«Δεν ξέρω, είμαι από χωριό»

H Ελλάδα χρειάζεται τους τουρίστες, δυστυχώς όμως οι τουρίστες δε χρειάζονται την Ελλάδα.

Νίκος Παπαδογιάννης 03/06/2020 | 16:21

Για να είμαι ειλικρινής απέναντι στον αναγνώστη, οφείλω να ομολογήσω το εξής. Όταν μου είπαν ότι έχουμε υπουργό Τουρισμού τον Χάρη Θεοχάρη, νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα. Είχαν περάσει κάτι μήνες από τις εκλογές, αλλά δεν ακουγόταν κιχ από το μαγαζί που έχει ως αποστολή να κάνει θόρυβο. Έπειτα, κατέφτασε η πανδημία και η χώρα πέθανε έναν άδοξο, αργό θάνατο.

«Θα επανεκκινήσουμε τον τουρισμό, για να πάρουμε ανάσα», παιάνισε ο προφήτης Μωυσής, με στίχους Ελύτη που δεν ήταν Ελύτης. Και βάλθηκε να καταστρώνει σχέδια, ώστε να μη χαθεί ο ξενόφερτος οβολός που αποτελεί το 15-20 τοις εκατό του ετήσιου εισοδήματος της χώρας. «Το επιτελικό σχέδιο θα σας το εξηγήσει ο αρμόδιος υπουργός», πρόσθεσε ο πρωθυπουργός. Γιατί γελάτε, κύριοι; Γιατί γελάτε;

Γελάτε, επειδή οι κανόνες που υιοθετήθηκαν είναι για γέλια. Με μία φράση, η Ελλάδα αποφάσισε να κατεβάσει τα βρακιά της για να μπάσει τουρίστες. Το πλάνο που υιοθετήθηκαν από την κυβερνησάρα μας καταργεί όλα τα μέτρα προστασίας, σε μία άτσαλη και τελικά αξιοθρήνητη προσπάθεια προσέλκυσης ξένων επισκεπτών.

Στο μυαλό των Μητσοτακαίων και των Θεοχαραίων, η Νορβηγίδα τουρίστρια διψάει τόσο πολύ για ήλιο, αλάτι και σπέρμα, ώστε θα έρθει να ρισκάρει τυφλά την υγεία που με τόσο κόπο προστάτευε το προηγούμενο τρίμηνο. Προκειμένου να γευτεί χταποδάκι στη Βλυχάδα και μακροβούτι στην Ψαρρού πληρώνοντας 30 ευρώ την ξαπλώστρα, θα το χαλαλίσει το παλιάμπελο. Δε θα ενοχληθεί, αν περάσει δυο βδομάδες στην εντατική και στείλει και τη γιαγιά στα θυμαράκια.

«Είμαστε η κοιτίδα της φιλοξενίας», βαυκαλίζεται η καμπάνια του ακοίμητου ελληνικού κράτους. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του ταξιδιωτικού σύμπαντος, η Ελλάδα θεωρείται πλέον η πατρίδα της ανευθυνότητας, μία κακόμοιρη χώρα που εκπορνεύεται για το τουριστικό συνάλλαγμα. «Ο τουρισμός αποτελεί το 50% της οικονομίας του νησιού», έλεγε τις προάλλες στην ΕΡΤ ένας ντόπιος κοτζαμπάσης από την Κρήτη. Ναι, από την Κρήτη, με την πλούσια γη που παράγει τα πάντα σε αφθονία! Αμφιβάλλω αν έχω ακούσει πιο θλιβερή κουβέντα.

«Αγνοήστε το κάλεσμα της Ελλάδας», δήλωσε στον Guardian o ίδιος ο Έλληνας προσεβευτής στην Αυστραλία, Γεώργιος Παπακώστας. «Παραείναι καλό για να είναι αληθινό», τιτλοφορείται το αφιέρωμα της αγγλικής εφημερίδας.

Εμείς ανοίξαμε τα σύνορα για τους Αυστραλούς, αλλά εκείνοι δεν μπορούν να έρθουν, αφού τα ταξίδια στο εξωτερικό παραμένουν απαγορευμένα για τους πολίτες της χώρας. Οι απ’ ευθείας πτήσεις προς την Ελλάδα έχουν διακοπεί, οπότε απαιτείται καραμπόλα μέσω ασιατικών αεροδρομίων που βρίσκονται στη μαύρη λίστα της πανδημίας (Κατάρ, Εμιράτα κ.α.). Ναι, εκείνη τη μαύρη λίστα που εμείς παριστάνουμε ότι δεν υπάρχει.

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες από τις οποίες περιμένουμε τουρίστες, ακόμα και τις πιο «χαλαρές» όπως η Δανία και η Νορβηγία, ο επισκέπτης που θα επιστρέψει ηλιοκαμμένος από τη χαζοχαρούμενη Ελλάδα υποχρεώνεται σε εγκλεισμό 10-14 ημερών. Το άνοιγμα των συνόρων είναι μονομερές, εκτός πια και αν αποφασίσει ο τουρίστας να μείνει για πάντα στην Ελλάδα! Σχεδόν όλες οι χώρες της Ευρώπης αποθαρρύνουν με επίσημο φιρμάνι τα ταξίδια στο εξωτερικό, «εκτός από τα απολύτως αναγκαία».

Ποιος χαζός θα σπαταλήσει την καλοκαιρινή του άδεια με ταξίδι σε μία χώρα που αδιαφορεί για την προστασία του πληθυσμού και με πρόσθετο μπελά την καραντίνα δύο εβδομάδων μετά την επιστροφή του; Μόνο και μόνο για λίγο ήλιο; Εσείς θα το ρισκάρατε; Εγώ πάντως θα πήγαινα στις Άλπεις, που έχουν ελέγχους, έχουν και δροσούλα.

Τα προσκόμματα δεν εξαντλούνται εκεί. Στα πακέτα που οι ασφαλιστικές εταιρίες πουλάνε στους επίδοξους ταξιδιώτες, αρνούνται να συμπεριλάβουν κάλυψη για ασθένεια από τον Covid-19. Πολλές από αυτές δεν προσφέρουν καν ταξιδιωτική ασφάλιση για επισκέψεις σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Πανομοιότυπες δικλείδες υπάρχουν και στα κατά τόπους ιδιωτικά ασφαλιστήρια. Οι εταιρίες πληρώνουν τη νοσοκομειακή περίθαλψη εφ’ όσον ο ασφαλισμένος αρρωστήσει στον τόπο του, αλλά όχι αν ταξιδέψει για αναψυχή και κολλήσει το χτικιό στο εξωτερικό. Πολύ σωστό και αναμενόμενο. Λεφτά για πέταμα δεν έχει κανένας έμπορος.   

Ο φοβερός Θεοχάρης ξαμολύθηκε να διαδώσει τη φιλελεύθερη πολιτική της χώρας και σκόρπισε λογής - λογής φουρτούνες. Υποσχέθηκε στο BBC δημιουργία «ζώνης ελεύθερης διακίνησης» δίχως καραντίνα μεταξύ Ελλάδας και Μεγάλης Βρετανίας, αλλά εν τέλει  εξαίρεσε το Ηνωμένο Βασίλειο από τις χώρες της λευκής λίστας. Οι αλλοπρόσαλλες ντιρεκτίβες του σχετικά με τα ιταλικά αεροδρόμια του βορρά προκάλεσαν ακόμα και διπλωματικό επεισόδιο, με έντονα διαβήματα από την πλευρά των Ιταλών για την ΑΟΖ και τα 12 μίλια.

Ακόμα και ο ίδιος ο «κανονισμός» που εκδόθηκε σχετικά με τα ταξίδια είναι διάτρητος. Ο Μάσιμο και η Αντονέλα από τη Λομβαρδία απαγορεύεται να ταξιδέψουν στην Ελλάδα από το Μιλάνο, που ήταν επίκεντρο της πανδημίας στην Ευρώπη. Ωστόσο, έρχονται χωρίς πρόβλημα και χωρίς έλεγχο εάν πεταχτούν στη Ρώμη και πετάξουν από εκεί για Αθήνα ή έρθουν με πλοίο από το Μπρίντιζι. Στις αρχικές εξαγγελίες δεν διευκρινιζόταν καν αν π.χ. η λέξη «Γερμανία» αφορούσε το αεροδρόμιο προέλευσης ή την εθνικότητα του ταξιδιώτη. Ασήμαντες μικρολεπτομέρειες.

«Διατηρούμε το δικαίωμα να διενεργήσουμε δειγματοληπτική εξέταση σε όσους ταξιδιώτες φτάνουν στην Ελλάδα», υπενθυμίζει το υπουργείο. Αυτό δε σημαίνει ότι θα τους κάνουμε κιόλας. Δεν πρόκειται να χαλάσουμε με φοβέρες και καραντίνες εβδομάδων τη ζαχαρένια του τουρίστα που θα έρθει στην Ελλάδα για διακοπές δέκα ημερών.

Άλλωστε, οι έλεγχοι μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες για το επιτελικό κράτος παρενέργειες. Να, το αεροπλάνο που προσγειώθηκε χθες από τη Ντόχα με 12 φορείς του κορονοϊού οδήγησε 91 άτομα σε εγκλεισμό δύο εβδομάδων και δρομολόγησε την πολυήμερη διακοπή πτήσεων από και προς το Κατάρ. Τρέχα γύρευε, ποιος θα αποζημιώσει τους επιβάτες που είχαν αγοράσει εισιτήρια για τις επόμενες ημέρες και τις αεροπορικές εταιρίες για τις ματαιώσεις.

Το πιο αστείο ανέκδοτο σε όλη αυτή την κωμωδία είναι η φράση: «Ρωτήστε την ελληνική πρεσβεία». Δηλαδή, τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας. Όταν το επιχείρησε ατυχής συνέλληνας αποκλεισμένος εδώ και μήνες σε κεντροευρωπαϊκή χώρα της λευκής λίστας, άκουσε τον υπάλληλο να απαντάει με την ξενοιασιά ανθρώπου που κατέβηκε από άλλον πλανήτη και δεν έχει καν ακουστά την πανδημία

«Ναι, ασφαλώς μπορούν να ταξιδέψουν οι οικείοι σας. Γιατί όχι; Πείτε τους να κοπιάσουν. Μάλλον, έτσι όπως τα λέτε είναι. Να σας πω την αλήθεια, δεν είμαι σίγουρος. Ρωτήστε καλύτερα στο αεροδρόμιο». Από χωριό είναι ο χριστιανός, δεν ξεύρει και πολλά - πολλά.