Τα πρώιμα συμπτώματα για τον καρκίνο του προστάτη που πολλοί άνδρες αγνοούν

Πολλοί άνδρες έχουν ενοχλήσεις κατά την ούρηση που σχετίζονται με παθήσεις του προστάτη στα οποία δεν δίνουν σημασία.

Ο καρκίνος του προστάτη όμως αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στους άνδρες άνω των 50 ετών και τη δεύτερη αιτία θανάτου από καρκίνο στους άνδρες, καθιστώντας την ενημέρωσή τους απαραίτητη.

Κάθε χρόνο περισσότεροι από 100.000 Ευρωπαίοι αναπτύσσουν καρκίνο του προστάτη, ενώ άγνωστα παραμένουν τα αίτια της νόσου.

Διάφορες μελέτες δείχνουν αύξηση της πιθανότητας ανάπτυξης καρκίνου με την πάροδο της ηλικίας. Άτομα με οικογενειακό ιστορικό της νόσου ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου. Άλλοι παράγοντες που εκτιμάται ότι σχετίζονται με τη νόσο είναι η διατροφή, διάφορες λοιμώξεις, χημικές ουσίες που υπάρχουν στο περιβάλλον, καθώς και οι σεξουαλικές συνήθειες.

Ποια συμπτώματα πρέπει να σας ανησυχήσουν

Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται όταν ο διογκωμένος αδένας συσφίγγει την ουρήθρα και εμποδίζει την ελεύθερη ροή των ούρων προς τα έξω.

Τέτοια είναι:

-Συχνουρία, η οποία εμφανίζεται αρχικά τη νύχτα (νυχτουρία) και ύστερα και την ημέρα.

-Δυσκολία στην έναρξη της ούρησης και αύξηση του χρόνου ούρησης.

-Μικρή ακτίνα ούρησης η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή των ούρων με σταγόνες.

-Αίσθημα ατελούς κένωσης της ουροδόχου κύστης.

-Επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις. Η ανεπαρκής κένωση της ουροδόχου κύστης κρατά τα ούρα περισσότερο χρόνο μέσα στην κύστη και δημιουργεί το υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικρόβιων και άρα λοιμώξεων.

Η συντριπτική πλειοψηφία των προστατικών καρκίνων σε πρώιμα στάδια δεν δίνουν καθόλου συμπτώματα και η διάγνωση τους συνήθως γίνεται τυχαία κατά τον προληπτικό έλεγχο.

Σε προχωρημένα στάδια μπορεί να εμφανιστούν:

-Αιματουρία, δηλαδή η ύπαρξη αίματος στα ούρα.

-Πόνος στο κατώτερο μέρος της κοιλιάς ή στο περίνεο.

-Οστικοί πόνοι.

-Απώλεια βάρους.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Για τη διάγνωση των παθήσεων του προστάτη γίνονται μια σειρά από εξετάσεις προκειμένου να αναγνωριστεί το πρόβλημα και στη συνέχεια να επιλεχθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Αυτές περιλαμβάνουν:

-Δακτυλική εξέταση του ορθού

-Μέτρηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) που γίνεται με μια απλή εξέταση αίματος.

-Εξέταση ούρων

-Διορθικό υπερηχοτομογράφημα

-Ουροδυναμικό έλεγχο και ουρηθροκυστεοσκόπηση

-Ενδοφλέβια πυελογραφία που απεικονίζει τον προστάτη και δίνει πληροφορίες για το ουροποιητικό σύστημα συνολικά.

Πηγή: onmed.gr