«Πάμε για ύπνο Κατερίνα»

Σε μια παράγραφο διαβάζουμε τις λέξεις “δημοκρατία” (τρις), “αντιδημοκρατικοί”, “λαϊκιστές”, “ανιστόρητοι”, “ευτελίζουν”, “ακραίοι”, “ιστορικό και κοινωνικό βάθος”. Ο “ποιητής” δεν είναι άλλος από τον “εγγυητή” του πολιτεύματος της “αστικής προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας” της χώρας μας.

Κάποιες παρατηρήσεις:

1. Θα συμφωνήσουμε με την κ. Αικατερίνη (όχι τη “μεγάλη”). Μακριά από εμάς τους “λαϊκούς” – “λαϊκιστές”, ίσως και …”ακραίους” τέτοιες συγκρίσεις!!! Θα συμφωνήσουμε λοιπόν ότι “Στις μέρες μας, η δημοκρατία συχνά απομυθοποιείται και γίνεται αντικείμενο οξείας κριτικής”. Όχι μόνο στις μέρες μας αλλά και παλιότερα. Αρκεί να έχει κανείς το “ιστορικό”, “κοινωνικό”, και πολιτικό υπόβαθρο να διακρίνει έννοιες όπως δημοκρατία (χωρίς εισαγωγικά) και “δημοκρατία” (με εισαγωγικά). Ο Rousseau ας πούμε, ο πρώτος σημαντικός συγγραφέας ο οποίος τονίζει στο “Κοινωνικό συμβόλαιο” το ρόλο της άμεσης δημοκρατίας στον αρχαίο κόσμο και επιμένει στο γεγονός ότι ΔΕΝ υπάρχει αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Είναι χαρακτηριστική η περίφημη παρατήρησή του για τους Άγγλους που νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι επειδή εκλέγουν περιοδικά αντιπροσώπους. Λέει χαρακτηριστικά ο Ρουσσώ: “Ο αγγλικός λαός νομίζει ότι είναι ελεύθερος· απατάται οικτρά· είναι ελεύθερος μόνο κατά τη διάρκεια της εκλογής των μελών του κοινοβουλίου· μόλις εκλεγούν, είναι δούλο, δεν είναι τίποτα”. 

2. Η δημοκρατία δεν μπορεί να “απομυθοποιηθεί” για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι μύθος, κα Αικατερίνη!!! Για τους έχοντες στοιχειώδη γνώση ιστορική, κοινωνική και πολιτική η δημοκρατία είναι οικοδόμημα συγκεκριμένης χωρο-χρονικής ιστορικής περιόδου των Αθηναίων πολιτών. “Άνδρες γαρ πόλις, και ου τείχη ουδέ νήες ανδρών κεναί” θα πει ο Θουκυδίδης, αναφερόμενος στον στρατηγό Νικία της σικελικής εκστρατείας. Η πόλις είναι η κοινότητα των ελεύθερων πολιτών οι οποίοι, τουλάχιστον στη δημοκρατική πόλη, νομοθετούν, δικάζουν και κυβερνούν. “Αυτόνομος”, ”αυτόδικος” και “αυτοτελής” είναι οι λέξεις που χρησιμοποιεί ο Θουκυδίδης. Τώρα τι σχέση έχει η δημοκρατία με τη “δημοκρατία” στην οποία αναφέρεται η σημερινή πρόεδρος;

Η “δημοκρατία”, τουτέστιν η αστική κοινοβουλευτική “δημοκρατία” των ημερών μας επιβάλλεται, κατά τη γνώμη μας, να απομυθοποιείται. Διότι δεν είναι δημοκρατία το πολίτευμα της ολιγαρχίας του πλούτου, των κρατικοδίαιτων βαρόνων της εξουσίας, των διαπλεκόμενων πολιτικάντηδων της “κρυπτείας” και της μίζας. Δεν είναι δημοκρατία η δίωξη δικαστικών λειτουργών, ο περιορισμός των ελευθεριών των πολιτών, το μονοπώλιο της ενημέρωσης, ο “εξοστρακισμός” της αντίθετης άποψης, ο βόθρος της παραπληροφόρησης και της κασέτας.

Δεν είναι δημοκρατία η ανεργία, οι απολύσεις, η κατάργηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, η βία της ανέχειας, η φαλκίδευση της δημόσιας υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής πρόνοιας. Δεν είναι δημοκρατία το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η θυσία των ασημικών της χώρας στον “Μολώχ” της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας της καπιταλιστικής αγοράς….. Ας μη συνεχίσουμε. Με αφορμή την επέτειο της 24ης Ιουλίου αφιερώνουμε στη γλυκυτάτη πρόεδρο τους στίχους του γνωστού τραγουδιού:

”Πάλι κι απόψε πίναμε και πίναμε και στην ταβέρνα μόνοι απομείναμε.
Τα όνειρά μας σαν τα κάρβουνα σβηστά
και η ζωή μας ένα πέλαγο μπροστά.
Πάμε για ύπνο, Κατερίνα,
πάμε ν’ αλλάξουμε ζωή,
να δούμε όνειρ’ από κείνα
που τελειώνουν το πρωί.
Μας κυνηγήσαν και μας κατηγόρησαν,
δέκα φορές, δέκα φωτιές μας χώρισαν.
Κι αν σε λατρεύω τώρα, κι αν με αγαπάς,
όνειρα είναι πια τα όνειρα για μας.”

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr