Η επικίνδυνη μετάλλαξη της Ν.Δ.

Από συντηρητικό-κεντροδεξιό κόμμα, η ΝΔ διολισθαίνει συνεχώς αφ' ενός προς την Ακροδεξιά και αφ’ ετέρου προς έναν ακραίο -και ξεπερασμένο πια- νεοφιλελευθερισμό

Παν. Δ. Παναγιώτου 24/05/2019 | 08:21

Οι εκλογές της Κυριακής είναι από τις πιο κρίσιμες και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα. Ολο και περισσότερο γίνονται εμφανείς οι κίνδυνοι αποσύνθεσης της Ευρώπης. Καταλυτικό ρόλο παίζουν -σε γενικές γραμμές και συνοπτικά- δύο γεγονότα: Από τη μία ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός και η λιτότητα ως μοντέλο ανάπτυξης και ανταγωνισμού, που δημιουργούν τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και εκτεταμένη κοινωνική περιθωριοποίηση. Και από την άλλη, το μεταναστευτικό πρόβλημα, όταν χρησιμοποιείται ως μοχλός ενίσχυσης του φόβου, της ανασφάλειας και του ρατσισμού.

Τα κοινωνικά ρήγματα που δημιουργούνται τα αξιοποιεί πολιτικά ή λαϊκίστικη Ακροδεξιά, φορώντας, πολλές φορές, έναν αντισυστημικό μανδύα και «τραβώντας» προς τα δεξιά τα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα...

Ο κίνδυνος από το ενδεχόμενο μιας μεγάλης και επικίνδυνης οπισθοδρόμησης κάθε άλλο παρά ασήμαντος είναι.

Για να αντιμετωπιστεί, η Ευρώπη χρειάζεται θεσμική ανασυγκρότηση, δημοκρατική εμβάθυνση, ταχύτερη σύγκλιση, οικονομική, κοινωνική και πολιτική, μεταφορές πόρων συνοχής και αλληλεγγύης στις πιο αδύναμες χώρες κ.λπ. Με δυο λόγια, ένα νέο ευρωπαϊκό κοινωνικό και αναπτυξιακό συμβόλαιο.

Δεν είναι, προφανώς, εύκολη ιστορία. Και για να διεκδικηθεί χρειάζεται ευρύτερη σύγκλιση ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων. Από την ευρωπαϊκή Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους μέχρι και τις σοβαρές κεντροδεξιές πολιτικές ομάδες, σχήματα και κόμματα.

Στην Ελλάδα, παρά τις υφιστάμενες εθνικές ιδιαιτερότητες, δεν είναι διαφορετικό το τελικό πολιτικό στοίχημα. Δηλαδή η αναμέτρηση μεταξύ συντηρητικών-δεξιών δυνάμεων και προοδευτικών.

Δυστυχώς, στη χώρα μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δύο ισχυρότατες πολιτικές μετατοπίσεις-στρεβλώσεις.

Η μία αφορά τη Ν.Δ. Από συντηρητικό-κεντροδεξιό κόμμα, διολισθαίνει συνεχώς αφ' ενός προς την Ακροδεξιά και αφ’ ετέρου προς έναν ακραίο -και ξεπερασμένο πια- νεοφιλελευθερισμό.

Η εθνικά ανεύθυνη και μικροκομματική στάση της στη Συμφωνία των Πρεσπών πριμοδότησε την ενίσχυση των ακροδεξιών δυνάμεων στο εσωτερικό της, που παίζουν πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο. Εκανε, όμως, κι ένα μεγαλύτερο κακό: Απενοχοποίησε την εθνικιστική Ακροδεξιά και εκτός Ν.Δ., πριμοδοτώντας έναν επικίνδυνο ευρύτερο εθνικισμό.

Από την άλλη, ο κ. Μητσοτάκης επαγγέλλεται έναν ακραίο νεοφιλελευθερισμό της προηγούμενης 20ετίας, που βρίσκεται ήδη σε μια αναθεωρητική διαδικασία από τα σοβαρά think tanks του φιλελευθερισμού, καθώς οι «συνταγές του» έχουν θέσει ήδη την Ευρώπη ενώπιον μιας διαλυτικής κρίσης.

Η άλλη πολιτική μετατόπιση-στρέβλωση αφορά το ΚΙΝ.ΑΛΛ. Πρόκειται για την περίπτωση ενός ιστορικά (ΠΑΣΟΚ) προοδευτικού κινήματος, που σήμερα έχει απολέσει τον προοδευτικό προσανατολισμό του. Εμπνεόμενο από μια εκδικητική, ρεβανσιστική, ανορθολογική και αντι-ΣΥΡΙΖΑ υστερία, ταυτίστηκε πολιτικά με όλες τις κεντρικές επιλογές της Ν.Δ. Λειτούργησε ως συμπληρωματική δύναμη του κ. Μητσοτάκη. Επεδίωξε και επιδιώκει τη «στρατηγική ήττα» του ΣΥΡΙΖΑ. Το επανέλαβε μάλιστα πρόσφατα σε δημόσια ομιλία του ο κ. Βενιζέλος. Υπέρ ποίου άραγε;

Εσχάτως, η κ. Γεννηματά ασκεί μια μη πειστική κριτική προς τη Ν.Δ., την οποία όμως πάραυτα ακυρώνει, καθώς αποκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ… «νέα Δεξιά»! Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την… ορθολογική πολιτική ανάλυση για τον χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ ή τον περιορισμό των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας στο μέγεθος του ΚΙΝ.ΑΛΛ.;

Δυστυχώς, η στάση του αυτή αποτελεί μια μοναδική εκκωφαντική παραφωνία και εξαίρεση, σε σχέση με όλα τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης, δηλαδή όλη τη «σοσιαλιστική οικογένεια» που αναγνωρίζει τον σημαντικό προοδευτικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Στα θετικά είναι ότι οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές σταδιακά επανατοποθετούνται -με τις ιδιομορφίες κάθε χώρας- υπέρ μιας πιο κοινωνικής Ευρώπης. Και μαζί με την Ευρωπαϊκή Αριστερά, τους Πράσινους και με ένα σοβαρό κεντροδεξιό κομμάτι, μπορεί να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή προοδευτική πλειοψηφία, με δεδομένη τη δυσμενή ευρωπαϊκή συγκυρία.

Το ίδιο και στην Ελλάδα, παρά τη σημερινή αρνητική στάση του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και την ακροδεξιά και ακραία νεοφιλελεύθερη στροφή της Ν.Δ.

Γι' αυτό η Προοδευτική Συμμαχία, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα πρώτο σημαντικό και αναγκαίο βήμα προοδευτικής σύγκλισης, που συνεχώς πρέπει να διευρύνεται.

Βέβαια και ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίχθηκε και πολιτικά ωρίμασε σημαντικά. Παρέμεινε, όμως ένα αριστερό, προοδευτικό, δημοκρατικό κόμμα, με ενισχυμένη την ευρωπαϊκή ταυτότητά του. Οσο λάθος είναι να γίνεται κριτική σε έναν ΣΥΡΙΖΑ του παρελθόντος, που δεν υπάρχει σήμερα, άλλο τόσο είναι λάθος να αμφισβητείται ο αριστερός, δημοκρατικός, ευρωπαϊκός και προοδευτικός χαρακτήρας του.

Αυτή είναι η «μεγάλη εικόνα» σήμερα και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Αυτή πρέπει να καθορίσει την ψήφο του αναποφάσιστου προοδευτικού κόσμου της χώρας. Είναι μεγάλο λάθος να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος…

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.