωδίες που τις συνοδεύουν : σε κάθε Ισραηλινό στρατιώτη αντιστοιχούν περίπου 10 στρατιωτικοί της Γάζας. 

Η εικόνα  θυμίζει κινηματογραφική ταινία, με καουμπόηδες και Ινδιάνους, όταν οι τελευταίοι προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν την αμερικανική υπεροπλία με τα τόξα τους και σκοτώνονταν σαν τις μύγες. Στους 40 πολέμους Αμερικάνων εποίκων- Ινδιάνων που κράτησαν χοντρικά 170 χρόνια (η άραβο-ισραηλινή διένεξη κοντεύει τα μισά) υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν 19.000 Λευκοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Για τους Ινδιάνους δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν 30 με 50 χιλιάδες, περίπου δηλαδή οι διπλάσιοι.  

Το συμπέρασμα είναι ότι τους προηγούμενους αιώνες, πριν από 100 ή 200 τόσα χρόνια,  ο άμαχος πληθυσμός ήταν πολύ καλύτερα προστατευμένος και τα εμπόλεμα μέρη στις εχθροπραξίες απέφευγαν- όσο γίνεται στον πόλεμο- τα γυναικόπαιδα. Στους πρόσφατους πολέμους, όχι μόνο στην Παλαιστίνη, αυξάνεται όλο και περισσότερο ο αριθμός και το ποσοστό των απωλειών μεταξύ των αμάχων. Πάλι στη διάρκεια της εισβολής στη Γάζα το 2014, πάνω από 10.000 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν. Ανάμεσα τους 3.374 παιδιά, εκ των οποίων τα 1000 έχουν μόνιμες αναπηρίες. Με τους αιώνες, είναι εντυπωσιακό ότι η ανθρώπινη ζωή αποκτά μικρότερη αξία. Και όπως σημείωσα στην αρχή, αυτό μας κάνει όλο και λιγότερο εντύπωση. 

Που οφείλεται αυτή η αυξανόμενη αδιαφορία για τα χιλιάδες θύματα των Παλαιστινίων; Μία από τις αιτίες είναι η ίδια με την αδιαφορία που δείχνουμε για τις εκατόμβες των Ινδιάνων στις ταινίες. Η  ισραηλινή δεξιά πιστεύει και παρουσιάζει τους Παλαιστίνιους, ιδίως της Γάζας, με τα στερεότυπα που παρουσιάζονταν στα περισσότερα γουέστερν οι Ινδιάνοι. Ζουν σε σκηνές (όπως στα χαμόσπιτα της Γάζας),  είναι άγριοι και αιμοβόροι, έτοιμοι να πάρουν το σκαλπ του εχθρου, κάτι σαν την οργάνωση της Χαμάς στην Παλαιστίνη.

Οι  λευκοί καουμπόηδες (και οι Ισραηλινοι με τα εμβόλια τους και την τεχνολογία τους) , αντιπροσωπεύουν το λαμπρό μέλλον, ενώ οι Ινδιάνοι το παρελθόν, όπως ακριβώς οι τριτοκοσμικοί Παλαιστίνιοι.  Οι καουμπόηδες είναι λογικοί. Οι Ινδιάνοι είναι στενοκέφαλοι και παράλογοι, δεν καταλαβαίνουν τον συσχετισμό των δυνάμεων που είναι σε βάρος τους και αντί να συνθηκολογήσουν προτιμούν να πεθάνουν. Η Χαμάς πετάει ρουκέτες, ενώ ξέρει ότι θα της πέσουν πολλαπλάσιες στο κεφάλι. 

Φυσικά η εξολόθρευση των Ινδιάνων της Αμερικής είναι ο ορισμός της γενοκτονίας: ολόκληρες φυλές εξαφανίστηκαν και όσοι επέζησαν πουλήθηκαν σκλάβοι ή κλείστηκαν σε καταυλισμούς- μεγάλες φυλακές, όπως είναι σήμερα η Γάζα. Η διαφορά εδώ είναι ότι οι ΗΠΑ -και ο Καναδάς- αποτελούν μια ολόκληρη ήπειρο που μπορούσαν να χωρέσουν όλοι, και τα εκατομμύρια  μεταναστών που ήρθαν αργότερα. Η Γάζα είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη. Σε μια έκταση από την Ομόνοια μέχρι τον Μαραθώνα σε μήκος, αλλά 5-10 χιλιόμετρα σε πλάτος, ζουν εγκλωβισμένα 2 εκατομμύρια. Ούτε να τους σκοτώσεις όλους μπορείς,  ούτε να τους διώξεις. 

Στην πραγματική ζωή τώρα, το Ισραήλ θα έπρεπε, στρατηγικά σκεφτόμενο, να εφαρμόσει τη συμφωνία του Όσλο που έδινε στους Παλαιστίνιους ένα κουτσουρεμένο κράτος. Επρόκειτο άλλωστε μια Λεόντειο Συμφωνία υπέρ του Τελ Αβίβ.  Αλλά μετά τη δολοφονία του διορατικότερου Γιτζάκ Ράμπιν από έναν ακροδεξιό φανατικό, επιλέχθηκε να συνεχιστεί ο  εποικισμός των παλαιστινιακών εδαφών και να ενταθεί το καθεστώς απαρτχάιντ. Και μετά; Πρόκειται για στρατηγικό αδιέξοδο, που δίνει όμως την ευκαιρία στους πολιτικούς της χώρας να παίζουν διάφορα παιχνίδια επιβίωσης. 

Αυτό γίνεται στην τωρινή σύγκρουση με τον Νετανιάχου, που μετά από 12 χρόνια αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο να χάσει την πρωθυπουργία, με ότι αυτό συνεπάγεται με τις δικαστικές εκκρεμότητες για τα σκάνδαλα που του καταλογίζονται. "Ο Νετανιάχου είναι ακριβώς εκεί που θέλει να είναι, στη μέση μιας μεγάλης κρίσης, όπου κανείς δεν θέλει να αλλάξει τον πρωθυπουργό", εξήγησε στους New York Times,  ο Μίτσελ Μπάρακ, πολιτικός αναλυτής με έδρα την Ιερουσαλήμ. 

Δεν είναι βέβαιο ότι το σχέδιο του θα πετύχει αυτή τη φορά, καθώς η αντιπολίτευση, που έχει αναλάβει την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση, δεν μπήκε στον κόπο του Νετανιάχου, ο οποίος ουσιαστικά εκτελεί χρέη υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Οι συγκρούσεις Εβραίων- Αράβων έχουν επεκταθεί σε δεκάδες πόλεις του Ισραήλ, υπερήφανες μέχρι σήμερα για την ειρηνική συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων.

Το βέβαιο είναι ότι ο αριθμός των θυμάτων, ακολουθεί και σήμερα την ίδια "ινδιάνικη" λογική: στη Γάζα 139 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί μέχρι που τελείωνε το άρθρο, μεταξύ των οποίων 39 παιδιά και 22 γυναίκες. Στο Ισραήλ 7 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ανάμεσα τους ένα 6χρονο παιδί και ένας στρατιώτης. Η αναλογία είναι 1 προς 20, όπως στα γουέστερν του Χόλυγγουντ. 

Πηγή: Tvxs

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr