Η Δημοκρατία πατάει ξανά στα πόδια της

Σε μια Δημοκρατία είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το τι εστί Δημοκρατία. Αυτό άλλωστε είναι η Δημοκρατία, το δικαίωμα να έχει ο καθένας τη δική του άποψη για διάφορα ζητήματα.

NewsRoom 25/09/2016 | 14:13

Του Γιώργου Φλωρά

Στον δικό μου κόσμο η Δημοκρατία έχει ως βασικό συστατικό την διάκριση των Εξουσιών. Ιδίως τη διάκριση και την αυτονομία της Δικαστικής Εξουσίας και της Εξουσίας του Τύπου από τη Νομοθετική και την Εκτελεστική Εξουσία. Τις προηγούμενες δεκαετίες ζήσαμε έντονα την κατάρρευση των τειχών ανάμεσα στις 4 Εξουσίες και οδηγηθήκαμε σε πρωτοφανή επίπεδα διαφθοράς και διαπλοκής. Αποτέλεσμα, για μια ακόμα φορά, η χρεοκοπία του ελληνικού λαού.

Είμαι άνθρωπος των επιχειρήσεων και κανείς περιμένει από τύπους σαν εμένα, όταν έρχεται η συζήτηση περί Ανάπτυξης, να περιορίζονται στα θέματα φορολογίας, επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ασφαλιστικών θεμάτων κλπ. Όμως όλα αυτά εντάσσονται σε ένα μεγαλύτερο πλαίσιο που είναι αυτό της λειτουργίας του Δημοκρατικού συστήματος. Για αυτό και πιστεύω απόλυτα στο δόγμα Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη. Πιστεύω ότι χωρίς απονομή Δικαιοσύνης ποτέ δεν θα δούμε Ανάπτυξη. Και για την απονομή της Δικαιοσύνης χρειάζεται η απόλυτη διάκριση των 3 εξουσιών, της Δικαστικής και του Τύπου από αυτές της Εκτελεστικής και της Νομοθετικής (οι οποίες σε μεγάλο βαθμό είναι ένα τουλάχιστον όσον αφορά τα Κυβερνώντα κόμματα).

Για να γίνω τώρα πιο συγκεκριμένος θα μπω σε παραδείγματα. Πριν λίγες μέρες μάθαμε ότι ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Νίκος Γεωργιάδης τελικά θα κάτσει στο σκαμνί κατηγορούμενος για παιδεραστία μικρών αγοριών. Αυτός ο άνθρωπος, στις αρχές του 2016 και πριν ο κακός Βαξεβάνης αποκαλύψει το ζήτημα, ήταν δεξί χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το πρόβλημα δεν είναι ο Γεωργιάδης που σύμφωνα με το κατηγορητήριο κακοποιούσε σεξουαλικά παιδιά (δεν ζούμε σε Κοινωνία αγίων). Το πρόβλημα είναι ότι τον συλλάβανε το 2011 στην Μολδαβία και από τότε ως το 2016 το Σύστημα αποσιώπησε το αίσχος του Γεωργιάδη.

Είναι βέβαιο ότι μόλις συνελήφθη το θέμα θα μαθεύτηκε αμέσως στην Ελληνική «υψηλή» Κοινωνία. Λογικά θα το μάθανε αμέσως στο κόμμα της ΝΔ, αφού έγινε θέμα στον Τύπο της Μολδαβίας και λογικά η ελληνική Πρεσβεία θα ενημέρωσε αμέσως την Ελληνική πλευρά. Τότε Κυβέρνηση ήταν αυτή του Παπαδήμου, άρα όλα τα καλά παιδιά έμαθαν τα νέα.

Με δεδομένο ότι το ελληνικός Τύπος έχει τσακάλια που ερευνούν και την παραμικρή λεπτομέρεια (βλ. για παράδειγμα πόσο κοστίζουν τα παπούτσια του Καρανίκα), θεωρώ βέβαιο ότι τα μεγάλα ΜΜΕ όπως το Πρώτο Θέμα, το Βήμα, το Mega, η Καθημερινή, ο ΣΚΑΙ θα έμαθαν αμέσως την είδηση. Μου φαίνεται απίστευτο ΜΜΕ που κάνουν φύλλο και φτερό στις μέρες μας κάθε λεπτομέρεια που αφορά την παρούσα Κυβέρνηση να μην έμαθαν αυτό το εκπληκτικό νέο, ότι ένας Έλληνας πρώην βουλευτής συνελήφθη για βιασμό-παιδεραστία ανήλικων αγοριών, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, και ελευθερώθηκε επειδή είχε διπλωματική ασυλία.

Οπότε προκύπτει το ερώτημα. Γιατί ο ελληνικός Τύπος εξαφάνισε την είδηση? Με δεδομένο ότι μαθεύτηκε και ότι το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται ο Γεωργιάδης έχει τεράστια απαξία, ποιος άρχισε τα τηλέφωνα για να θαφτεί η είδηση? Και τι ανταλλάγματα δόθηκαν από το Σύστημα προς τα ΜΜΕ που σιώπησαν?

Θυμάμαι τον Γεωργιάδη να τον βγάζει στην τηλεόραση ο Τριανταφυλλόπουλος σε ένα ηχητικό που μιλούσε με γνωστό Έλληνα εφοπλιστή (συμμετέχοντα στην Λέσχη Bilderberg) και του έδινε πληροφορίες για έναν διαγωνισμό στην Κέρκυρα. Δηλαδή ο άνθρωπος που συνελήφθη για παιδεραστία ανήλικων αγοριών και που στην συνέχεια έγινε το δεξί χέρι του Μητσοτάκη, είχε επαφές με επιχειρηματίες και εξυπηρετούσε τα οικονομικά συμφέροντα αυτών (έστω και σε επίπεδο πληροφορίας εξυπηρέτηση είναι). Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα, όμως οι υποψίες περί προστασίας μεγαλώνουν.

Θυμήθηκα τώρα ένα άλλο παράδειγμα που ναι μεν ο Τύπος το ανέδειξε (όχι σαν σκάνδαλο αλλά σαν μια συνέντευξη σε ξένο μέσο απλά), η «κοιμώμενη» όμως Δικαιοσύνη απέδειξε την μην Ανεξαρτησία της (για μια ακόμα φορά). Ήταν όταν ο Χάρης Θεοχάρης έδωσε συνέντευξη στην Telegraph και ισχυρίστηκε ότι όταν ήταν ΓΓΔΕ τον καλούσαν τηλεφωνικά από την Κυβέρνηση και του έλεγαν ότι ο τάδε είναι φίλος και ευεργέτης του κόμματος μην ασχολείσαι μαζί του. Κατήγγειλε δηλαδή ο πρώην ΓΓΔΕ ένα, τουλάχιστον πλημμέλημα, αλλά στην συνείδηση του κόσμου κακούργημα και η Δικαιοσύνη αδιαφόρησε πλήρως. Ποιος του έδινε τις εντολές; Για ποιες υποθέσεις; τι έγινε τελικά με τις υποθέσεις αυτές;

Δεν ξεχνάμε ότι ο Θεοχάρης συνέδεσε το όνομά του με την περίφημη υπόθεση διαγραφής προστίμων στα διυλιστήρια (βλ. μάχη Θεοχάρη με Σούρλα) και το τελικό αποτέλεσμα της καριέρας του είναι ο Θεοχάρης να γίνει «σταρ» του Πολιτικού Συστήματος, με δικό του κόμμα σήμερα.

Σήμερα λοιπόν η Δημοκρατία ξαναπατάει στα πόδια της.

Η συντριπτική πλειοψηφία του Τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού) βρίσκεται απέναντι στην Νομοθετική και Εκτελεστική εξουσία. Ναι, το perouka gate είναι άθλια πρακτική αλλά προτιμώ να «τρέμουν» οι Υπουργοί και τα στελέχη τους τον Τύπο παρά να πίνουν καφεδάκι μαζί και να μοιράζονται τα εκατομμύρια του ΚΕΕΛΠΝΟ ευτυχισμένοι εις βάρος μας.

Η δε Δικαιοσύνη κινείται.

Δεν ξεχνώ την υπόθεση του Παναθηναϊκάκια, που σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημόσιες καταγγελίες του Κουρτάκη (Παραπολιτικά) που βεβαιώνει ότι ο Σαμαράς, στο περίφημο ηχητικό, μίλαγε με τον Γεράκη, τον Κουμπάρο του Ντογιάκου και του έδωσε την περίφημη εντολή να στείλει φυλακή τους τρεις βουλευτές της ΧΑ. Μόλις το ηχητικό βγήκε στον αέρα η «Ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη αδιαφόρησε πλήρως, δεν διέταξε ουδέποτε προκαταρκτική εξέταση (βλ. Αθανασίου, Κουτζαμάνη κλπ).

Σήμερα βλέπουμε ότι αυτά που θαβόντουσαν τώρα εξετάζονται. Δεν έγινε ξαφνικά Παράδεισος η Δικαιοσύνη. Θα πάρει χρόνια και δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ. Όμως πλέον «διαβάζει εφημερίδες» και κινείται όταν ο Τύπος αποκαλύπτει κάτι με την μορφή σκανδάλου.

Έτσι θα φτάσουμε στην Ανάπτυξη. Όταν ο κάθε επιχειρηματίας λαμόγιο ξέρει ότι θα κλέψει, θα εξαπατήσει, θα παραβεί την Νομοθεσία εις βάρος των άλλων επιχειρήσεων και το Σύστημα ΜΜΕ και Δικαιοσύνη θα τον βγάλει λάδι, πώς είναι δυνατόν να δούμε Ανάπτυξη; Πώς θα μειωθούν οι φόροι όταν τα λαμόγια κλέβουν εκατομμύρια, δεν δηλώνουν τίποτα, βγάζουν τα χρήματα έξω και μετά έρχονται και αγοράζουν κοψοχρονιά τα χρεοκοπημένα σχήματα; Πώς θα επενδύσει κάποια εταιρεία όταν ξέρει ότι αν πέσει σε καρτέλ η ανίκανη Επιτροπή Ανταγωνισμού θα χρειαστεί 10-15 χρόνια για να κάνει την δουλειά της και αυτός στο ενδιάμεσο θα καταστραφεί;

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr