Danik: Αποδομώντας μουσικά τον Στέφανο Χίο!

Ο Danik - κατά κόσμον Στέφανος Δανιηλίδης - δίνει την πρώτη του συνέντευξη με αφορμή τα βιντεάκια του που έγιναν viral και χάρισαν το γέλιο σε ολόκληρη την Ελλάδα! 

Αντώνης Μποσκοΐτης 16/07/2019 | 10:53

Δεν πάνε πολλές μέρες που ένα χιουμοριστικό βιντεάκι έκανε το γύρο των...inbox στο facebook - ένα βιντεάκι, στο οποίο ο Στέφανος Χίος ούρλιαζε κι από κάτω τον «συνόδευε» στο πιάνο ένας νέος άγνωστος μουσικός. Γρήγορα έγινε αντιληπτό πως δεν επρόκειτο απλά για ένα χιουμοριστικό βιντεάκι, ούτε καν για μια πράξη πολιτική, όπως κάποιοι επίσης το εξέλαβαν. Για την ακρίβεια, επρόκειτο για ένα αμιγώς καλλιτεχνικό εγχείρημα, βάσει του οποίου αποδεικνύεται πως κάθε ήχος - ακόμα και τα μπινελίκια - αποτελεί μία αυτόνομη συχνότητα, η οποία γεννάει και μια αυτόνομη μουσική

Εν συνεχεία, γράφτηκαν χιλιάδες σχόλια από χρήστες του facebook, οι οποίοι κατάφεραν έως και να ξεπεράσουν την κατάθλιψη των ημερών, βλέποντας και ξαναβλέποντας το βίντεο. Ο μουσικός και κριτικός κινηματογράφου Άκης Καπράνος σχολίασε δημόσια πως είναι το «ομορφότερο πράγμα» που έχει ακούσει στη ζωή του! Κρατάω ακόμη και την τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τον συνθέτη και πιανίστα Στέφανο Κορκολή: «Αυτός είναι μεγάλο ταλέντο» μου είπε, «εκτός από καλός πιανίστας, πρέπει να γράφει και ο ίδιος καλή μουσική»

Λίγα 24ωρα μετά από το πρώτο βίντεο, έσκασε και ένα δεύτερο, πάλι με «πρωταγωνιστή» τον Χίο στο γνωστό παραλήρημα του. Τα like, τα shares και τα comments εξακολούθησαν να πέφτουν βροχή, κάνοντας τον δημιουργό τους, τον Danik ή τον Στέφανο Δανιηλίδη, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, τον υπ' αριθμ. 1 αυτή τη στιγμή Έλληνα YouTuber! Κι ας μην ανέβασε τα βιντεάκια κατευθείαν στο YouTube, αλλά στην προσωπική του σελίδα. 

Ποιος είναι λοιπόν ο Danik που μιλάει γι' αυτόν όλη η Ελλάδα; Τον αναζήτησα, αν και το όνομα του δεν μου ήταν άγνωστο, λόγω της συνεργασίας του με μουσικούς και συγκροτήματα σαν τον Μύρωνα Στρατή, τον Μανώλη Φάμελλο, το συγκρότημα Δραμαμίνη κ.α. Ανταποκρίθηκε πρόθυμα και κάπως έτσι συναντηθήκαμε στην πλατεία Βικτωρίας και έδωσε την πρώτη του συνέντευξη στο koutipandoras.gr:  

Φωτογραφία: Αντώνης Μποσκοΐτης/ Το Κουτί της Πανδώρας

- Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει Παρθενογένεση κι αυτό είναι κάτι που έχει ξαναγίνει στο παρελθόν σε πάρα πολλές εκφάνσεις του. Πάρε, ας πούμε, metal δίσκους των 90s που έπαιζαν πολύ δύσκολη progressive μουσική ώσπου ο κόσμος ανακάλυπτε πως η κιθάρα «πάταγε» πάνω στη φωνή του Μπάμπι, το ελαφάκι. Δες επίσης τα βιντεάκια πολλών YouTubers και influencers του εξωτερικού, που κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, επενδύοντας με μουσική διάφορους famous καυγάδες. Μουσικά είναι κάτι δύσκολο, που από τεχνικής άποψης βασίζεται στην εναρμόνιση: Παίρνεις τη μελωδία, η οποία εδώ ήταν η φωνή του Χίου, και από κάτω συμπληρώνεις τις υπόλοιπες «φωνές», έτσι ούτως ώστε να βγάζει ένα νόημα μουσικό. Ο λόγος που πήρε μορφή jazz ήταν ακριβώς για να αποδοθεί νοηματικά μια δύσκολη μελωδία, η οποία δεν υπήρχε καν σαν μελωδία, αλλά σαν ήχος. Εγώ την εξέλαβα ως μελωδία, κάτι που μόνο μέσω της jazz θα μπορούσε να επιτευχθεί. 

- Όταν το πρώτο βίντεο ξεπέρασε τα 200.000 views μέσα σε δύο 24ωρα, το κατάλαβα ότι θα εμπλουτιζόταν ενορχηστρωτικά. Ξύπνησα την επόμενη μέρα και ανακάλυψα ένα παλικάρι από βόρειο Ελλάδα που είχε ανεβάσει το ίδιο βίντεο, στο οποίο έπαιζε τύμπανα πάνω στη δική μου υπάρχουσα μουσική. Είπα «Έτσι είστε; Πάμε, λοιπόν, να το ''ξεφτιλίσουμε'', να δούμε που θα βγει»! Έγραψα από πάνω ένα μπάσο και ταυτόχρονα κάποιοι άλλοι έγραψαν μπάσο - κιθάρα. Μου τηλεφώνησαν σήμερα πως ακόμη ένα παιδί έγραψε από πάνω, το πράγμα δηλαδή έχει φύγει εκτός ελέγχου! Γελάω πολύ με τα σχόλια του κόσμου. Έχει γίνει πολύ ευρηματικό το κοινό που σχολιάζει και είμαι ενθουσιασμένος με την αποδοχή. Δεν περίμενα να έχουν όμως τόση επίδραση τα βιντεάκια στην ψυχολογία του κόσμου. 

- Γράφω κι εγώ μουσική, μάλιστα στο παρελθόν είχαν εκδοθεί και πολύ μικρές - θα τις χαρακτήριζα - προσπάθειες. Δεν το έχω βάλει στόχο να γίνω συνθέτης, πάντως το 2006 δισκογραφήθηκε κομμάτι μου που το' χει πει ο Σάκης Ρουβάς. Μπορεί να έχω ακόμη τον πλατινένιο δίσκο στο σπίτι μου, αλλά ήταν κάτι που δεν είχε συνέχεια. Υπήρχε απλά ένα άλλο project που «έτρεχε», είχα πάει στην εταιρεία δώδεκα κομμάτια και το ένα μου ζήτησαν να το δώσουν στον Ρουβά. Δέχτηκα. Μέσω της ΑΕΠΙ τότε, έβγαλα κάποια λεφτά, μην πω ψέματα. 

- Γεννήθηκα πριν από 35 χρόνια στο Μαρούσι. Είμαι μοναχογιός, μοναχοπαίδι, από έναν πατέρα Κωνσταντινουπολίτικης καταγωγής και μια μητέρα Μικρασιάτισσα. Από τα λεγόμενα των γονιών μου, διότι δεν είναι δυνατό να τα θυμάμαι, μια μέρα τους τηλεφώνησε η δασκάλα του νηπιαγωγείου και τους κάλεσε να συζητήσουν για το παιδί τους. «Τι έκανες πάλι, ρε μαλακισμένο;» θα μου είπαν αυτοί, όταν πήγαν όμως στη δασκάλα, άκουσαν πως στο μάθημα της ρυθμικής αγωγής ήμουν το μόνο παιδάκι που βάραγε σωστά το ντέφι, εμπλουτίζοντας το κιόλας με δικούς μου ρυθμούς. Με έγραψαν στο Ωδείο, όπως θα έκανε κάθε γονιός στη θέση τους κι από κει ξεκίνησε το ταξίδι αυτό. 

- Μέχρι τα 15 μου, δεν μου άρεσε να διαβάζω και να μελετάω μουσική. Στα 16 μου, όμως, όταν φτιάξαμε μια σχολική μπάντα και έπαιξα με άλλα παιδιά, είπα «Εδώ είμαστε»! Μου άρεσε πάρα πολύ όλη αυτή η συλλογικότητα μαζί με το αποτέλεσμα που έβγαινε. Στην πορεία, άρχισα να ψάχνομαι και μ' άλλα είδη μουσικής, πέρα απ' τα ροκάκια που παίζαμε, εκτιμώντας πράγματα και νέα είδη, τα οποία δεν έχω πάψει να ανακαλύπτω. Εδώ και έξι μήνες νιώθω να ανακαλύπτω τη μουσική απ' την αρχή - μιλάω για την ηλεκτρονική σκηνή που είναι σε πλήρη άνοδο και που έρχεται σε αντίθεση με την πολυπλοκότητα της jazz κι αυτού που κάνω. Το ότι κάνω jazz, αλλά ακούω electronica, φανερώνει πόσο παγκόσμια γλώσσα είναι η μουσική και πόσα πράγματα μπορεί να σου προκαλέσει. 

Φωτογραφία: Αντώνης Μποσκοΐτης/ Το Κουτί της Πανδώρας

- Ένα project, που θα μπορούσε να με εντάξει κάποιος αυτή τη στιγμή, είναι το συγκρότημα Δραμαμίνη. Πάρα πολύ καλοί φίλοι και τους αγαπώ! Την εποχή που τους γνώρισα, έπαιζα πιάνο, ήμουν δηλαδή μαέστρος - κι ακόμα είμαι - του Μύρωνα Στρατή. Αυτή είναι και η βασική δουλειά μου. Αν θυμάμαι καλά, τότε δεν έπαιζα καν με τον Μύρωνα, ήμασταν απλά φίλοι κι είχα πάει να τον ακούσω στον «Σταυρό του Νότου», όπου εμφανιζόταν μαζί με τον Φάμελλο και τον Δρογώση. Για κιθαρίστα είχαν τον Χάρη Μιχαηλίδη κι έπαθα πλάκα μαζί του. Πήγα στα καμαρίνια, του συστήθηκα και μετά από ένα - δυο χρόνια, με πήρε πληκτρά στο συγκρότημα του. Δουλέψαμε και στις ενορχηστρώσεις, παρόλο που η δουλειά του Χάρη & του Γιάννη Μιχαηλίδη, του αδερφού του, ήταν η σύνθεση και η ενορχήστρωση. Πάρα πολύ ταλαντούχα παιδιά! Παίζω στους δύο τελευταίους δίσκους των Δραμαμίνη.

- Με γοητεύει ολόκληρη η διαδικασία παραγωγής της μουσικής, από τη σύνθεση και την ενορχήστρωση μέχρι την ηχογράφηση, τη μίξη και το mastering. Μου αρέσει εξίσου πάρα πολύ να παίζω και live. Με φτιάχνει η επαφή με τους άλλους μουσικούς και με τον κόσμο, συντελείται μία μαγεία και, διαφορετικά, τι να την κάνεις τη μουσική άμα δεν τη μοιράζεσαι;

- Τα βίντεο δεν τα έφτιαξα για να γίνω viral, αλλά για να διασκεδάσω εγώ και οι φίλοι μου. Ήμουν σίγουρος ότι αργά ή γρήγορα ο κόσμος θα το αντιληφθεί και θα γίνω κάπως γνωστός στη διαδικτυακή κοινότητα. Ο κόσμος στις μέρες μας δεν θα μπει στον κόπο να ακούσει τη μουσική σου άμα δεν ξέρει ποιος είσαι. Τον ενδιαφέρει να συνδεθεί συναισθηματικά μαζί σου και τι καλύτερο γι' αυτό από το να τον κάνεις να γελάσει; Δεν πρέπει να φοβόμαστε να βγάζουμε προς τα έξω την προσωπικότητα μας, διότι τώρα με τα social media αυτό περιμένει να δει ο κόσμος. Δεν είμαστε στην εποχή που θα έπαιρνε το «Rolling Stone Magazine» για να διαβάσει μία συνέντευξη. Συν τοις άλλοις, μου αρέσει πολύ το χιούμορ και το θεωρώ σωτήριο σε πολλές περιπτώσεις. 

- Θα έλεγα ότι κάνω αποδόμηση ενός παραληρήματος, του Χίου συγκεκριμένα, ανεξαρτήτως περιεχομένου. Έχω σκοπό να βγάλω πολλά ακόμη βίντεο στο στυλ αυτών με τον Χίο, βασισμένων στην αποδόμηση του λόγου. Γίνεται τόσο λάθος χρήση του μέσου που καταντά αστείο. Κανένας δεν περίμενε, εν ολίγοις, να βλέπει έναν άνθρωπο να χτυπιέται και να βρίζει και να υπάρχει μουσική από πίσω. Εννοείται πως το αστείο της φάσης εντείνεται με τις βρισιές του, τις οποίες δεν αφαίρεσα και δεν με ενδιέφερε κιόλας να το κάνω. 

- Το πρώτο βίντεο μού πήρε ένα απογευματάκι. Έκατσα έγραψα τις νότες της φωνής του Στέφανου Χίου σε πεντάγραμμο κι από κάτω εναρμόνισα και δοκίμασα στο πιανάκι. Δεν αφιέρωσα πολύ χρόνο στο γύρισμα, αφού τα περισσότερα βίντεο αυτού του είδους μοιάζουν με «μιμίδια», κάτι που εκτός από viral, τα κάνει ακόμη πιο αστεία. Δεν γινόταν να μη γελάω την ώρα που παίζω, όπως και φαίνεται. Έκανα πάρα πολλές προσπάθειες κι επειδή δεν είχα χρόνο, έστησα την κάμερα, το έπαιξα δέκα - είκοσι φορές και κράτησα το καλύτερο take. Απέρριψα άλλα τρία takes, που το παίξιμο ήταν καλύτερο, χαζογέλαγα όμως τόσο πολύ που δεν γινόταν να κρατηθούν. 

- Θα γίνει και τρίτο βίντεο με τον Χίο, είναι στα σκαριά η τριλογία! Το δεύτερο, όμως, παρόλο που δεν πήγε τόσο καλά, ίσως γιατί ο κόσμος νόμιζε πως θα'ναι μια απ' τα ίδια, το δούλεψα λίγο παραπάνω και είναι πολύ πιο μουσικό. Ξεκίνησε πιάνο και εξελίχθηκε σε πιάνο, τύμπανα, μπάσο, ενώ κάποιοι έβαλαν κιθάρες. Συμβαίνουν πραγματάκια! Για να γινόταν, πάντως, ολόκληρος δίσκος, δεν θα το ήθελα! Με τίποτα! Σκέψου δηλαδή, αν θες ένα τετράωρο για ένα βίντεο είκοσι δευτερολέπτων, πόσο χρόνο θα θες για ένα δίσκο μισής ώρας! Δεν προσφέρονται όλα τα κομμάτια του λόγου, εδώ βρήκα ένα σημείο και το «έκοψα» από κει μέχρι εκεί. 

- Είναι δεδομένο πως θα ασχοληθώ και με άλλες περσόνες, δεν γίνεται να μείνουμε στον Χίο. Βλέπω πολλά βιντεάκια τώρα τελευταία και μου στέλνει κι ο κόσμος τις προτάσεις του. Το κλειδί είναι να βρεις υλικό αστείο από μόνο του, πριν δηλαδή μπει η μουσική από πάνω. Έχει να κάνει με την εκφορά του λόγου προφανώς και στο ΤΟΠ της λίστας μου έχω ακόμη τον Τσουκαλά, τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Γεωργούντζο, τον δημοσιογράφο της «Μαύρης θύελλας», περσόνες των οποίων ο τρόπος ομιλίας προσφέρεται γι' αυτή τη δουλειά. Ακόμα δεν το'χω ψάξει με την trash TV, που κι εκεί θα υπάρχει πολύ «ψωμί»...Α, ο Λεβέντης είναι must, ειδικά με εκείνη την εκπομπή που έκλεινε το Κανάλι 67. Ο Λεβέντης ήταν viral πριν την ανακάλυψη του όρου! 

Φωτογραφία: Αντώνης Μποσκοΐτης/ Το Κουτί της Πανδώρας

- Δεν θα ήθελα να πάρουν πολιτική διάσταση τα βιντεάκια μου για ένα και μόνο λόγο: Δεν τα έκανα γι' αυτό! Μου αρέσει πάρα πολύ που ο κόσμος στάθηκε στο «Κοίτα να δεις που τα πάντα είναι μουσική τελικά». Αυτό θέλω ν' ακούω, το ότι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πως κάνω ένα συνδυασμό χαβαλέ και καλλιτεχνικής πράξης. Δεν είναι τυχαίο που τα μισά σχόλια που παίρνω είναι του στυλ «Φίλε, παίζω κι εγώ μουσική, πάμε να κάνουμε κάτι μαζί» και τα άλλα μισά, «Μεγάλε, έχω πεθάνει στο γέλιο, είχα κατάθλιψη και με έκαναν τα βιντεάκια σου να την ξεπεράσω»! Ένας άλλος μου έγραψε πως τα'χει δει πάνω από 200 φορές το καθένα! 

- Αντιδράσεις από τον Χίο δεν είχα, μέχρι αυτή την ώρα που μιλάμε. Αν μου τηλεφωνήσει, ωστόσο, για να με επιπλήξει ή να με βρίσει, πιστεύω πως θα απαντήσω με ένα νέο βίντεο, στο οποίο αυτός θα με κράζει κι εγώ θα παίζω πιάνο από πάνω. Είμαι προετοιμασμένος, μπορεί και να μου γίνει κάποιο τηλεφώνημα. Πιστεύω πως κυκλοφορούν πολλά χειρότερα βίντεο απ' την άποψη επιθέσεων στον Χίο. Δεν θα μπορούσε να με βλάψει ειδικά τώρα με την προβολή που έχω πάρει. Επίσης, ο κόσμος θα πάρει το μέρος μου, γιατί είναι κρίμα να του αφαιρέσεις το γέλιο, για οποιονδήποτε λόγο κι αν γελάει. 

