Η κυβέρνηση καταφεύγει στο πιο «χυδαίο» παιχνίδι… στην πόλωση

Η κυβέρνηση επέλεξε από την αρχή της πανδημίας αντί να στηρίξει ουσιαστικά το σύστημα υγείας να δημιουργήσει άμεσα έναν “εχθρό” της κοινωνίας και έναν “υπεύθυνο” που δεν ήταν άλλος από τον ίδιο τον πολίτη.

Παράλληλα επέλεξε αντί για κάποιον ειδικό που θα ενέπνεε σεβασμό, να βάλει σε τέτοιο σημαντικό πόστο τον “σκληρό” Χαρδαλιά δείχνοντας πως η λογική του μπάτσου και της καταστολής θα ενταθεί.

Όπου χρησιμοποίησε επιστήμονες αυτοί – πάρα τον δεδομένο σεβασμό στις θρησκείες και το δικαίωμα όλων να πιστεύουν σε όποια θρησκεία θέλουν ανεμπόδιστα και ελεύθερα- δεν  κατάφεραν ποτέ να κρατήσουν μια διακριτή απόσταση μεταξύ της πίστης τους και της επιστήμης.

Από την μια ο «ψάλτης» Τσιόδρας και από την άλλη η Γιαμαρέλου που “βεβαίως θα κοινωνούσε” εν μέσω πρωτοφανούς παγκόσμιας πανδημίας έδωσαν πάτημα τόσο στους “ψεκασμένους” οι οποίοι παράλληλα αναμασούσαν και αντιδραστικές λογικές όσο και σε ένα τμήμα του λαού που κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι εύλογο να φοβάται και να μην πιστεύει στην επιστήμη.

Το εύλογο αυτό, ασφαλώς και δεν συνδέεται με κάποια επιστημονική κριτική πάνω στα εμβόλια ή κάποια άλλη ιατρική-επιστημονική προσέγγιση κλπ αλλά με την κυρίαρχη ιδεολογία που θέλει τους λαούς να νιώθουν αδύναμοι, να μην μπορούν και να μην πρέπει να κατανοήσουν την ανθρώπινη δύναμη και να “ακουμπάνε” τις ελπίδες τους σε κάτι μεταφυσικό στο οποίο εν προκειμένω έδωσε κάλυψη και το επιστημονικό δυναμικό των ειδικών που η κυβέρνηση επέλεξε και αξιοποίησε.

Από την άλλη ο λαός έμεινε αβοήθητος, οι ήρωες της πρώτης γραμμής όταν βγήκαν και απαίτησαν από αυτό το σύστημα να δώσει από τα κέρδη του χρήματα για την υγεία φάγανε ξύλο ενώ ολόκληρες κοινωνικές ομάδες (νέοι, πρόσφυγες, ρομά κλπ) όχι απλά βαπτίστηκαν ως υπεύθυνοι με κυβερνητική επιλογή και εντολή στα κανάλια που η κυβέρνηση τάισε αλλά μπήκαν και στο μάτι κάθε πολίτη που εύλογα φοβάται για την υγεία του αλλά δεν βλέπει τον πραγματικό εχθρό.

Σε οικονομικό επίπεδο οι περισσότεροι κλάδοι, με κάποιες εξαιρέσεις ίσως εξαιτίας μικροπολιτικών σκοπιμοτητων, από τον Μάρτη του 2020 έως και σήμερα έχουν δει το οικονομικό / βιοτικό τους επίπεδο να πέφτει την ίδια ώρα που η κυβέρνηση για χάρη του κεφαλαίου ψήφισε εργασιακό μεσαίωνα, οι τράπεζες περιμένουν τον Σεπτέμβριο για να ξεκινήσουν να κατάσχουν σπίτια, τα χρέη κάθε νοικοκυριού μεγαλώνουν κλπ.

Στα πλαίσια της ανάκαμψης – για δεύτερο σερί καλοκαίρι η χώρα δίνει τα πάντα για τον τουρισμό που όπως φαίνεται οικονομικά δεν θα της δώσει και πολλά ενώ ετοιμάζεται να μπει σε ένα τέταρτο κύμα.

Βλέποντας η κυβέρνηση το πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε αποφάσισε να παίξει το πιο χυδαίο πολιτικό παιχνίδι, αυτό του κοινωνικού αυτοματισμού και της πόλωσης.

Αυτοί που έναν χρόνο και τώρα πηγαίνουν στις δουλειές τους με μέσα που «περνούν»… οπότε να ναι, αυτοί που στους χώρους δουλειάς ρισκάρουν καθημερινά, αυτοί είναι πάλι οι υπεύθυνοι.

Αυτή την φορά όμως το πολιτικό αφήγημα μιας κυβέρνησης που απέτυχε πλήρως να διαχειριστεί το πρόβλημα ξεπερνά κάθε όριο.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, η προπαγάνδα που γίνεται θέλει την αριστερά γενικά να κάνει σαμποτάζ στον εμβολιασμό και την κυβέρνηση να δέχεται επίθεση.

Γιατί;

Γιατί πρέπει να στηθεί ένα προεκλογικό δίπολο που θα πάει την συζήτηση αλλού.
Αλήθεια όμως ποιος πιστεύει και ποιος όχι στην επιστήμη και ποιος την… “σαμποτάρει” ;

Πιστεύει αυτός που εν μέσω covid κάνει περικοπές στις δαπάνες για την Δημόσια Υγεία και επαναφέρει την ιδιοτικοποιηση στο προσκήνιο ή αυτός που λέει ότι η υγεία είναι αγαθό και δικαίωμα όλου του λαού;

Πιστεύει αυτός που άφηνε τις εκκλησίες να κάνουν πάρτυ ή αυτός που ζητούσε μέτρα προστασίας της υγείας παντού;
Αυτός που έδινε λεφτά στα ΜΜΕ ή αυτός που ζητούσε λήψη άμεσων μέτρων για τα ΜΜΜ και τους μαζικούς χώρους δουλειάς που ήταν και σημεία υπερμετάδοσης του ιου;

Σε όλο αυτό το χυδαία στημένο παιχνίδι ο ένοχος είναι ένας.

Η αποτυχημένη διαχείριση που η κυβέρνηση, όπως κάθε άλλη, πάει να ρίξει τα βάρη αυτής στην πλάτη του λαού που όμως αυτή την φορά έχει κι ένα ακόμα επικίνδυνο στοιχείο πιο πλατύ κοινωνικά.

Αν κάποτε έφταιγε για κάποιους μια πορεία επειδή βρήκαν κίνηση τώρα και με βάση τα επίσημα νούμερα η κυβέρνηση βάζει τον μισό λαό απέναντι στον άλλο μισό. Αυτός ο κοινωνικός κανιβαλισμός, η φασιστική πρακτική και η σκόπιμη όξυνση μόνο το λαό μπορούν να βρουν χαμένο, αν βρουν έδαφος και αναπαραχθούν…

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr