Τέσσερις Γράμμοι και μια ακροδεξιά χορωδία

Του Κωνσταντίνου Ταχτσίδη

Η μέρα που ο Εθνικός Στρατός, αποτελούμενος από περίπου 150.000 άνδρες, 200 άρματα μάχης και την υλικοτεχνική βοήθεια Αμερικάνων και Άγγλων (πρώτη ιστορικά ευρεία χρήση βομβών «ναπάλμ») νίκησε -μετά από πολυήμερη μάχη- τον Δημοκρατικό Στρατό των 15.500 ανδρών και γυναικών, στη μάχη που έγινε στο Γράμμο και στο Βίτσι και ουσιαστικά σήμανε το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Έκτοτε και κάθε χρόνο, οι λεγόμενες «γιορτές του μίσους» γίνονται αφορμή να ρίξουν το μισαλλόδοξο δηλητήριό τους διάφορες συνιστώσες της ΝΔ αλλά και μερικές, μέχρι πρότινος, γραφικές ακροδεξιές φιγούρες, όπως ο νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης, ο Θάνος Πλεύρης, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο Ηλίας Παναγιώταρος… και άλλοι συναγωνιστές.

Ας τους θαυμάσουμε:

«Δεν ήμουν ποτέ ακροδεξιός στη ζωή μου. Είμαι φιλελεύθερος δεξιός και φιλελεύθερος δεξιός παραμένω».

Η παραπάνω ξεκαρδιστική ατάκα ανήκει στον Άδωνη Γεωργιάδη (εξ ου και ξεκαρδιστική) σε χθεσινή συνέντευξή του στο Real FM. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, ενα δίκιο το έχει. Οι «φιλελεύθεροι» στην Ελλάδα έχουν μια αδυναμία στην ακροδεξιά… λίαν προσφάτως και στο ναζισμό ως αντίπαλο δέος του κομμουνισμού.

ΥΓ. Αληθεύει ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε τοποθετήσει τον πατέρα της Εύας Καιλή, διευθυντή στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»; Αληθεύει!  

Πηγή: altsantiri.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr