Παιδιά σε αναμονή

Είναι τα παιδιά που δεν τα θέλει κανείς. Εγκαταλελειμμένα λόγω της κρίσης που ξεκίνησε πριν αυτά γεννηθούν.

Βαγγέλης Σπυράκης 16/11/2019 | 10:47

Δραματικές διαστάσεις έχει προσλάβει το φαινόμενο να παραμένουν για σημαντικό χρονικό διάστημα βρέφη και παιδιά στα παιδιατρικά νοσοκομεία, κατόπιν εισαγγελικής εντολής.

Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι η νομοθεσία για τις υιοθεσίες δεν έχει συμπληρωθεί με τις απαιτούμενες αλλαγές και ακόμη επειδή στην Ελλάδα ο θεσμός της αναδοχής δεν έχει αναπτυχθεί.

Η εικόνα που αποτυπώνεται σε έγγραφα Νοσοκομείων, που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, επιβεβαιώνει ότι πολλά παιδιατρικά νοσοκομεία αναγκάζονται να φιλοξενούν για μήνες βρέφη και παιδιά σε χώρους ακατάλληλους για την ψυχοκοινωνική τους στήριξη, σε περιβάλλον που δεν βοηθά την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη, μέχρι να βρεθεί χώρος κατάλληλος να τα φιλοξενήσει

Τα τελευταία περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας, με τις υποθέσεις των  τριών νεαρών γυναικών που αναγκάστηκαν να παρατήσουν τα νεογέννητα μωρά τους σε εισόδους πολυκατοικιών, αποδεικνύει το υπαρκτό πρόβλημα 


Έχουμε σκεφτεί ποτέ μέσα σε αυτά τα χρόνια της κρίσης ποιος είναι ο αριθμός των γυναικών που παράτησαν τα παιδιά τους υπό το βάρος της αδυναμίας να τα ζήσουν; Κι αν μπορούμε να υποθέσουμε έναν αριθμό που δεν υπάρχει ακόμα σε κάποια στατιστική, μπορούμε να σκεφτούμε το πόσο μεγαλύτερος είναι αυτός των γονιών που σκέφτηκαν πολύ σοβαρά να αφήσουν το παιδί τους, αλλά τελικά δεν το έκαναν; Ή αυτών που απευθύνθηκαν σε δομές για βοήθεια;

Σίγουρα ο συνολικός αριθμός θα μας τρόμαζε. Μέσα σε αυτές τις περιπτώσεις έρχονται να προστεθούν και οι πρόσφυγες. Πάρα πολλοί απ΄αυτούς αντιλαμβάνονται ότι με το παρόν καθεστώς της ανικανότητας της Ε.Ε. να τους απορροφήσει, και με τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα κέντρα φιλοξενίας, αφήνουν τα παιδιά τους  υπό την ελπίδα να τους προσφερθούν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης  και μια ακόμα ευκαιρία να γλυτώσουν από τον όλεθρο της χώρας τους.

Όλα αυτά δεν είναι το ξεκίνημα μιας φιλοσοφικής συζήτησης. Είναι το πρελούδιο ενός δυσεπίλυτου προβλήματος που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Σε πάρα πολλές ψυχιατρικές μονάδες των νοσοκομείων Παίδων της χώρας, στοιβάζονται παιδιά που έχουν σταλεί εκεί με εισαγγελική παραγγελία για να τους παρασχεθεί ψυχολογική υποστήριξη και συναισθηματική κατεύθυνση.

Το πρόβλημα όμως είναι πως σχεδόν όλα τα νοσοκομεία δεν διαθέτουν καν τις απαραίτητες ειδικότητες ή τις διαθέτουν σε αριθμό που δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες. Η ανακοίνωση της Ελληνικής Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας για το τι συμβαίνει στο νοσοκομείο “Αγία Σοφία” και στο “Αγλαΐα Κυριακού” είναι ενδεικτική:

«Παρατηρείται συχνά το φαινόμενο παιδιά, σωματικά και ψυχικά υγιή, να περιφέρονται στις κλινικές των Νοσοκομείων, αποκομμένα από τις καθημερινές εκπαιδευτικές ασχολίες και το οικογενειακό τους περιβάλλον, βιώνοντας τον θυμό, τον φόβο, την αγανάκτηση και τη θλίψη, χωρίς να αντιλαμβάνονται το λόγο για τον οποίο βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση

Η σωστή και ασφαλής για το παιδί διαδικασία προβλέπει ότι ο εισαγγελέας επικουρείται από ομάδα ειδικών και διερευνά την κατάσταση του παιδιού. Αυτό που γίνεται στην χώρα μας είναι ο εισαγγελέας να ζητεί την απομάκρυνση του παιδιού από το πιθανά προβληματικό περιβάλλον του, θεωρώντας πως έτσι το προστατεύει, και να το στέλνει στο νοσοκομείο Παίδων για παιδοψυχιατρική και παιδιατρική εκτίμηση.

Σαν να μην γνωρίζει πως στα παιδιατρικά νοσοκομεία τα παιδιά παραμένουν για μήνες. Ή σαν να μην γνωρίζουν πως από τα Νοσοκομεία τα παιδιά τοποθετούνται σε δομές τυχαία, µε αποκλειστικό γνώμονα τη διαθεσιμότητα που υπάρχει τη δεδομένη χρονική στιγμή, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες και οι εξατομικευμένες ανάγκες κάθε παιδιού».

Η τελευταία καταμέτρηση στα δύο νοσοκομεία έδειξε ότι περισσότερα από 40  παιδιά που βρίσκονται εκεί, τα περισσότερα χωρίς εμφανή ψυχολογικά προβλήματα. Η απότομη αποκοπή τους όμως από το γνωστικό τους περιβάλλον, είναι πιθανό να τους προκαλέσει τέτοια. Οι εκτιμήσεις μιλούν για αριθμό που αυξάνεται διαρκώς και κάνουν λόγο για καταχρηστική πρακτική από τις εισαγγελικές αρχές.

Δεν είναι όμως μόνο αυτές που συμμετέχουν θέλοντας και μη σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Είναι και οι διάφορες ΜΚΟ και οργανώσεις που ασχολούνται με τους πρόσφυγες, που οδηγούνται σε καταγγελίες προς τους εισαγγελείς για το περιβάλλον ορισμένων παιδιών.

Ένα παιδί για κάθε σπίτι

Ένας τρόπος να δοθεί λύση στο πρόβλημα  είναι να πληθύνουν οι υιοθεσίες και οι ανάδοχες οικογένειες.

Σύμφωνα με έρευνες, η πρόωρη επαφή με τη στέρηση και την απουσία, καθώς και η ανεπαρκής κάλυψη των ψυχοκοινωνικών αναγκών του παιδιού στη συνέχεια, ελλοχεύει κινδύνους για τη μελλοντική του ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, δεν αρκούν οι υπερ-προσπάθειες από τους ανθρώπους στα νοσοκομεία . Τα μωρά και τα παιδιά χρειάζονται ώριμες και συνειδητοποιημένες  οικογένειες. Από την άλλη μεριά, πολλά άτομα σήμερα δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και παλεύουν με τεχνητά, πανάκριβα και επικίνδυνα μέσα για να τα καταφέρουν. Κάποιοι από αυτούς θα ενδιαφέρονταν να υιοθετήσουν αλλά αποθαρρύνονται από το χρόνο αναμονής ή την πολυπλοκότητα της διαδικασίας. 

Όμως υπάρχουν επιλογές που αξίζει κάποιος να προσπαθήσει, για όσους φυσικά θέλουν να προσφέρουν με αγάπη όπως και όσο επιθυμούν. Προσφέροντας βελτιώνουμε τον εσωτερικό και τον εξωτερικό μας κόσμο…
 

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.