Εμπαιγμό από το Δημόσιο καταγγέλλει ο Κυπραίος που έχασε την ακοή του από κρότου λάμψης

Εξαιτίας χειροβομβίδας κρότου – λάμψης των ΜΑΤ έχασε, το 2011, την ακοή του (χρειάστηκαν επίπονες ιατρικές επεμβάσεις, για να ανακτηθεί «κάτι» από αυτήν). Η υγεία του κλονίστηκε. Βρέθηκε αντιμέτωπος με νόμους της… ναζιστικής Κατοχής και της Χούντας, με κυνικούς και εξωφρενικούς ισχυρισμούς των εκπροσώπων «του Δημοσίου». Ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος μίλησε για όλα Στο Κόκκινο και τον Διονύση Ελευθεράτο, την Κυριακή.

Ο Μανώλης Κυπραίος διηγήθηκε τι ακριβώς συνέβη στις 15 Ιουνίου 2011, κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης εναντίον του 1ου μνημονίου, την οποία κάλυπτε δημοσιογραφικά, φωτογραφίζοντας παράλληλα. Περιέγραψε αναλυτικά τα γεγονότα και τις συνθήκες, υπό τις οποίες υπέστη το μοιραίο πλήγμα από χειροβομβίδα κρότου – λάμψης που ρίφθηκε από «απόσταση αναπνοής» και μάλιστα μέσα σε στοά (!), επί της οδού Φιλελλήνων. Και εξιστόρησε όλα όσα συνέβησαν κατόπιν…

Στη συνεχιζόμενη προσπάθειά του να δικαιωθεί, αντιμετώπισε σχόλια του τύπου «σιγά μην σε πληρώσουμε κιόλας», καθώς κι επικλήσεις νόμων του… 1943 και της απριλιανής δικτατορίας που όριζαν ότι ακόμη και οι θανατώσεις διαδηλωτών επιτρέπονται, προκειμένου να κατασταλούν λαϊκές κινητοποιήσεις! Προβλήθηκε, όμως, απέναντί του κι ο ισχυρισμός πως, ό,τι του συνέβη, δεν ήταν «έργο» χειροβομβίδας κρότου- λάμψης, αλλά εκρηκτικού μηχανισμού που έριξαν διαδηλωτές…

Τον σαθρό αυτό ισχυρισμό κατέρριψε και η έκθεση του εμπειρογνώμονα, τον οποίον όρισε το δικαστήριο, ανέφερε ο δημοσιογράφος. «Αν είχε εκραγεί εκεί μηχανισμός θα είχατε γίνει όλοι κομμάτια’ επεσήμανε χαρακτηριστικά ο εμπειρογνώμονας», ανέφερε ο Μ. Κυπραίος, τονίζοντας ακόμη: «Έτσι όπως ήταν τότε τα πράγματα, δεν υπήρχε περίπτωση να είχε εκραγεί μηχανισμός και να μην το μάθαιναν όλοι, να μην το ανέφεραν τα κανάλια, όλα τα μέσα ενημέρωσης».

Αφού υπενθύμισε κι άλλες περιπτώσεις, κατά τις οποίες χειροβομβίδες κρότου – λάμψης προκάλεσαν σοβαρότατους τραυματισμούς ή και ακρωτηριασμούς, ο Μ. Κυπραίος  υπογράμμισε ότι η καθυστέρηση που σημειώνεται στην εκδίκαση της υπόθεσης συνιστά ένα ειδικό, μεγάλο πρόβλημα. Τόνισε μεταξύ άλλων: «Η απόφαση δεν αναμένεται προτού περάσει τουλάχιστον ένα εξάμηνο, ακόμη. Μαζί με τις εφέσεις, θα συμπληρωθούν περίπου 16 χρόνια από το συμβάν (…). Αντλώ δύναμη και από την πεποίθηση ότι είναι ένα σοβαρό ζήτημα Δημοκρατίας, όχι μόνο μια επώδυνη προσωπική περιπέτεια».