Ο «Μπουμπλής» από… το Αιγάλεω

Το σαββατόβραδο που προηγήθηκε ίσως τον πήγαν να σπάσει πιάτα υπό τους ήχους μπουζουκιών στο στέκι του Ζαμπέτα στο Αιγάλεω, στη γειτονιά όπου ζούσε ο χαμένος του πατέρας. Εάν αυτό το σενάριο ακούγεται βγαλμένο από τα παραμύθια, είναι επειδή βγήκε από τα παραμύθια.

Ο πατήρ Μπουμπλής μπορεί να ήταν αληθινό πρόσωπο, ο υιός «Μπουμπλής» υπήρξε σίγουρα γνήσιος μαέστρος της μπάλας, αλλά η ελληνοποίηση του νεαρού Χουάν αποτέλεσε το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η φάμπρικα στήθηκε όχι το 1979 αλλά τέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 1975. «Αυτός ο κύριος θα είναι στο εξής ο αδερφός σου» πρόσταξε τον 19χρονο Χουάν ο απεσταλμένος του Παναθηναϊκού στο Μπουένος Αϊρες Λώρης Θεοφάνης.

«Το καινούργιο σου όνομα είναι Μπουμπλής». Ή ίσως «Μπουμπλίς», όπως το έγραψε μια εφημερίδα που μυρίστηκε το κόλπο. Ο ταλαντούχος έφηβος ήταν ήδη διεθνής με την εθνική ελπίδων – όχι βέβαια της Ελλάδας αλλά της Αργεντινής. Ο δήθεν αδερφός τού Χουάν ήταν ένας Ελληνας που ζούσε μόνιμα στη Νότια Αμερική και ταξίδεψε στην Αθήνα μαζί με τον αμούστακο ποδοσφαιριστή ώστε να βοηθήσει στα γραφειοκρατικά.

«ΜΕ ΜΙΣΟ ΜΑΤΙ…»

Η υπόθεση δεν ήταν τόσο απλή όσο ήλπιζε ο μεσάζων. «Οι παλιοσειρές της ομάδας με κοίταζαν με μισό μάτι και η ίδια η διοίκηση μου έκανε τη ζωή μαρτύριο» θυμήθηκε πολλά χρόνια αργότερα ο «Μπουμπλής».

Αγνωστος μεταξύ αγνώστων και ολοφάνερα προικισμένος με την μπάλα στα πόδια, απειλούσε το status quo της σιτεμένης γενιάς του Ουέμπλεϊ. Αφησαν απλήρωτο το ξενοδοχείο όπου έμεινε, τον έβαλαν να ζήσει σε ένα δωματιάκι που δεν είχε ούτε κρεβάτι, πάσαραν υποβολιμαία δημοσιεύματα στις αθλητικές εφημερίδες («με αποκαλούσαν ξυλοκόπο και μάγειρα»), ανάγκασαν τον φυσιοθεραπευτή να σαμποτάρει το τραυματισμένο του πόδι· τα καψόνια δεν είχαν τελειωμό.

Ο αριστεροπόδαρος Αργεντινός φόρεσε τα πράσινα σε έναν δυο φιλικούς αγώνες και επέστρεψε άπραγος στην πραγματική του πατρίδα, όπου διέπρεψε για τέσσερα χρόνια στη Νιούελς Ολντ Μπόιζ και την Μπόκα Τζούνιορς. Επαιζε καθαρόαιμο δεκάρι, ντυμένο με την ίδια φανέλα που έμελλε να φορέσει λίγα χρόνια αργότερα ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα! Οταν ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο προσκήνιο ύστερα από μία τετραετία, ο Ρότσα του έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα: «Τους είπα να τσακιστούν να φύγουν και τους άφησα να περιμένουν επί ώρες».

