Οι νίλες του ανεξήγητου

Ο μεγάλος μανιτού είπε από την Κύπρο «το ποίημα νεράκι». Μάθαμε αυτολεξεί: “Το Δώρο Χριστουγέννων είναι ένα λάθος το οποίο δεν θα  επαναφέρω…….ΠΟΤΕ!” (Ξεχάσανε βέβαια να του πούνε ότι στον ιδιωτικό τομέα δεν πρόλαβε να το πετσοκόψει) και συνέχισε: “Αυτό γιατί οι νέοι Έλληνες δε θα πρέπει να περιμένουν το δώρο στο τέλος της χρονιάς, καθώς μετατρέπονται σε πολίτες ομήρους!”

Στην συνέχεια βέβαια, όταν του την έπεσαν πανταχόθεν: “Τι είναι αυτά που λες;”, “Θέλεις να μας καταστρέψεις τελείως;”, προσπάθησε να το σώσει με μία «διορθωτική» δήλωση: “Ποτέ δεν μίλησα για το δώρο των Χριστουγέννων, η αναφορά μου ήταν στο κοινωνικό μέρισμα αλληλεγγύης. Άλλωστε δεν πρόκειται να κάνω χάρες, ίσες ευκαιρίες θα προσφέρω”.

Όλο και χειρότερα δηλαδή.

Ο άνεργος, ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο διαβιών κάτω από το όριο της φτώχιας δεν χρειάζονται -κατά τους φιλελέδες- εισοδηματική ενίσχυση (γιατί δεν είναι –sic- αξιοπρεπές), χρειάζονται «ίσες ευκαιρίες» (όπως για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας) ή όπως λέει και η παροιμία: “Κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες.”

Ήταν λοιπόν που ήταν «λύσσα το φαί», πήγε και ο Κούλης (σε ρόλο Σεφ) να το διορθώσει και «το έκαψε τελείως».

Εκεί ακριβώς ήρθε η δήλωση (μέσω twitter), –του υποψήφιου ευρωβουλευτή με την ΝουΔου, γνωστού επιστήμονα γιατρού και δραστήριου μέλους του κινήματος των ΑΜΕΑ- Στέλιου Κυμπουρόπουλου που άδραξε την «ευκαιρία» και παρείχε πλήρη κάλυψη στον αρχηγό του, αναρτώντας το ακόλουθο:

“Δεν θέλησα ποτέ μόρια, επιδόματα, χάρες. Ίσες ευκαιρίες διεκδικώ. Διεκδικώ αυτό που δεν υπάρχει.”

Η ακαριαία απάντηση του κυκλώνα-Πολάκη ήταν απολύτως τεκμηριωμένη και αποστομωτική.

Ανάρτησε στο fb την απόφαση διορισμού (της 5-12-2016 που ο ίδιος είχε υπογράψει) του Στέλιου Κυμπουρόπουλου:

“…σε συνιστώμενη προσωποπαγή θέση Επιμελητή Β’ κλάδου ΕΣΥ επί θητεία στο ΠΓΝ ΑΤΤΙΚΟΝ” και συμπλήρωσε (την ανάρτηση) με ένα σχόλιο:

“Αν διεκδικούσες ΙΣΕΣ ευκαιρίες κύριε Καμπουρόπουλε, να έβαζες χαρτιά για να προσληφθείς επιμελητής Β στο ΕΣΥ με κρίση από συμβούλιο όπως οι άλλοι γιατροί και όχι έτσι: (όπως δικαιούσουν ως ΑΜΕΑ).

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑ να λες αυτά που λες!!!”

Ε λοιπόν, ακολούθησε ο κακός χαμός: “Αήθης επίθεση”, “Έπεσαν οι μάσκες των Τσιπροπολάκηδων”,  “Αχρείος και ρατσιστής ο Υπουργός”.

Αλήθεια; Γιατί;

Γιατί απάντησε στον πολιτικό του αντίπαλο, με ντοκουμέντα και επιχειρήματα;

Γιατί το ψέμα, όταν εκπορεύεται από ΑΜΕΑ, θεωρούν (οι σκεπτόμενοι ρατσιστικά) ότι πρέπει να μένει αναπάντητο;

Γιατί τον αντιμετώπισε ως ισοϋψή του πολίτη, γιατρό, πολιτικό και όχι ως «κατώτερο», όπως τον θεωρεί η Ελίζα Βόζεμπεργκ;

Γιατί  οι  απόψεις  των  ΑΜΕΑ  δεν  πρέπει να κρίνονται, ίσως γιατί -για κάποιους στην ΝουΔου- δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με τις απόψεις των υπολοίπων πολιτών;

Στη ΝουΔου (δυστυχώς και κάποιοι σύντροφοι του Πολάκη) νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία για να αποδράσουν από την, καθημερινή, αφαίρεση της πολιτικής τους «κουκούλας».

Στην Βουλή όμως -που θα μεταφερθεί η κόντρα- και debate θα γίνει, και «πολιτικό μαστίγωμα» θα πέσει, και οι αληθινοί ρατσιστές θα αποκαλυφθούν.

Στο τέλος ο Κούλης θα λάβει αυτό που του αξίζει:

“Της ελιάς το μέσα και του καρυδιού τ’ απέξω.”

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr