Οι παρθένες και το μπαλαούρο

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015, στην πρώτη από τις δύο απανωτές αναμετρήσεις, ήταν εν μέρει απότοκο της τρομολαγνικής τακτικής της κυβέρνησης Σαμαρά.

Νίκος Παπαδογιάννης 29/01/2019 | 09:00

Ξοφλημένη σε όλα τα επίπεδα, η παράταξη που γελώντας, τρώγοντας και πίνοντας έσπρωξε τη χώρα στον γκρεμό άφησε κατά μέρος την ρεαλπολιτίκ, θεώρησε μάταιο κόπο την υπεράσπιση του όποιου έργου της και επιδόθηκε σε ολομέτωπη επίθεση ενάντια στον…κομμουνισμό και στους…σταλινοφασίστες.

Έτσι δεν τους βάφτισαν, τους αριστερούς πολίτες, όσοι στοιχήθηκαν με τον Σαμαρά και με τους συνοδοιπόρους του; Έρχονται οι ερυθροί, να μας πάρουν τα σπίτια. Κρύψτε τα γυναικόπαιδα και τις παρθένες, γιατί θα μας κάνουν Βόρεια Κορέα. Η αυταπόδεικτη γελοιότητα αυτής της τακτικής καθρεφτίστηκε στην κάλπη, υπό μορφή πατσαβούρας. Ο έλληνας μπορεί να είναι αλαλιασμένος από όσα τράβηξε στα χέρια των δανειστών και των εδώ οσφυοκαμπτών, αλλά δεν είναι και τελείως μαλάκας.

Η νέα Νέα Δημοκρατία απομακρύνθηκε τόσο πολύ από τη λαϊκή βάση των συντηρητικών νοικοκυραίων, ώστε ξώκειλε ασθμαίνοντας στο 28%. Πρόοδος, βεβαίως, σε σχέση με το εκκωφαντικό 19% του Μαϊου 2012, πάλι υπό τις οδηγίες του ακοίμητου Σαμαρά.

Και όταν επιστρατεύτηκαν ξανά οι κάλπες, τον Σεπτέμβριο του 2015, το ναυάγιο της συγκεκριμένης –αν και με λιγότερες γωνίες επί Μεϊμαράκη- τακτικής πιστοποιήθηκε με μία δεύτερη ήττα, ακόμα πιο βαριά αυτή, εάν συνυπολογιστεί το τέλος των ψευδαισθήσεων και η κατάρρευση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Τη δεύτερη φορά, η ΝΔ έχασε κυρίως από τον εαυτό της.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, η αξιωματική αντιπολίτευση κινείται σαν να μη διδάχθηκε το παραμικρό. Μολονότι οι «κουμουνισταί» δεν πήραν κανενός το σπίτι, μολονότι «οι κατσαπλιάδες» ίσιωσαν το βαπόρι με μία σειρά από ιστορικές για τα δεδομένα της εποχής κινήσεις, μολονότι οι παρθένες βγήκαν από το μπαλαούρο χωρίς τον φόβο της διακόρευσης, η ΝΔ επιμένει να πορεύεται με το φραγγέλιο των παπάδων και με φιλιππικούς του μίσους.

Η κινδυνολογία πέφτει βροχή, με σημείο αιχμής όχι πλέον την οικονομία, αφού οι κατραπακιές των ξένων ομογάλακτων χωροφυλάκων απαγορεύουν τα μεγάλα λόγια, αλλά το μακεδονικό. Όταν το σακούλι των φιλήσυχων νοικοκυραίων μπει στην κάλπη μισογεμάτο αντί για μισοάδειο (και πάντως όχι τόσο τρύπιο όσο το 2015), θα χρειαστούν εφεδρείες από τον πάγκο για να σωθεί η παρτίδα.

Οπότε; «Ήρθαν οι κουμουνισταί και μας πήραν τη Μακεδονία». Τη Μακεδονία μας. Δίχως την κτητική αντωνυμία, δεν περνάει τα διόδια των Μαλγάρων η φράση.

Οι Σαμαράδες έχουν πιάσει αιχμάλωτο τον κακομοίρη τον Κυριάκο και τον σέρνουν από τη μύτη σαν άβουλο αρκούδι, σε έναν χορό μισαλλοδοξίας, αρνητισμού και ακροδεξιάς πόλωσης, με το βλέμμα στην ψήφο των αγραμμάτων, των αστοιχείωτων, των ανιστόρητων, των πατριδοκάπηλων, των ελλαδεμπόρων, των θρησκόπληκτων, των αναγνωστών του Μακελειού.

Μόνο που οι τελευταίοι έχουν ήδη τον ζωτικό τους χώρο, δεξιότερα της δεξιάς, στο συρματόπλεγμα απ’ όπου λυμαίνονται την ταλαίπωρη κοινωνία οι νεοφασίστες της Χρυσής Αυγής και των παρομοίων μορφωμάτων.

Το γκάλοπ που οργανώθηκε φίρδην μίγδην από ιστότοπο προσκείμενο στην «πατριωτική» αλλ’ ουχί ναζιστική δεξιά ήταν μία απρόσμενη σφαλιάρα στον σβέρκο όσων το εμπνεύστηκαν και εκείνων που περίμεναν το αποτέλεσμα για να το κάνουν σημαία: σε δείγμα 46.000 επισκεπτών, η ΝΔ έλαβε 24%, ο ΣΥΡΙΖΑ 31%, η ΧΑ 16% και ο …Βελόπουλος 5%. Εμείς μπορεί να γελάμε με τους βυζαντινισμούς της «πατροπαράδοτης» Δεξιάς και με τα αυτογκόλ της, αλλά οι μεγαλόσχημοι παραγοντάρες της στέλνουν κόσμο σούμπιτο στους φαιοχίτωνες.

Για όποιον συνηθίζει να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές, η επόμενη μέρα της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών βρήκε τη ΝΔ σε κρίση εσωστρέφειας. Άρθρα και τοποθετήσεις ηπίων πολιτευτών και αρθρογράφων καλούν την ηγεσία να εγκαταλείψει την καταγγελτική πολιτική των άναρθρων κραυγών, ώστε να ζεστάνει ξανά τον παραδοσιακό, απογητευμένο από τις ψυχροπολεμικές φαιδρότητες, ψηφοφόρο της.

«Εάν η σκληρή γραμμή γίνει κυρίαρχη στη Νέα Δημοκρατία, θα καταντήσουμε κομματίδιο του 18 τοις εκατό», προειδοποίησε ευθέως ο Νίκος Δένδιας, εκτοξεύοντας ιοβόλο καρφί ενάντια στον τέως αρχηγό που πέτυχε το ιστορικό χαμηλό του 2012. «Δεν είμαστε γκρουπούσκουλο, με εθνικιστικές κραυγές και λαϊκισμούς. Εφ’ όσον χάσουμε τον ευρωπαϊκό μας χαρακτήρα, την πατήσαμε. Θα κάνουμε τέτοια χάρη στον κ. Τσίπρα, που δεν την ονειρεύεται».  Αμ, την ονειρεύεται…

Απομένει να δούμε, αν θα βρεθεί κάποιος να ομολογήσει δημόσια –τώρα που ο γέγονε γέγονε- αυτό που καταλαβαίνουν οι πάντες, αλλά επιμένουν να αρνούνται οι εγκλωβισμένοι στην ασυναρτησία μεγαλοκομματάρχες της οδού Πειραιώς. Η Νέα Δημοκρατία θα ψήφιζε και με τα δύο χέρια τη Συμφωνία των Πρεσπών, εάν μπορούσε να το κάνει με εύσχημο τρόπο και χωρίς να στοχοποιηθεί από τους ετερόκλητους συλλαλούντες.

Οι συντεταγμένες της συνθήκης συμβαδίζουν με την ιστορική θέση του κόμματος (εάν υποτεθεί ότι υπάρχει τέτοια), ενώ η συγκυρία μοιάζει ιδανική για να λυθεί διά παντός η περί όνου σκιάς διαμάχη. Εάν η Συμφωνία είχε την υπογραφή κάποιου Μητσοτάκη, ή κάποιου Καραμανλή, η ΝΔ θα την πλάσαρε ως εθνικά επωφελή και θα έσφαζε αρνιά στα Σάλωνα και στις Πρέσπες για να τη γιορτάσει. Και ας σκούζουν όσο θέλουν οι «κουμουνισταί».

Οι καμπάνες στους νομούς Ημαθίας και Ημιμαθείας θα χτυπούσαν χαρούμενα, τα γκρίζα σημεία θα ξασπρίζονταν με ασβέστη από τον ΣΚΑΙ και από το Πρώτο Θέμα, ο Αμβρόσιος θα έφτυνε κατάμουτρα τους αριστερούς πούστηδες και η Μακεδονία θα κάλπαζε ξένοιαστη προς το ηλιοβασίλεμα. Όπως είναι γνωστό, ο Βουκεφάλας τρέφεται αποκλειστικά με σανό.