Παραιτείται ο Αμβρόσιος – Αλήθεια, πόσο θα μας λείψει αυτός ο δημόσιος υπάλληλος;

Του Νίκου Σπυρόπουλου

Ο Αμβρόσιος, ή  Αθανάσιος Λενής όπως είναι το πραγματικό του όνομα, είναι αναμφισβήτητα μια ιδιάζουσα περίπτωση κληρικού. Και όχι με τη θετική της χροιά. 

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που μεταξύ άλλων στην πολυετή του πορεία στους κόλπους της Εκκλησίας έχει αποκαλέσει αποβράσματα τόσες φορές τους ομοφυλόφιλους που πλέον έχουμε χάσει το μέτρημα, έχει υμνήσει τη Χούντα πάλι τόσες φορές που δεν μετριούνται πλέον, πήρε κάτω από τις φτερούγες του χρυσαυγίτες, αρνήθηκε να μαζεύονται χρήματα στις εκκλησίες για το «Χαμόγελο του Παιδιού» ενώ ευχήθηκε μέχρι και να σαπίσει το χέρι υπουργού γιατί δήθεν θα καταργούσε τα θρησκευτικά. 

Ο Αμβρόσιος το καλοκαίρι θα γίνει 80 ετών και προφανώς, χωρίς να το έχει πολυκαταλάβει ο ίδιος, κάνει στην ελληνική κοινωνία το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε. Έστω κι αν άργησε κάμποσα χρόνια. Την παραίτησή του. Ο δημόσιος αυτός υπάλληλος εδώ και σαράντα χρόνια βρίσκεται στη θέση του και φορώντας τα ράσα ενός «Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη» εξαπολύει ανενόχλητος εμετούς μίσους, μισανθρωπιάς, ρατσισμού και ομοφοβίας. 

Ούτε η Εκκλησία ούτε το ίδιο το κράτος έκανε κάτι γι’ αυτό. Χωρίς να τον ακουμπάει κανείς, ο Αμβρόσιος όλα αυτά τα χρόνια αποκτούσε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα δικά του 15 λεπτά δημοσιότητας. Βέβαια, η πλειοψηφία του λογικού κόσμου διάβαζε τα κηρύγματα μίσους του αποδοκιμάζοντάς τα. Κάποιοι σοκάρονταν. Κάποιοι άλλοι γελούσαν με τα όσα έλεγε και έγραφε αυτή η γραφική φιγούρα της εκκλησίας.

Ένας άνθρωπος του Θεού, που θέλουν να πιστεύουν καλοπροαίρετα κάποιοι πως είναι ο Αμβρόσιος, πώς μπορεί να βγάζει από μέσα του τόσο μίσος; Πώς μπορεί από τη μια μεριά να καταριέται το ποίμνιό του και από την άλλη μεριά να το βοηθά να πάρει τον δρόμο του Θεού; Πώς μπορεί να εύχεται να σαπίσει το χέρι ενός υπουργού αλλά και να γίνει δηλητήριο το κρέας που θα φάνε κάποιοι τη Μεγάλη Παρασκευή; Η απάντηση είναι απλή και έχει γραφτεί με «χρυσά γράμματα» στο βιογραφικό του.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας, ο Αθανάσιος Λενής όχι μόνο δεν στάθηκε απέναντί της αλλά την υπηρέτησε με ιδιαίτερη στοχοπροσήλωση. Ο Αμβρόσιος διορίσθηκε το 1968 «Ιεροκήρυξ του Σώματος της Χωροφυλακής». Αργότερα, πήρε προαγωγή σε Ταγματάρχη.

Ο «πάτερ» Αμβρόσιος με κάθε του κίνηση, με κάθε του δήλωση όλα αυτά τα χρόνια, στήριξε το χουντικό παρελθόν του αντί να προσπαθήσει κάπως να ξεφύγει από αυτό ενώ ταυτόχρονα έχτιζε το χρυσαυγίτικο παρόν του.

Για όλα αυτά και πολλά ακόμα επομένως, ο κ. Λενής δεν πρόκειται να μας λείψει καθόλου.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr