Ο φόβος της διαστρέβλωσης

Μοιάζει με τιμωρία μαθητή Δημοτικού ή ίσως με πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, είναι όμως ο πρόλογος κάθε κειμένου που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του κρατουμένου Δ.Κ.

Τζώρτζια Ρασβίτσου 05/03/2021 | 22:35

-«Καταδικάζω τις πράξεις του, αλλά υπερασπίζομαι το δικαίωμα του κρατουμένου…»
-«Με χωρίζει άβυσσος από τις πράξεις του, αλλά υπερασπίζομαι το δικαίωμα του κρατουμένου...»
-«Καταδικάζω τη βία, αλλά υπερασπίζομαι το δικαίωμα του κρατουμένου…»


Μοιάζει με τιμωρία μαθητή Δημοτικού ή ίσως με πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, είναι όμως ο πρόλογος κάθε κειμένου που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του κρατουμένου Δ.Κ. Είναι το απαραίτητο ανάθεμα (στη βία) της κάθε πρώτης παραγράφου, καθώς ο φόβος της στρέβλωσης από τους διατεταγμένους στρεβλωτές της δεξιάς και του ακραίου κέντρου, είναι παρών σε κάθε κείμενο.


Τα κείμενα από το δημοκρατικό κέντρο, την Αριστερά έως τον αναρχικό χώρο τρέμουν τη στρέβλωση. Τρέμουν μήπως και κατηγορηθούν ως υπερασπιστές της τρομοκρατίας! Ο φόβος είναι προκλητικά αδικαιολόγητος.Τ α δικαιώματα δεν έχουν ονοματεπώνυμο. Σήμερα υπερασπιζόμαστε τον Δ.Κ. ως κρατούμενο, αύριο τον Ομαρ Χασάν ως εργαζόμενο, μεθαύριο τον Νικολάου (της φυλής των Ρομά) ως αποδιοπομπαίου.


Τα δικαιώματα δεν δαγκώνουν. Αυτός ο αυτονόητος, πλην όμως ηλίθια απαραίτητος διαχωρισμός είναι μια άνευ όρων παράδοση στον φόβο της διαστρέβλωσης, στον φόβο της Δεξιάς. Οι καθαρές θέσεις των αριστερών κομμάτων, δεν έχουν ανάγκη να διαχωρίζουν τη θέση τους. Σε μια δημοκρατία είναι αδιανόητο να φοβόμαστε να υπερασπιστούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και να χρειαζόμαστε διευκρινιστικούς προλόγους. Η υπεράσπισή τους είναι υποχρέωση του κάθε αριστερού και του κάθε δημοκράτη πολίτη. Δεν χρειάζονται πρόλογοι και αναθέματα, ως αποτέλεσμα του φόβου, γιατί δεν πρέπει να υποκύπτουμε στο φόβο της κατασκευασμένης κατηγορίας ότι οι αριστεροί είναι εν δυνάμει τρομοκράτες.


Κάθε τέτοια παράγραφος διαχωρισμού θέσης, είναι μια άνευ όρων παράδοση στον φόβο της στρεβλωτικής δεξιάς. Κάθε παράδοση και μια ήττα. Κάθε διευκρίνηση και ένας ευτελισμός.
Υπερασπιζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς διακρίσεις, χωρίς φόβο, χωρίς υστερόγραφα, χωρίς εξηγήσεις και δικαιολογίες,γιατί αυτό πιστεύουμε και γι’αυτό αγωνιζόμαστε.