Συνάντησα ευτυχισμένους δεξιούς!

Στιγμιότυπα δεξιάς ευδαιμονίας:

Μεταξύ ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών, άκουσα έναν γείτονα να συζητά με έναν άλλο γείτονα. Του έλεγε ότι τέτοια χαρά είχε να νοιώσει από τότε που έπεσε η χούντα. Εννοούσε την νίκη της ΝΔ στις ευρωεκλογές

Πριν λίγες μέρες συζητούσα με κάποιους φίλους. Κάποια στιγμή εμφανίστηκαν κάποιοι φίλοι των φίλων μου, οι οποίοι μ’ έναν υπέρμετρο ενθουσιασμό πανηγύριζαν για το κόμμα τους που νίκησε στις εκλογές. Έμαθα ότι ήταν στρατιωτικοί. Άνθρωποι κατά τεκμήριο καθόλου εκδηλωτικοί, επιφυλακτικοί, αμίλητοι θα έλεγα επί πολιτικών θεμάτων. Όμως ο ενθουσιασμός τους για την νίκη της ΝΔ δεν μπορούσε να κρυφτεί.

Έμαθα από γνωστό μου που εργάζεται σε ταξιδιωτικό γραφείο, ότι αμέσως μετά την νίκη της ΝΔ στις εκλογές, αυξήθηκαν εντυπωσιακά οι κρατήσεις για ταξίδια στο εξωτερικό!

Πρέπει να το παραδεχθούμε. Για μια μεγάλη μερίδα δεξιών η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ήταν λυτρωτική! Ένοιωσαν τεράστια ανακούφιση. Ένοιωσαν ότι η ζωή τους επανήλθε επιτέλους! Διότι επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ζούσαν!

Αυτήν η φορά για τους δεξιούς, δεν ήταν όπως παλιά: Ερχόταν η ΝΔ, έφευγε η ΝΔ, ερχόταν το ΠΑΣΟΚ έφευγε το ΠΑΣΟΚ, ξαναερχόταν η ΝΔ και η ζωή συνεχιζόταν ως πολιτική ρουτίνα. Τούτη την φορά οι εκλογές, ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου!

Ο ΣΥΡΙΖΑ για το σύστημα τής πολιτικής “κανονικότητας” ήταν ένα “αντικανονικό” κόμμα. Ένα απρόβλεπτο κόμμα. Ένα κόμμα εκτός ελέγχου. H παρουσία του και μόνο, ήταν “προβληματική” γιά την “καθεστηκυία τάξη”. Γιά την κουλτούρα μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Είχαν συνηθίσει σε κάποιες σταθερές, που με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ ένοιωσαν ότι αμφισβητούνται. Ένοιωσαν την ζωή τους να αποσταθεροποιείται.

Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με την εκκλησία, η διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού, η αντιμετώπιση της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ, η προοδευτική ματιά για τους φυλακισμένους, ξένισαν και ενόχλησαν. Όλοι αυτοί οι “ενάρετοι” του πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, μπορεί να υποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό, όμως πάνω σ’ αυτό το τρίπτυχο ισορροπούν την ζωή τους. Δεν θέλουν εκπλήξεις. Δεν θέλουν την αποσταθεροποίηση μιας άλλης διαφορετικής άποψης. Δεν ξέρουν να ζουν διαφορετικά. Η αριστερή διακυβέρνηση τους θέτει ζητήματα που ξεβολεύουν την σκέψη τους. Αυτό δεν το ανέχονται.

Με την επάνοδο της ΝΔ, επανήλθε και η οικονομική κανονικότητα, των εύπορων τμημάτων της μεσαίας και ανώτερης τάξης.

Όλοι αυτοί που έτρεξαν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό μετά την έλευση της ΝΔ, ήταν εύποροι. Πάντοτε. Και επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και επί ΝΔ. Σήμερα αισθάνονται ασφαλείς. Μπορούν να ταξιδεύουν!

Ο ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε τα φτωχά λαϊκά στρώματα, που λόγω της οικονομικής κρίσης έφτασαν να έχουν πρόβλημα άμεσης επιβίωσης. Ήταν μιά λογική, ανθρωπιστικά σωστή επιλογή.

Όμως η ευαισθησία και η ενσυναίσθηση, της πλειοψηφίας των ανώτερων οικονομικά στρωμάτων,απέναντι στους φτωχότερους συμπολίτες τους, είναι από μηδαμινή έως ανύπαρκτη. Δεν κατανοούν και δεν δικαιολογούν την μεροληψία μιας αριστερής κυβέρνησης απέναντι στους οικονομικά ευάλωτους. Τα θέλουν όλα δικά τους.

Η ΝΔ αμέσως ανταποκρίθηκε. Μείωση του ΕΝΦΙΑ για τους ιδιοκτήτες με περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ 10%. Ένα ταξικό νεύμα της ΝΔ προς τους έχοντες και κατέχοντες. Τους δικούς της ανθρώπους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να τα υπολογίσει όλα αυτά, να τα λάβει υπ’ όψη του και να προσαρμοστεί σ’ αυτή την πραγματικότητα. Να γίνει ένα ανοιχτό, λαϊκό, δημοκρατικό, προοδευτικό, αριστερό κόμμα, μαχητικό μέσα και έξω από την βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ της βουλής και ο ΣΥΡΙΖΑ των κινημάτων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μιλήσει στην κοινωνική πλειοψηφία των αδύναμων ανθρώπων. Αυτούς να εκπροσωπήσει και γι αυτούς να αγωνιστεί..Να νοιαστεί για την δύσκολη ζωή τους και να προτείνει λύσεις στην καθημερινότητα τους. Μόνο έτσι θα τους έχει ενεργούς δίπλα του. Να τους πείσει ότι θέλει και μπορεί να τους εκπροσωπεί.

Να μιλήσει στους νέους. Ήδη έχει προνομιακή σχέση μαζί τους. Να γίνει πιο νεανικός. Δεν έχει να ελπίζει τίποτα από τους εύπορους της μεσαίας και της ανώτερης τάξης. Τα ΠΟΤΑΜΙΑ και τα ΚΙΝΑΛ που ψήφισαν ήδη ΝΔ, έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα, δεν γυρίζουν πίσω.

Συνάντησα ευτυχισμένους δεξιούς! Αυτό δεν με έκανε ιδιαίτερα ευτυχισμένο! Αυτό που αντιπροσωπεύουν, είναι διαφορετικό από τις δικές μας κοινωνικές προτεραιότητες, την αισθητική και το πως σκεφτόμαστε.

Ας αγωνιστούμε λοιπόν για λιγότερους ευτυχισμένους δεξιούς και περισσότερο ευτυχισμένη την υπόλοιπη κοινωνία!

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr