Υπόθεση Β. Σταθόπουλου: «Η κυβέρνηση χρειαζόταν τόσο μια επιτυχία που την εφηύρε»

«Η νεοσύστατη κυβέρνηση χρειαζόταν μια επιτυχία, τόσο που όταν αυτή δεν υπήρχε,  έπρεπε να την εφεύρει! Στόχος της να προχωρήσει βαθύτερα στο δόγμα Νόμος και Τάξη, όμως δεν άργησε να αποδειχτεί ότι πίσω από αυτό κρύβονταν ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία και η παραποίηση της πραγματικότητας, ώστε επιβάλλουν τη βία του καθεστώτος, τη σύγχρονη βαρβαρότητα που πλέον υφίσταται ολόκληρη η κοινωνία.»

NewsRoom 14/04/2021 | 17:12

Με μία επιστολή του από τις φυλακές Κορυδαλλού όπου και κρατείται μέχρι να τελειώσει η δίκη του, ο Βαγγέλης Σταθόπουλος υπενθυμίζει τις παθογένειες του κατηγορητηρίου του τονίζοντας για ακόμα μία φορά πως διώκεται για την αλληλεγγύη που επέδειξε σε έναν τραυματία, ενώ η σύλληψή του είχε πολιτικό υπόβαθρο.

Όπως γράφει ο ίδιος, όταν συνελήφθη σχεδόν ενάμιση χρόνο πριν, «η νεοσύστατη κυβέρνηση χρειαζόταν μια επιτυχία, τόσο που όταν αυτή δεν υπήρχε,  έπρεπε να την εφεύρει! Στόχος της να προχωρήσει με γρήγορα βήματα, βαθύτερα στο δόγμα Νόμος και Τάξη, όμως δεν άργησε να αποδειχτεί περίτρανα ότι πίσω από αυτό κρύβονταν ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία και η παραποίηση της πραγματικότητας, ώστε επιβάλλουν τη βία του καθεστώτος, την σύγχρονη βαρβαρότητα που πλέον υφίσταται ολόκληρη η κοινωνία.»

Υπογραμμίζοντας την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων σε βάρος του ο Β. Σταθόπουλος αναφέρει:

«Σ’ ότι αφορά την υπόθεσή μου πρόκειται για τις πρώτες, νέου τύπου αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης, που αποσκοπούν να δείξουν έργο από την πλευρά της αστυνομίας και της κυβέρνησης και να στεφθούν με επιτυχία, ακόμη και όταν η πραγματικότητα τούς διαψεύδει. Επί 16 μήνες, αργούσαν τα “υποτιθέμενα’’ στοιχεία εις βάρος μου, στοιχεία που αρκετό καιρό κρατούσαν σε συρτάρια, τα οποία ακόμη και σήμερα, παραμένουν ανύπαρχτα. Από την ανακρίτρια που περίμενε τόσο καιρό,γιατί  «μπορεί να προκύψουν στοιχεία για την ενοχή μου», που ποτέ δεν ήρθαν, ως τον εισαγγελέα Κωσταρέλο, που κραυγαλέα πια εφηύρε το στοιχείο με το οποίο πρότεινε την παραπομπή μου σε δίκη: Το σπίτι που φυλάσσονταν τα όπλα ανήκει στον “πατέρα” μου Γιώργο Σταθόπουλο. Η απλή συνωνυμία και καμία συγγένεια του ιδιοκτήτη του σπιτιού με τον πατέρα μου, ο οποίος ονομάζεται στην πραγματικότητα Κωσταντίνος Σταθόπουλος(!) αποτέλεσε το “αδιάσειστο” ενοχοποιητικό στοιχείο. Το συμβούλιο εφετών το διαψεύδει, λέγοντας πως έγινε ένα λάθος (!!) σε σχέση με τη διατύπωση του εισαγγελέα. Ωστόσο επειδή υπάρχει “πληθώρα”στοιχείων με παραπέμπουν για όλες τις κατηγορίες. Φυσικά, σ’ ένα βούλευμα 110 σελίδων ξέχασαν να μας πουν ποια είναι αυτά τα στοιχεία.  Όμως, πως να μας τα πουν, μιας και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από “λάθη”, την παραποίηση της αλήθειας έναντι των γεγονότων και των στοιχείων που συνεχώς τους διαψεύδουν και μένα με δικαιώνουν».