Εκείνοι, όμως, είχαν στις αποσκευές τους ένα κρυφό χαρτί. «Τα πράγματα έχουν αλλάξει στην Ελλάδα» τον διαβεβαίωσαν. «Το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό και ένας μέγας καραβοκύρης ανέλαβε τις τύχες του Παναθηναϊκού. Οι παλιοσειρές σταμάτησαν, οπότε θα είσαι ο νέος ηγέτης της ομάδας. Θα παίξεις μάλιστα ως Ελληνας». Δημότης του ταπεινού Αιγάλεω ονόματι Ιωάννης Μπουμπλής. Ηδη 27 φορές διεθνής με την εθνική ανδρών της Αργεντινής. Λησμόνησαν να του αναφέρουν ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο μαινόταν ψυχρός πόλεμος: Νταϊφάς εναντίον Βαρδινογιάννη, κουμπάρος εναντίον κουμπάρου, ένας καβγάς για το πάπλωμα.

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ

Το τέλεξ που στάλθηκε από την αργεντίνικη ομοσπονδία στις 20 Δεκεμβρίου 1979 άναψε πράσινο φως για την έκδοση δελτίου, αλλά ο «Μπουμπλής» έμοιαζε περισσότερο με Ινδιάνο Μάγια από τις Ανδεις παρά με απόγονο του Καραϊσκάκη. Στο στάδιο Καραϊσκάκη σήμανε συναγερμός: «Να ψάξουμε τα χαρτιά του, αποκλείεται να είναι Ελληνας αυτός». Η έρευνα στα μητρώα του Δήμου Αιγάλεω έβγαλε λαυράκι και η ελληνοποίηση του 23χρονου άσου κατέρρευσε σαν σεισμόπληκτη πολυκατοικία: το επίμαχο έγγραφο που στάλθηκε από την Αργεντινή ήταν πλαστό.

Ο Ολυμπιακός και άλλες ομάδες προσέφυγαν όχι μόνο στα αθλητικά δικαστήρια αλλά και στην ποινική Δικαιοσύνη, όπου κατατέθηκε δίωξη ενάντια στον ποδοσφαιριστή προσωπικά. Η ποινή –που απαλείφθηκε ύστερα από έφεση– ήταν 14μηνη φυλάκιση με αναστολή, ενώ ο αδυσώπητος εισαγγελέας πρότεινε πενταετή κάθειρξη! Το δελτίο του Ρότσα ακυρώθηκε λίγο πριν από το φινάλε της περιόδου 1981-82, αφού βεβαίως προηγήθηκε μια διετία γεμάτη θριάμβους για τον αρτίστα «Μπουμπλή».

ΘΕΑΤΗΣ ΣΤΟ ΜΠΑΡΑΖ

Η υπηκοότητα αφαιρέθηκε, ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση βαθμών, οι Βαρδινογιάννηδες κατέβασαν 15.000 κόσμο στους δρόμους της Αθήνας, αλλά το στοίχημα χάθηκε, μαζί με το περίφημο μπαράζ του Βόλου: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός 2-1, με τον Ρότσα άπραγο θεατή. Ο Αργεντινός θεωρήθηκε αναντικατάστατος και έπαιξε από την επόμενη περίοδο στο «τριφύλλι» ως ξένος, ώσπου απέκτησε νόμιμα το ελληνικό διαβατήριο το 1986.

«Φόρτσα, Ρότσα, Μπουμπλής» συνέχισε να παιανίζει η «πράσινη» εξέδρα. «Πλήρωσα μόνο εγώ για κάτι που γινόταν συστηματικά από όλες τις ομάδες» σχολίασε ο ίδιος πικρόχολα: «Εκείνη την εποχή ερευνήθηκαν 128 υποθέσεις ελληνοποιήσεων».

Αργότερα ο συμπαθής ποδοσφαιριστής εργάστηκε στον Παναθηναϊκό ως προπονητής, ανέλαβε τις ακαδημίες του και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου ζει μέχρι σήμερα ως Χουάν Ραμόν Ρότσα και ουχί Μπουμπλής. Κανένας δεν τον είδε ποτέ να διασκεδάζει στα στέκια του Αιγάλεω. 

* Περιοδικό  Hot Doc #201, «Ελλάς Ελλήνων Διχασμένων», 22/3/2020