-  Στα άλλα, τα δικά μου, τώρα ετοιμάζουμε κάποια demos με τον Μύρωνα Στρατή για μελλοντικά release. Το ίδιο και με τον Ησαΐα Ματιάμπα, που του έχω κάνει αρκετά ρεμίξ και συνεργαζόμαστε την τελευταία εξαετία τουλάχιστον. Συνεργάζομαι ακόμη με τον Παύλο Ρεμπή, τον Λεωνίδα Μαράντη, τους RadioSol κ.α. Θα ήθελα να φτιάξω ένα κανάλι στο YouTube, που θα απεικονίζεται η καθημερινότητα ενός μουσικού: Είμαστε, π.χ., στο στούντιο και κάνουμε μουσική με τον ήχο από τα κατσαρολικά ή από το τάδε game boy ή πάμε να κάνουμε σήμερα ένα κομμάτι trap, πάλι δηλαδή χιουμοριστικός ο στόχος, αλλά με ένα ωραίο και ενδιαφέρον αποτέλεσμα, ανάλαφρο και αστείο, να το βλέπει ο κόσμος και να περνάει ωραία. Πάνω που το ετοίμαζα, έσκασαν τα βιντεάκια αυτά που μπορούν να δώσουν ώθηση και στα άλλα σχέδια μου. 

- Ο πρώτος Έλληνας YouTuber ήταν ο Παντελής Παντελίδης. Λέγαμε «Για δες τον αυτόν με την παντόφλα και την κιθάρα που έγινε ένα απ' τα μεγαλύτερα ονόματα»! Δεν ήταν τυχερός, όπως λένε κάποιοι, αλλά ο πρώτος που «έγινε» από το YouTube στην Ελλάδα και που κατάφερε να κάνει καριέρα. Όλες οι μόδες, σαν το trap πρόσφατα, από το YouTube προέκυψαν, δεν το αμφισβητεί κανείς. Για θυμήσου το «Τραγίλα» που δεν υπήρχε καν στη δισκογραφία κι εμείς το χορεύαμε στα κλαμπ. Όλοι ήξεραν την «Τραγίλα»! Ούτως ή άλλως, το διαδίκτυο στηρίζει πια μια βιομηχανία, η οποία ουδεμία σχέση έχει με την παλιά, όπως την γνωρίζαμε. Δεν πάει κανείς στο δισκάδικο σήμερα να αγοράσει δίσκο, θα ακούσει τη μουσική του ως συνδρομητής στο spotify ή από το αγαπημένο του κανάλι στο YouTube και το soundcloud. Η δική μου σχέση με τη μουσική, παρόλα αυτά, έχει να κάνει και με την περιστασιακή αγορά ενός βινυλίου που θα τό'θελα πολύ.  

- Ας κλείσουμε με το εξής: Μέσα στα χιλιάδες μηνύματα, έλαβα και τρία μόνο, του τύπου: «Εντάξει, φίλε, ωραίο, αλλά το'χει κάνει κι ο τάδε». Εγώ δεν δήλωσα πως είμαι ο πρώτος που το έκανα, γι' αυτό και είπα στην αρχή πως δεν υπάρχει Παρθενογένεση. Απ' την άλλη, ισχύει αυτό, όντως, υπάρχει ένας Αμερικανός που το έκανε και το κάνει πάρα πολύ καλά. Με μία διαφορά: Δεν θα έκανε ποτέ τον Χίο αυτός, ώστε εσύ να κάνεις connect στο ίδιο επίπεδο και να σκας στα γέλια. Δεν θα έκανε, εννοώ, τον Χίο για να γελάσουμε στην Ελλάδα, αφού δεν χρειάζεται να ξέρεις αγγλικά για να γελάσεις. Τον Χίο τον ξέρουν όλοι στην Ελλάδα σαν μια δημόσια φιγούρα, που προκαλεί γέλιο από μόνος του. Δεν χρειάζεται να ανακαλύπτουμε τον τροχό κάθε φορά, μπορούμε απλά να προσαρμόζουμε στην ελληνική πραγματικότητα κάτι που έρχεται απ' έξω. 

Φωτογραφία: Αντώνης Μποσκοΐτης/ Το Κουτί της Πανδώρας

* Επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Danik στο facebook και ενημερωθείτε για τις δραστηριότητες του και για τα καινούργια βιντεάκια του: https://www.facebook.com/sdanik/

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.