Ολόκληρη η επιστολή του Βαγγέλη Σταθόπουλου:

Γράμμα από τη φυλακή

(απόσπασμα)

Υπάρχει η επιλογή να σιωπήσεις και καιρός να μιλήσεις, η απόφαση;

Να παραμείνεις άνθρωπος.

Ένα είναι σίγουρο, κάνεις δεν πρόκειται να κερδίσει καμία μάχη, αν πρώτα δεν μάθει όρθιος να στέκεται…

Βρίσκομαι 16 μήνες, έγκλειστος στις φυλακές Λάρισας. Βιώνοντας όλον αυτό τον καιρό μια εκδικητική παράνοια των διωκτικών αρχών στο πρόσωπό μου. Μια φρονηματική δίωξη σε ό,τι πολιτικά και κοινωνικά σαν άνθρωπος πρεσβεύω. Κρατούμαι όμηρος, καθώς τίποτα από την δικογραφία δεν δικαιολογεί την προφυλάκιση μου. Η σύλληψή μου, η μεθοδευμένη ενοχοποίησή μου άρα και η δίωξή μου από την αρχή, εξυπηρετεί την ανάγκη της αστυνομίας να παρουσιάσει αποτελεσματικότητα, ακόμα και με επίπλαστα στοιχεία, που για να πείσει καταφεύγει ακόμα μια φορά σε χυδαίες κινήσεις εντυπωσιασμού και πολυπαιγμένα φτηνά σενάρια.

Από την άλλη, η νεοσύστατη κυβέρνηση χρειαζόταν μια επιτυχία, τόσο που όταν αυτή δεν υπήρχε,  έπρεπε να την εφεύρει! Στόχος της να προχωρήσει με γρήγορα βήματα, βαθύτερα στο δόγμα Νόμος και Τάξη, όμως δεν άργησε να αποδειχτεί περίτρανα ότι πίσω από αυτό κρύβονταν ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία και η παραποίηση της πραγματικότητας, ώστε επιβάλλουν τη βία του καθεστώτος, την σύγχρονη βαρβαρότητα που πλέον υφίσταται ολόκληρη η κοινωνία. Η δίωξή μου λοιπόν, έχει σαφή πολιτικά κριτήρια και αποσκοπεί στον εκφοβισμό κάθε αντιστεκόμενου, επιβάλλοντας ένα καθεστώς εξαίρεσης σε όσους-ες αγωνίζονται. Παράλληλα, βασίζεται στην στοχοποίηση της πολιτικής μου ταυτότητας, με καταφανή εκδικητικότητα στο πρόσωπό μου για την στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης, που έχω δείξει όλα αυτά τα χρόνια.

Σ’ ότι αφορά την υπόθεσή μου πρόκειται για τις πρώτες, νέου τύπου αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης, που αποσκοπούν να δείξουν έργο από την πλευρά της αστυνομίας και της κυβέρνησης και να στεφθούν με επιτυχία, ακόμη και όταν η πραγματικότητα τούς διαψεύδει.

Επί 16 μήνες, αργούσαν τα “υποτιθέμενα’’ στοιχεία εις βάρος μου, στοιχεία που αρκετό καιρό κρατούσαν σε συρτάρια, τα οποία ακόμη και σήμερα, παραμένουν ανύπαρχτα. Από την ανακρίτρια που περίμενε τόσο καιρό, γιατί  «μπορεί να προκύψουν στοιχεία για την ενοχή μου», που ποτέ δεν ήρθαν, ως τον εισαγγελέα Κωσταρέλο, που κραυγαλέα πια εφηύρε το στοιχείο με το οποίο πρότεινε την παραπομπή μου σε δίκη : Το σπίτι που φυλάσσονταν τα όπλα ανήκει στον  “πατέρα” μου Γιώργο Σταθόπουλο. Η απλή συνωνυμία και καμία συγγένεια του ιδιοκτήτη του σπιτιού με τον πατέρα μου, ο οποίος ονομάζεται στην πραγματικότητα Κωσταντίνος Σταθόπουλος(!) αποτέλεσε το “αδιάσειστο” ενοχοποιητικό στοιχείο. Το συμβούλιο εφετών το διαψεύδει, λέγοντας πως έγινε ένα λάθος (!!) σε σχέση με τη διατύπωση του εισαγγελέα. Ωστόσο επειδή υπάρχει “πληθώρα” στοιχείων με παραπέμπουν για όλες τις κατηγορίες. Φυσικά, σ’ ένα βούλευμα 110 σελίδων ξέχασαν να μας πουν ποια είναι αυτά τα στοιχεία.

Όμως, πως να μας τα πουν, μιας και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από “λάθη”, την παραποίηση της αλήθειας έναντι των γεγονότων και των στοιχείων που συνεχώς τους διαψεύδουν και μένα με δικαιώνουν.

Καλούμαι λοιπόν σε μία δίκη, στην οποία με δικάζουν για την έννοια της αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη είναι μια σχέση και μάλιστα μια σχέση ανιδιοτελής μεταξύ ανθρώπων. Μια κοινωνική σχέση, έννοια που ιδιαίτερα εμπνέει το ευρύτερο κίνημα αντίστασης και βασική συνιστώσα για να κτιστεί ένας κόσμος ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κοινή συνιστώσα επίσης και στο  εσωτερικό  των κινημάτων αντίστασης παγκοσμίως, βασικό θεμέλιο της ιστορίας τους. Η αλληλεγγύη δεν είναι θέση, είναι στάση ζωής. Γίνεται βίωμα, δείχνοντάς την όχι μόνο στο δρόμο, είναι κομμάτι της ζωής μας, είναι κομμάτι των αγώνων μας ενάντια στην καταπίεση, η απάντηση απέναντι στην καταστολή των αντιστάσεων, η έμπρακτη κριτική μας στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Αποτελεί ορόσημο του ανατρεπτικού χώρου, την δείχνουμε ο καθένας και η καθεμία μας στις προσωπικές μας ζωές, ως αντιστεκόμενοι άνθρωποι. Μεγαλώνουμε με αυτή και δίνοντάς της σάρκα και οστά, μεγαλώνει κι αυτή μαζί μας
 Η έμπρακτη αλληλεγγύη είναι ένας δεσμός μεταξύ ανθρώπων χωρίς την διαμεσολάβηση του χρήματος ή της εξουσίας, μιας και βασίζεται στην ανιδιοτέλεια και χαρακτηρίζει την ανθρώπινη υπόσταση, Είναι η επιλογή να παραμείνεις άνθρωπος. Όταν σήμερα η συνάντηση παντού έχει απαγορευτεί, το να δίνεις το χέρι σου αποτελεί ποινικό αδίκημα! Η αλληλεγγύη ποινικοποιείται και μάλιστα με τις βαρύτερες κατηγορίες!

   Εάν δει κάνεις σήμερα τι γίνεται από την σύγχρονη βαρβαρότητα, εύκολα μπορεί να κατανοήσει, γιατί, χωρίς να κατονομάζεται, καταδιώκεται σαν έγκλημα. Από τις πορείες που χτυπιούνται μέχρι τις εισβολές σε σπίτια όσων απλώς διαμαρτύρονται, τα παραδείγματα πολλά και περισσεύουν..

Με δικάζουν, επειδή έδωσα το χέρι μου και πρόσφερα τις πρώτες βοήθειες σε ένα τραυματισμένο σύντροφο.  Γιατί όταν ενημερώθηκα ότι ο Χατζηβασιλειάδης είναι βαριά τραυματισμένος, έκανα την επιλογή να του σταθώ και βάζοντας την προσωπική και κοινωνική μου ζωή σε κίνδυνο, δεν τον εγκατέλειψα. Ε λοιπόν, δηλώνω απερίφραστα ότι δεν έχω μετανιώσει γι’ αυτό. Ακόμα και αν το κόστος μού είναι ήδη μεγάλο και δυσανάλογο,  ακόμα και εάν κουβαλάω ένα βαρύ φορτίο για τους κοντινούς μου, ο χρόνος ήταν λίγος και η απόφαση άμεση: σε ένα τραυματία δίπλα του να σταθώ. Όσοι με ξέρουν προσωπικά – κοινωνικά, μέσα από αγώνες και κινήματα αντίστασης, ξέρουν ότι έτσι είμαι εγώ. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο πέρα από αυτό, ακόμα κι αν η λογική μου διέκρινε τους κινδύνους, η καρδιά είχε την τελευταία λέξη.

Αυτό το ξέρουν πολύ καλά και οι αρχές, είναι σαφής η στάση μου εδώ και χρόνια σε ασφάλεια, ανακριτές και δικαστήρια, καμία συναλλαγή με τους διώκτες. Στη ζωή μου έχω μάθει να δέχομαι το τίμημα της σιωπής, να μην κλείνω συμφωνίες με τους μπάτσους και να μην ψεύδομαι για άλλους προκειμένου να την “βγάλω καθαρή”.

Αντιστεκόμενος στις φρονηματικές διώξεις, δεν καταδίκασα ποτέ καμία μορφή αγώνα, δεν θα επιλέξω εγώ με ποια μορφή και ποια μέσα οι καταπιεσμένοι θα αντισταθούν στην καταπίεση τους. Ακόμα και εάν έχω κάποιες σοβαρές διαφωνίες, αυτές είναι συζητήσεις και διαδικασίες όσων αποτελούν κομμάτι των αγώνων. Ιδιαίτερα όταν εξαπολύεται ένα ανθρωποκυνηγητό σε αγωνιστές και μεθοδεύεται η πολιτική και φυσική τους εξόντωση.

Σαν αγωνιστής και άνθρωπος με συνείδηση, δεν έχω τίποτα να πω σε αυτούς που καταστέλλουν αγώνες, αιματοκυλούν τις πλατείες, τρομοκρατούν τις γειτονιές, ξευτιλίζουν γυναίκες, βασανίζουν αγωνιστές, στοχοποιούν ανθρώπους, κάνουν απαγωγές συντρόφων, κατασκευάζουν στοιχεία, στέλνουν αντιστεκόμενους χρόνια στις φυλακές, καταστρέφουν ζωές, οδηγούν στο θάνατο αγωνιστές, τους αργοπεθαίνουν πίσω από κελιά, και τους πυροβολούν πισώπλατα στους δρόμους. Κανενός ανθρώπου με ήθος και συνείδηση δεν είναι δουλειά αυτή, δεν είναι δουλειά όσων αγωνίζονται, αυτή είναι η δουλειά της αστυνομίας, και όταν λέω αστυνομία εννοώ την διαρκή μες στους αιώνες οργάνωση της βίας του κράτους και το μονοπώλιό της σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής ζωής. Ένας μηχανισμός που πλέον συμπεριφέρεται σαν στρατός κατοχής με υπέρμετρη βία, επιβάλλοντας καθεστώς εξαίρεσης σε όσους συνεχίζουν να αντιστέκονται. Διώκομαι γιατί μετείχα ενεργά σε κινηματικές διαδικασίες, καταλήψεις, στέκια, εργατικούς αγώνες, πορείες που σήμερα έχουν μπει στο στόχαστρο διότι αποτελούν ανάχωμα στην επέλαση της σύγχρονης βαρβαρότητας. Γιατί ποτέ δεν αποκήρυξα κανένα μέσο αγώνα, γιατί πάντα βρισκόμουν δίπλα στους καταπιεσμένους, ενάντια στην καταπίεση και μαζί με όσους-ες σήκωσαν το βάρος της αντίστασης και του αγώνα.  Είμαι περήφανος για αυτό και δεν κάνω πίσω, ονειρεύτηκα με μάτια ανοιχτά και πήρα θέση μάχης. Να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας στερούνται, είναι ένας τρόπος να ζεις, ένα λόγος σαν άνθρωπος να υπάρχεις.

Η αλληλεγγύη δικάζεται στο πρόσωπό μου με τις πιο βαριές κατηγορίες, επειδή βοήθησα έναν τραυματισμένο σύντροφο. Η δίωξή μου και η εκδίκαση της υπόθεσης βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε πολιτικά κριτήρια, στην στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης που ακολούθησα με συνέπεια στη ζωή μου. Δεν έχω τίποτα να διαθέσω πάρα την ίδια την ζωή μου, δεν έχω τίποτα να υπερασπιστώ παρά τον διαρκή αγώνα ενάντια στη δολοφονική μανία του κράτους και του κεφαλαίου! Αν η έμπρακτη αλληλεγγύη μου είναι το αδίκημα για το οποίο πρέπει να καταδικαστώ και να σωφρονιστώ, δηλώνω αμετανόητος!  Καμία μάχη δεν κερδήθηκε χωρίς ποτέ να δοθεί…
Βαγγέλης Σταθόπουλος φυλακές Κορυδαλλού

