Λευτέρης Πετρούνιας… precious!

Υπάρχουν πάρα πολλά που έχουν γραφτεί και που δεδομένα θα γραφτούν και στο μέλλον για τον Λευτέρη Πετρούνια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν θα σταματήσουμε να καταγράφουμε τα σπουδαία του κατορθώματα και παράλληλα να απολαμβάνουμε έναν σπουδαίο αθλητή.

Ο «Μίδας των κρίκων» την Παρασκευή (2/11), κατέκτησε τον τρίτο του παγκόσμιο τίτλο, και  με 15.366 βαθμούς (μεγαλύτερη διαφορά που είχε ποτέ από το δεύτερο σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα) 6.300 δυσκολία, 9.066 εκτέλεση, διατηρήθηκε στην κορυφή του κόσμου, όπου είχε ανέβει το 2015 για πρώτη φορά.

Ο Λευτέρης Πετρούνιας, δεν γνωρίζει την λέξη ήττα, παίζει χωρίς αντίπαλο  στο αγώνισμα, και από  την τελευταία φορά που έχασε  στις 18 Απριλίου 2016 στο προ-Ολυμπιακό test event του Ρίο, όπου κατέλαβε τη 2η θέση πίσω από τον Βραζιλιάνο “οικοδεσπότη” Αρτούρ Ζανέτι,  έκτοτε δεν ξαναέπεσε από την κορυφή μέχρι σήμερα. 

Παρέα με τους μύθους

Χάρη στον τρίτο συνεχόμενο παγκόσμιο τίτλο του στη Ντόχα, ο Λευτέρης Πετρούνιας μπήκε στους θρύλους του αγωνίσματος (καλύτερη τριάδα όλων των εποχών) καθώς μόλις δύο αθλητές  μετρούν περισσότερους από δύο τίτλους στο αγώνισμα, στην 114χρονη ιστορία του θεσμού. : Ο Ιταλός Γιούρι Κέκι με πέντε νίκες και μάλιστα συνεχόμενες (1993, 1994, 1995, 1996, 1997) και ο Κινέζος Τσεν Γιμπίνγκ με τέσσερις (2006, 2007, 2010, 2011).

Παράλληλα, με τη νίκη του ο Έλληνας πρωταθλητής κυνηγά το απίστευτο ρεκόρ ρεκόρ του Κέκι με τους πέντε διαδοχικούς παγκόσμιους τίτλους, το οποίο μοιάζει απλησίαστο για οποιονδήποτε σημερινό αθλητή. Κάτι παρόμοιο ίσχυε, όμως, και με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό ρεκόρ του Ιταλού, το οποίο ο Πετρούνιας κατόρθωσε να ισοφαρίσει πρόσφατα, πανηγυρίζοντας στη Γλασκόβη για τέταρτη χρονιά στην σειρά.

Ήδη από το 2015, πάντως, ο Λευτέρης Πετρούνιας έχει μπει σε ένα άλλο κλειστό «κλαμπ», ως ένας από τους μόλις πέντε αθλητές που έχουν κατακτήσει τον ευρωπαϊκό και τον παγκόσμιο τίτλο στους κρίκους την ίδια χρονιά.

Ένα τέτοιο “νταμπλ” έχουν πετύχει ο Σοβιετικός Αλεξάντερ Ντιτιάτιν (1979), ο επίσης Σοβιετικός Ντμίτρι Μπιλοζέρτσεφ (1983), ο Ιταλός Γιούρι Κέκι (1994 και 1996), ο Ολλανδός Γιούρι Φαν Χέλντερ (2005), καθώς και ο Έλληνας πρωταθλητής, χάρη στον προπέρσινο διπλό θρίαμβό του στο ευρωπαϊκό του Μονπελιέ και στο παγκόσμιο της Γλασκόβης.

Γιατί είναι ο «Μίδας των κρίκων» 

Το σημαντικότερο για έναν αθλητή λένε πως είναι η διάρκεια που δείχνει κι αν μη τι άλλο ο Λευτέρης Πετρούνιας το συγκεκριμένο στοίχημα το έχει κερδίσει και μάλιστα για πλάκα.

Πως αλλιώς μπορεί να μεταφραστεί το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή εκείνος είναι ο παντοκράτορας των τίτλων στους κρίκους αφού είναι ταυτόχρονα πρωταθλητής κόσμου, Ευρώπης και χρυσός Ολυμπιονίκης έχοντας σαρώσει  τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και έκανε το ανεπανάληπτο three-peat στα παγκόσμια.

Η  άρτια εκτέλεση του προγράμματος του είναι αυτή που τον κάνει και ξεχωρίζει. Για να το κανατονήσουμε καλύτερα, η  τελική βαθμολογία του προγράμματος βγαίνει ουσιαστικά από δύο άλλες… βαθμολογίες. Η πρώτη είναι ο συντελεστής δυσκολίας του προγράμματος η οποία προκύπτει από τη δυσκολία των ασκήσεων που θα εκτελέσει στο πρόγραμμα του ένας αθλητής  και ο άλλος είναι ο βαθμός εκτέλεσης. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό πρόκειται για το βαθμό που δίνουν οι κριτές ανάλογα με την ποιότητα της εκτέλεσης των ασκήσεων.

Ο Πετρούνιας εκτελεί τις ασκήσεις με χειρουργική ακρίβεια! 

Ο Έλληνας αθλητής τα τελευταία 2,5 χρόνια, από το ευρωπαϊκό της Βέρνης και έπειτα, ο χαμηλότερος βαθμός που έχει πάρει για την εκτέλεση του είναι 9.066 με άριστα τους 10.000! 

Ούτε ο πόνος δεν τον νικά

Ο 27χρονος «άρχοντας των κρίκων»,  που αγωνίσθηκε με τραυματισμένο ώμο στον τελικό και θα  τον οδηγήσει στο χειρουργείο το πρωί της Δευτέρας (05/11), εξήγησε πως θα ήταν η αιτία να έχανε…  τον τρίτο συνεχή παγκόσμιο τίτλο του. «Μετά την εμφάνισή μου σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν δυνατόν να το χάσω όλο αυτό… Είναι αρκετά τρελό αυτό που συνέβη, αλλά είδαμε όλοι το αποτέλεσμα. Τελικά δεν θα γινόταν να χάσω αυτή τη διοργάνωση», υπογράμμισε.

Όσο για το πρόγραμμά του; «Τη Δευτέρα, στις 07:15 το πρωί, μπαίνω στο χειρουργείο. Αυτό δεν αλλάζει. Πριν από τον τελικό έλεγα ότι “είναι η τελευταία φορά που θα έχω αυτόν τον πόνο στον αριστερό ώμο, θα μπω λοιπόν απολαύσω τον αγώνα”, πράγμα το οποίο και έκανα! Φοβάμαι λίγο την επέμβαση γιατί δεν έχω χειρουργηθεί στον ώμο άλλη φορά, αλλά ανυπομονώ να γίνει, γιατί κουβαλάω αυτόν τον πόνο εδώ και δέκα μήνες και δεν αντέχω άλλο…».