Οι Social Waste παρουσιάζουν τα «Σύνορα» στο Gagarin

«Πάει πάνω από ένας χρόνος που κυκλοφόρησαν τα “Σύνορα”. Φανταζόμαστε ότι σας συνόδευσαν σε καραντίνες, λοκντάουν και λοιπά ζόρια. Επιχειρήσαμε δυο φορές να παρουσιάσουμε τον δίσκο, καμιά από τις δυο δεν είχε τύχη. Ε λοιπόν, έφτασε η ώρα. Social Waste – “Σύνορα”: η παρουσίαση που σας χρωστάμε…».

Η παρουσίαση θα είναι διήμερη (17-18/12) και με περιορισμένα εισιτήρια (700) για κάθε ημέρα για να αποφευχθεί ο συνωστισμός εντός του χώρου. Προς το παρόν τα εισιτήρια μπορείτε να τα βρείτε στο viva.gr. Τα φυσικά σημεία διάθεσης εισιτηρίων θα ανακοινωθούν μες στις επόμενες μέρες.

Μαζί τους θα εμφανιστούν οι μουσικοί Lucretia De Manchione (ντραμς), Γιάννης Μιχαηλίδης (ποντιακή λύρα), Στέλιος Μπότσαρης (μπάσο). Στον ήχο ο DJ Stigma.

Λίγα λόγια για τους Social Waste
Οι Social Waste δημιουργήθηκαν το 1999 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Δεκαεφτάχρονοι μαθητές ακόμη, τράβηξαν αμέσως την προσοχή των Active Member, οι οποίοι τους πρότειναν να συνεργαστούν στο πλαίσιο της ομάδας παραγωγής τους. Έτσι με την ομάδα της Freestyle Productions εμφανίστηκαν ζωντανά σε πολλές μουσικές σκηνές της Ελλάδας μέχρι το 2006 όπου και αποφάσισαν να κάνουν μια παύση ώστε να ψάξουν μέσα τους, να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους και να ακονίσουν τις αιχμές τους. Το 2013 εμφανίζονται ξανά με την προσθήκη 2 νέων μελών, του Χρήστου (μέλος κι αυτός της παρέας της freestyle production) και του Γιώργη Νίκα (Αντίποινα) οι οποίοι εμφυσήσανε νέα πνοή στη μπάντα.

Σήμερα, κοντά στα σαράντα, συνεχίζουν να κάνουν αυτό που έμαθαν μικροί, προσπαθώντας όπως λένε να το πάνε «λίγο πιο πέρα» από κει που το παρέλαβαν, πριν το παραδώσουν και οι ίδιοι στην επόμενη γενιά. Οργώνοντας την Ελλάδα και παίζοντας σε πολλές μουσικές σκηνές, συναυλιακούς χώρους, φεστιβάλ και στηρίζοντας πάντα αυτοοργανωμένους πολιτικούς χώρους και κινήματα κατάφεραν να κερδίζουν έδαφος και να χτίσουν το κοινό τους χωρίς την βοήθεια εταιρειών managment με μόνο τους όπλο τη μελωδίες και τους στίχους τους.

Η καινοτομία της μπάντας είναι ότι εισήγαγαν παραδοσιακά ελληνικά αλλά και όργανα του ευρύτερου μεσογειακού πολιτισμού χωρίς να αναπαράγουν «μουσειακά» παραδοσιακά μοτίβα, αλλά να συνθέτουν δικές τους μελωδίες και ρυθμούς συνδυάζοντάς τους με τον ξεχωριστό κοινωνικοπολιτικό στίχο και το δυναμισμό του χιπ χοπ. Ρίμες-μαχαίρι και δυναμική σκηνική παρουσία, υπό τους ήχους λαούτου, γκάιντας, αρχαίας λύρας, μπαγλαμά και άλλων οργάνων της Μεσογείου, ενώ στα deck ο dj σκρατσάρει ακατάπαυστα. Οι στίχοι τους βρίθουν από αναφορές στους ποιητές και τους λογοτέχνες του κόσμου, καθώς και στην κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, τη Μεσόγειο και τον κόσμο ολόκληρο. Στα τραγούδια των Social Waste o Μανόλης Αναγνωστάκης συνυπάρχει με τον Ζαν-Κλοντ Ιζό, και ο Χρόνης Μίσσιος με τον Subcomandante Marcos των Ζαπατίστας σε ένα εκρηκτικό μείγμα.

Πλέον έχουν εμφανιστεί σε πάρα πολλές μουσικές σκηνές, φεστιβάλ, και αυτοοργανωμένους χώρους σε όλη την Ελλάδα, καθώς και στο εξωτερικό (Γερμανία, Νορβηγία, Μεξικό). Επίσης έχουν έντονη ακτιβιστική δράση ενώ συχνά δίνουν ομιλίες σε αυτοοργανωμένους χώρους αλλά και πανεπιστήμια σχετικά με την κοινωνικοπολιτική διάσταση του χιπ χοπ.

Δισκογραφία

Στη γιορτή της ουτοπίας (ανεξάρτητη παραγωγή 2013)

Με μια πειρατική γαλέρα (ανεξάρτητη παραγωγή 2015)

Το χιπ χοπ της Μεσογείου (ανεξάρτητη παραγωγή 2017)

Σύνορα (ανεξάρτητη παραγωγή 2020)

Πριν από 20 χρόνια οι Social Waste ξεκίνησαν με το «…Ήταν ταξίδι» (2000), «Στη γιορτή της ουτοπίας» (2013), «Με μια πειρατική γαλέρα» (2015). 20 χρόνια μετά, με ξεκάθαρη πλέον δική τους ταυτότητα τους αποτυπωμένη στο «Χιπ Χοπ της Μεσογείου» (2017) τα βάζουν με τα «Σύνορα» (2020) που χωρίζουν ανθρώπους και πολιτισμούς. Σύνορα κατασκευασμένα από τον άνθρωπο όχι από τη φύση.

Ο Μαρσεγέζος λογοτέχνης Ζαν-Κλοντ Ιζό έγραφε ότι η Μεσόγειος είναι μια θάλασσα την οποία σήμερα αντιλαμβανόμαστε ως «σύνορο» μεταξύ βορείων και νοτίων -νοτιοανατολικών ακτών, ως υδάτινο τείχος που χωρίζει «πολιτισμένους» και «βαρβάρους» μέσα στο οποίο χάνονται χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο στο όνομα της «προστασίας» του πλούσιου Βορρά από το φτωχό Νότο. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι.

Παλιότερα το «υδάτινο τείχος» ήταν ένας «υδάτινος δρόμος επικοινωνίας» ανθρώπων και πολιτισμών, ήταν αυτό που μας ένωνε, όχι αυτό που μας χώριζε. Πράγμα που αποδεικνύει ότι έννοιες όπως «τείχος», «δρόμος επικοινωνίας» και «σύνορα» δεν είναι αυθύπαρκτες, αλλά τις κατασκευάζει ο άνθρωπος, και ως ανθρώπινες και κοινωνικές κατασκευές, είναι εφήμερες και γίνονται αντιληπτές με διαφορετικούς τρόπους από εποχή σε εποχή. Σε αυτό αναφέρεται και το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, τα Σύνορα.

Το άλμπουμ περιέχει δέκα τραγούδια, μέσα στα οποία συναντώνται ήχοι, αρώματα, και μουσικές της Μεσογείου και του κόσμου ολάκερου, και στα οποία περιπλέκονται- με το γνώριμο διακειμενικό τρόπο των Social Waste – o Jack London, o Corto Maltese, o Thomas Mor, o Bennedict Anderson, o Λίβας και ο Βοριάς, κάτι παιδιά με φαρδιά παντελόνια, και κάτι πόλεις που θυμίζουνε ανθρώπους. Γκάιντες, λαούτα, ποντιακές λύρες, μπάσα, τύμπανα, κλαρίνα και scratches συνοδεύουν ισότιμα τις αφηγήσεις.