Η κυβερνητική απόφαση που μετατρέπει τα πανεπιστήμια σε υγειονομικές βόμβες

Πρόκειται για τη διάταξη που επιβάλλει τη διενέργεια των μαθημάτων «σε αίθουσες με τη μέγιστη δυνατή πληρότητα».

Γιάννης Μυλόπουλος 13/10/2021 | 21:00

Τα μαθήματα άρχισαν και τα πανεπιστήμια εδώ και λίγες μέρες λειτουργούν με μια Κοινή Υπουργική Απόφαση, (ΚΥΑ), η οποία περιλαμβάνει μια κεντρική διάταξη, ακατανόητα αντιεπιστημονική και γι’ αυτό και επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία.

Πρόκειται για τη διάταξη που επιβάλλει τη διενέργεια των μαθημάτων «σε αίθουσες με τη μέγιστη δυνατή πληρότητα».

Που σημαίνει ότι εν μέσω έξαρσης της πανδημίας, με περισσότερα από 3.000 νέα κρούσματα καθημερινά, με περισσότερους από 15.000 θανάτους ήδη μέχρι σήμερα και περί τους 300 νέους θανάτους να καταγράφονται εβδομαδιαία, η κυβέρνηση εκδίδει απόφαση με την οποία οι πιο πολυπληθείς εκπαιδευτικές μονάδες, τα πανεπιστήμια, λειτουργούν με τις αίθουσες πλήρεις, χωρίς δηλαδή την τήρηση των αναγκαίων αποστάσεων ασφαλείας μεταξύ των φοιτητών.

Κι αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα με ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό εμβολιασμών, που δεν ξεπερνά το 60% στον γενικό πληθυσμό. Ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη, στην οποία το ποσοστό εμβολιασμών στον γενικό πληθυσμό είναι από τα πιο χαμηλά, μια και δεν υπερβαίνει το 50%, λειτουργεί το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, το ΑΠΘ, με ένα ποσοστό εμβολιασμών της τάξης του 70% στον πολυπληθή φοιτητικό του πληθυσμό, σύμφωνα τουλάχιστον με τα μέχρι τώρα στοιχεία που διέρρευσαν από τις αρχές και τα οποία πάντως δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν.

Κι ακόμη, όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα με πανεπιστήμια που διαθέτουν πολύ φτωχές και πεπαλαιωμένες υποδομές και ιδίως ανεπαρκείς, σε σχέση με τον φοιτητικό πληθυσμό, αίθουσες που ως επί το πλείστον είναι και ακατάλληλες, ως προς την τήρηση των υγειονομικών διατάξεων που αφορούν στον φυσικό αερισμό.

Με δυο λόγια, εδώ και λίγες μέρες και εν μέσω έξαρσης της πανδημίας σε έναν πληθυσμό με πολύ χαμηλά ποσοστά εμβολιασμένων, τα μαθήματα γίνονται σε μικρές και μη αεριζόμενες αίθουσες, με μια κυβερνητική απόφαση που τις θέλει να λειτουργούν υποχρεωτικά «στη μέγιστη δυνατή τους πληρότητα». Που σημαίνει, πρακτικά, ότι οι φοιτήτριες και οι φοιτητές είναι στοιβαγμένοι κυριολεκτικά ο ένας πλάι στον άλλον, χωρίς κενά και χωρίς μεταξύ τους αποστάσεις.

Τα ίδια βέβαια και χειρότερα συμβαίνουν και στην είσοδο των Σχολών, όπου οι φοιτητές σε τεράστιες ουρές περιμένουν να γίνει η ταυτοποίηση των υγειονομικών πιστοποιητικών τους, όπως και στους διαδρόμους, πριν και μετά τα μαθήματα, αλλά και το μεσημέρι στις Φοιτητικές Λέσχες, όπου οι φοιτητές για να γευματίσουν συνωστίζονται και πάλι σε τεράστιες ουρές.

Ας δούμε όμως τι προτείνουν οι διεθνείς υγειονομικοί οργανισμοί για αυτές τις περιπτώσεις. Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, (ECDC), τον πιο επίσημο ευρωπαϊκό υγειονομικό οργανισμό, η τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας σε κλειστούς χώρους, με τις ελάχιστες αποστάσεις να είναι τα 2 μέτρα, δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τη χρήση μάσκας, ούτε από κανένα άλλο μέτρο.

Κι ακόμη, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Νόσων, (CDC), συστήνει την τήρηση αποστάσεων ασφαλείας σε εσωτερικούς χώρους, ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται οι ειδικές συσκευές καθαρισμού του αέρα.

«Ο καλύτερος τρόπος για να μη νοσήσουμε, είναι να μην εκτεθούμε στον ιό», συμπληρώνει.

Αν επιπροσθέτως λάβει κανείς υπόψη του και τις τελευταίες μελέτες που βεβαιώνουν ότι ακόμη και οι πλήρως εμβολιασμένοι νοσούν, σε μικρότερο βαθμό και ελαφρύτερα από τους ανεμβολίαστους, αλλά πάντως νοσούν και μάλιστα μεταδίδουν και τον ιό, είναι απορίας άξιο το πως και το γιατί η ελληνική κυβέρνηση στέλνει εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές, μεταξύ των οποίων ένα σημαντικό ποσοστό ανεμβολίαστοι, να συνωστιστούν και να εκτεθούν στον ιό.
Το ίδιο και ακόμη χειρότερο ερώτημα αφορά στους καθηγητές που λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους και του γεγονότος ότι πολλοί ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, κινδυνεύουν περισσότερο, ακόμη και από ελαφριά νόσηση.

Τι θα μπορούσε να έχει γίνει;

Μα να τεθούν υποχρεωτικοί όροι για την τήρηση αποστάσεων μεταξύ των διδασκομένων στις αίθουσες.

Πως αυτό θα μπορούσε να υλοποιηθεί;

Πρώτα με την εξεύρεση επιπλέον συμπληρωματικών αιθουσών σε γειτονικούς οργανισμούς, όπως είναι η ΔΕΘ και το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο στην περίπτωση του ΑΠΘ. Μια ευθύνη που θα έπρεπε να βαραίνει τις πρυτανικές αρχές των πανεπιστημίων, οι οποίες θα έπρεπε να μπουν στη βάσανο της εξεύρεσης των κατάλληλων συμπληρωματικών αιθουσών. Μια πρακτική που ακολουθείται από τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και τις σχολικές μονάδες με ανάλογα με τα δικά μας προβλήματα έλλειψης υποδομών, όπως στη γειτονική Ιταλία.

Κι ακόμη, με τον διορισμό επιπλέον μελών του διδακτικού προσωπικού, ώστε να μπορέσει να υποστηριχθεί η διαίρεση των αιθουσών σε περισσότερα και μικρότερα ακροατήρια, όπου οι φοιτητές θα απέχουν μεταξύ τους τα 2 μέτρα που επιβάλλει η διεθνής υγειονομική οδηγία.

Και αν ακόμη αυτές οι προτάσεις, που στην Ευρώπη αποτελούν συνήθη πρακτική, φαντάζουν εξωπραγματικές για τα ελληνικά δεδομένα, υπάρχουν οι εναλλακτικές και συμπληρωματικές λύσεις που προσφέρει η τεχνολογία.

Η ανελαστική και γι’ αυτό επικίνδυνη υγειονομικά ρύθμιση «της μέγιστης δυνατής πληρότητας των αιθουσών» θα μπορούσε να βελτιωθεί, ώστε να εφαρμοστούν διάφορες παραλλαγές των υβριδικών μαθημάτων, με μικτή χρήση δηλαδή μεθόδων εξ αποστάσεως διδασκαλίας, με τη φυσική παρουσία.
Θα μπορούσαν τα μαθήματα για παράδειγμα να γίνονται στις υπάρχουσες αίθουσες σε μικρότερα ακροατήρια, με την παρακολούθηση να γίνεται εκ περιτροπής για τους φοιτητές, τη μια με φυσική παρουσία και την άλλη με εξ αποστάσεως μεθόδους, ώστε πάντα να τηρούνται οι απαιτούμενες αποστάσεις.
Θα μπορούσαν δηλαδή τα μαθήματα να γίνονται με φυσική παρουσία σε μια αίθουσα με μικρότερο ακροατήριο, όπου να τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας και να μεταδίδονται συγχρόνως με τηλεδιάσκεψη σε γειτονικές αίθουσες, όπου επίσης θα τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας.

Ή ακόμη και αν δεν υπάρχουν οι διαθέσιμες αίθουσες ή αν η επιδίωξη είναι να μειωθεί ο συνωστισμός στις Σχολές με την ταυτόχρονη παρουσία όλων, θα μπορούσαν οι φοιτητές εκ περιτροπής να παρακολουθούν τα μαθήματα διαδικτυακά από το σπίτι σε πραγματικό ή και σε διαφορετικό χρόνο.
Η τεχνολογία και η ανθρώπινη ευφυία δίνουν λύσεις στα προβλήματα.

Το υπουργείο Παιδείας φαίνεται δεν αναγνωρίζει τις δυνατότητες ούτε της τεχνολογίας, ούτε της ανθρώπινης ευφυίας. Και επιπλέον δεν εμπιστεύεται και την ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση, ότι μπορεί να δώσει λύσεις στα ιδιαίτερα προβλήματα που εμφανίζει κάθε πανεπιστήμιο.

Και για αυτό εκδίδει με συγκεντρωτικό τρόπο αποφάσεις που είναι γενικές, οριζόντιες, υποχρεωτικές και ανελαστικές και γι’ αυτό επικίνδυνες για τη ζωή και την υγεία χιλιάδων καθηγητών και εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών.
Μην πέσουμε από τα σύννεφα λοιπόν αν η επόμενη υγειονομική βόμβα σκάσει στα πανεπιστήμια…

Πηγή: tvxs.gr