Την ίδια ώρα, πάνω από 100 μαθητές και συνάδελφοι του Β. Σταθόπουλου υπογράφουν  ένα κείμενο συμπαράστασης:

«Ζούμε σε μια περίοδο όξυνσης της κρατικής καταστολής όπου οι συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τείνουν να γίνουν κανονικότητα. Στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε, οι ξυλοδαρμοί στις πορείες, τα βασανιστήρια στα μπουντρούμια των ΑΤ, τα ξεγυμνώματα πολιτών ακόμα και για μια αφισοκόλληση από τους «προστάτες του νόμου και της τάξης», αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Αντίστοιχα η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και ο περιορισμός του απεργιακού δικαιώματος, η καταστολή των καταλήψεων, τα κλειστά κέντρα κράτησης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, η αναβάθμιση του τρομονόμου ακόμα και για αδικήματα πλημμεληματικού χαρακτήρα και γενικότερα η ποινικοποίηση του φρονήματος, έχουν ως στόχο να καλλιεργήσουν το φόβο στην κοινωνία, ώστε να αδρανοποιηθεί και να πάψει να αντιστέκεται απέναντι στην εξαθλίωση και τη φτωχοποίηση της μετά και τη χρεοκοπία του νεοφιλελεύθερου «εκσυγχρονιστικού» μοντέλου και συνακόλουθα της μνημονιακής πολιτικής που επιβλήθηκε απ’ όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

Μέσα στο κλίμα αυτό και πιο συγκεκριμένα στις 8 Νοεμβρίου του 2019 συλλαμβάνεται και μερικές μέρες αργότερα προφυλακίζεται ο συνάδελφος και δάσκαλός μας Βαγγέλης Σταθόπουλος, με τις κατηγορίες της συμμετοχής στην ένοπλη οργάνωση Επαναστατική Αυτοάμυνα καθώς επίσης και για μια ληστεία σε κατάστημα Play ΟΠΑΠ στην περιοχή του Χολαργού. O Β.Σ. δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών καθώς και στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί και προφυλακιστεί και για την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του ο Β.Σ. αρνήθηκε τις κατηγορίες και αποδίδει τη νέα του δίωξη αφενός στην όξυνση της κρατικής καταστολής από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και αφετέρου στο πνεύμα ρεβανσισμού από την αντιτρομοκρατική λόγω της συνέπειας που επέδειξε ως προς την υπεράσπιση των πολιτικών του αρχών κατά τη διάρκεια της δίκης για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα.

Μετά την αποφυλάκισή του, τον Φεβρουάριο του 2018, αλλά και μέχρι να εκδικαστεί οριστικά η υπόθεσή του, άνοιξε μια σχολή πολεμικών τεχνών έχοντας να αντιμετωπίσει υπερβολικές αντιξοότητες με σκοπό να διδάξει την αγαπημένη του πολεμική τέχνη το Wing Tzun Kung fu και να βιοποριστεί από αυτήν, προσφέροντας παράλληλα μια εναλλακτική πρόταση ζωής που προωθεί την υπομονή, την ευγένεια, την αλληλεγγύη, το ήθος και τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών και των δασκάλων. Όλοι εμείς που δραστηριοποιούμαστε ενεργά στον χώρο της άθλησης και των πολεμικών τεχνών,  γνωρίζουμε καλά πως κάθε πολεμική τέχνη εμπεριέχει μια ολόκληρη φιλοσοφία, σύμφωνα με την οποία η υπομονή, η ηρεμία και η διορατικότητα που καλλιεργεί, κάνουν όσους/ες την εξασκούν λιγότερο επιθετικούς και παρορμητικούς και τους/ις υπενθυμίζουν να υιοθετούν  μια σωστή συμπεριφορά συνολικά στη ζωή τους  και να ελέγχουν το μυαλό και τις αντιδράσεις τους. Έτσι και ο Sifu Β.Σ., βλέποντας τις πολεμικές τέχνες ως μια συνολικότερη  φιλοσοφία ζωής, η οποία πέρα από τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλούμενων και τη γνώση τεχνικών αυτοάμυνας, στόχο έχει την καλλιέργειά ήθους και αξιών στα άτομα που προπονούνται, μέσα από την επαγγελματική του δραστηριότητα προσπαθούσε διαρκώς να προάγει όλα τα παραπάνω, χτίζοντας μια βαθύτερη σχέση εμπιστοσύνης με τους μαθητές και τους συναδέλφους προπονητές/δασκάλους, σε αντίθεση με την εικόνα που θέλησαν να παρουσιάσουν πολλά ΜΜΕ του ίδιου ως εκπαιδευτή επίδοξων εγκληματιών!

Ενδεικτικό για το ήθος του Βαγγέλη είναι και η κατανόηση που έδειχνε απέναντι στις οικονομικές δυσκολίες των μαθητών και των μαθητριών του, καθώς τους/τις προέτρεπε να έρχονται και να παρακολουθούν τα μαθήματα ακόμα και αν δεν μπορούν να πληρώσουν. Μέσα από την προσωπική του εξάσκηση, τη συνεργασία που τον καθόρισε επαγγελματικά με τον Dai sifu Emin Boztepe, τις πολύωρες προπονήσεις με τους μαθητές και τις μαθήτριες του αλλά και παρακολουθώντας τη σχολή της προπονητικής που την τελείωσε με επιτυχία, κατάφερε να αποκτήσει ένα υψηλό γνωστικό επίπεδο τόσο στο Wing Tzun όσο και σε άλλα στυλ πολεμικών τεχνών καθώς και σε τεχνικές αποκατάστασης από τραυματισμούς.

Αντίστοιχα το μη ανταγωνιστικό του πνεύμα αλλά και ο σεβασμός του για τις άλλες πολεμικές τέχνες, με την ταυτόχρονη δυναμική παρουσία του στις επιδείξεις, τον έκανε αγαπητό και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης τόσο από εκπαιδευτές όσο και από μαθητές άλλων συστημάτων.

Όπως είχε γίνει και στο παρελθόν έτσι και μετά την τελευταία του σύλληψη, υπήρξε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια δυσφήμισης και διασυρμού του από τα ΜΜΕ, με μια σειρά από δημοσιεύματα που καταπατώντας πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας, τον δίκασαν και τον έκριναν ένοχο πριν ακόμα φτάσει η υπόθεσή του στο ακροατήριο, παραβιάζοντας για μια ακόμη φορά κάθε κανόνα δεοντολογίας. Αναπαράγοντας, σκόπιμα μυθεύματα της αντιτρομοκρατικής, έπληξαν εκτός από την προσωπική και την επαγγελματική του ζωή, δυσφημίζοντας τη σχολή και την ιδιότητα του ως προπονητής και αφετέρου δίνοντας μια διαστρεβλωμένη εικόνα των προπονήσεων που γίνονταν εκεί. Επιπλέον, η εισβολή της αστυνομίας στη σχολή, η δημοσίευση βίντεο και φωτογραφιών του Β.Σ, ακόμα και κατά τη διάρκεια μαθημάτων και με τη παρουσία μαθητών του, το κλείδωμά της (με αλλαγή κλειδαριάς) έχουν ως στόχο να τρομοκρατήσουν τους μαθητές και να την κλείσουν οριστικά. Όλοι εμείς που γνωρίσαμε τον Β.Σ. ως δάσκαλο του Wing Tzun, στη σχολή της προπονητικής, μέσα από τα ανοικτά σεμινάρια και τις επιδείξεις και γενικότερα όσοι και όσες συμπορευθήκαμε μαζί του στον χώρο των πολεμικών τεχνών εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας και ευχόμαστε να καταπέσει σύντομα αυτός ο εφιάλτης και να επιστρέψει μαζί μας πίσω στις προπονήσεις.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ – WING TZUN ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ:

Σολιδάκης Κώστας εκπαιδευτής
Κοκκινάκης Δημήτρης, εκπαιδευτής
Κυριάκος Πετρίδης, εκπαιδευτής
Παπαδοπούλου Κατερίνα, εκπαιδεύτρια
Κωνσταντίνος Κάτσενος, εκπαιδευτής