Στον προθάλαμο της κάλπης

Διασχίζοντας την τετραετία της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι χιλιάδες ώρες διήρκησαν πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο κι οι μέρες συχνά περνούσαν δυο φορές πιο αργά από τις κανονικές, αφού το άγνωστο ή η αγωνία όταν επικάθονται παντού επιβραδύνουν το χρόνο. Βλέπετε μας συνέβησαν καθ΄ οδόν, σχεδόν όλα. Και τα αναμενόμενα και τα αναπάντεχα: covid, πυρκαγιές, χιονοπτώσεις, ακρίβεια, πόλεμος Ουκρανίας Ρωσίας…

Ο «χρήσιμος ανίκανος» διαχειρίστηκε όλα αυτά τα σημαντικά με εγωιστικές συμπεριφορές κι επιλογές απερίσκεπτες. Ενώ την ίδια στιγμή μετέτρεψε τη διακυβέρνηση σε λίκνο της διαφθοράς, παραβιάζοντας διαδικασίες, κανόνες και θεσμούς. Ζήσαμε μια σταδιακή διάλυση των βασικών κανόνων δημοκρατίας και μέσα σε τρία χρόνια οι αυτονόητες ελευθερίες ξεχάστηκαν. Κι όλα αυτά συνοδευόμενα από μία πολιτισμική κατάπτωση και μια ακροδεξιά έξαρση.
Αν υπήρξε μια λαμπρή εξαίρεση ήταν η καταδίκη της φασιστικής Χρυσής Αυγής κι ένα δυο εργασιακές νίκες, σωματείων βάσης. 

Όσο για εμάς; Εμείς ως κοινωνία φτάσαμε να ξεχάσουμε ως και να πενθούμε τους συνανθρώπους της. Δέκα χιλιάδες νεκροί από κορονοϊό τέτοια εποχή πέρυσι, εικοσιεννέα χιλιάδες φέτος. So what? Kάμποσο χώμα στο κεφάλι κι αυτό ήταν. Λίγοι θυμόμαστε την εποχή που είχαμε 20 κρούσματα τη μέρα, δεν μπορούσαμε ούτε να κουρευτούμε και μαθαίναμε «Σκοιλ ελικικου» και «Μέτζη του νέουκτη»… 

Όλα όσα συνέβησαν γράφτηκαν κι αναλύθηκαν με όλους τους τρόπους. Οι τροπολογίες που ψηφιζόντουσαν νύχτα, τα ψέματα, οι κλεψιές και τα ξεπουλήματα ξεψαχνίστηκαν και παραδόθηκαν στο κοινό. Όλα φωτίστηκαν από την αξιωματική αντιπολίτευση, και όχι μόνο, άπλετα. Αλλά στον υπόλοιπο χρόνο που απομένει ως τις εκλογές, ουδείς γνωρίζει τι τέξεται η επιούσα. Οι εκλογές αυτές θα είναι βουβές. Μόνο τα σκυλιά θα αλυχτούν. 

Το καθεστώς Μητσοτάκη έχει αποδείξει ότι είναι ικανό για όλα. (Ικανό όχι με την έννοια της καταλληλότητας, των προσόντων και της αξιοσύνης, αλλά ως αδίστακτο και χωρίς ηθικούς φραγμούς λεφούσι). Αλλά και μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι ικανό για όλα… Θα κερδίσει τους ψηφοφόρους η κεταμίνη ή ακρίβεια; Θα τους καταπιεί η συντριπτική τους δίνη της χυδαίας προπαγάνδας ξανά ή θα καταφέρουν να κρατηθούν από τις πραγματικές τους ανάγκες;
Θα πάρουν γραμμή από τα τέρατα της «δημοσιογραφίας» που έχουν ορίσει τους εαυτούς τους προασπιστές της πολιτικής του ορθότητας ή από τους λογαριασμούς του super market, του ρεύματος, τους 29.000 αποθανόντες συγγενείς και φίλους…; 

Το δια ταύτα είναι ότι θα βιώσουμε καθένας μας διαφορετικά την αντιπαράθεση με το αναπόφευκτο γεγονός του τέλους, που θα προκύψει από τις κάλπες. Κοντός ψαλμός αλληλούια. 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr