Να έμενε άνεργη, άθλιες Αντουανέτες, αυτή η γυναίκα;

Του Διονύση Ελευθεράτου 

 Όχι, δεν αφορούν μόνον 13 γυναίκες όλες αυτές οι εμετικές (δεκτό και το ε- ΜΜΕ- τικές) λοιδορίες των τελευταίων ημερών, τα κουτοπόνηρα σχόλια, οι κανιβαλικές υστερίες… 

Διότι όταν τόσες Μαρίες Αντουανέτες διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή βρίσκουν δουλειά – ως γραμματείς στο υπουργείο Δικαιοσύνης- 13 γυναίκες, εκ των 595 καθαριστριών ΔΟΥ που απολύθηκαν, τότε είναι πολλά αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να μας ενδιαφέρουν….

Ας πούμε, αν οι Αντουανέτες είναι τόσο χοντρόπετσες ή τόσο ανίδεες για το τι συμβαίνει «εκεί έξω». Στις ζωές των άλλων…          

Λέμε να σας διηγηθούμε την πραγματική, ενδεικτική εργασιακή ιστορία μιας εκ των 13 γυναικών. Απολύθηκε ως καθαρίστρια, μολονότι επί οκτώ χρόνια εργαζόταν (κατά σειρά) στα τμήματα Αρχείου, Εισοδήματος και Πρωτοκόλλου μιας ΔΟΥ. Επειδή ιστορίες όπως αυτή είθισται να μένουν άγνωστες, ας προσδιορίσουμε την ηρωίδα ως «Χ».

Η Χ είναι απόφοιτος ΤΕΙ – της Σχολής Διοίκησης Οικονομίας, συγκεκριμένα. Έπειτα από «περιήγηση» στον ιδιωτικό τομέα, η οποία συμπεριλάμβανε κι εργοδότες που «ξεχνούσαν» να ανταποκριθούν στις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, το 1997 η Χ προσλήφθηκε σε ΔΟΥ ως καθαρίστρια, «τετραωρίτισα», με σύμβαση έργου.

Τον επόμενο χρόνο δοκίμασε την τύχη και τις δυνάμεις της στο γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Τι κι αν τα συγκέντρωσε τα απαιτούμενα μόρια; Συγκαταλέχθηκε στο φάσμα των επιτυχόντων που δεν διορίστηκαν ποτέ, επειδή η συνήθως αλαλάζουσα υπέρ της «τήρησης των νόμων» κρατική εξουσία έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια, μεταξύ άλλων, ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, του 2004.

Με το Προεδρικό Διάταγμα 164 του ίδιου έτους, η σύμβασή της Χ μετατράπηκε σε αορίστου χρόνου. Επί οκτώ έτη, η Χ δεν ασχολήθηκε με σφουγγαρόπανα κι απορρυπαντικά, αλλά με φακέλους κι έγγραφα. Κατά το εργασιακό της τετράωρο κι ενίοτε κάνοντας υπερωρίες, απλήρωτες φυσικά, διεκπεραίωνε δουλειά –έμπειρης, πλέον– υπαλλήλου κι εξυπηρετούσε φορολογούμενους που κατέφθαναν στη ΔΟΥ.

Αυτό έκανε. Της το είχαν ζητήσει οι ίδιοι οι προϊστάμενοί της, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού. «Πτυχίο έχεις, μπορείς να μας βοηθήσεις, γιατί εδώ καιγόμαστε», της είπαν.

Η Χ, μαζί με άλλες γυναίκες που –όπως κι αυτή– μόνο τύποις παρέμεναν καθαρίστριες, άρχισαν να «ψάχνουν» τις πιθανότητες επίτευξης ενός διπλού στόχου. Πρώτο, να μετατραπεί η εργασιακή τους σχέση σε πλήρους απασχόλησης. Δεύτερο (τι πιο λογικό;) να μεταταχθούν από την –εικονική, ψευδεπίγραφη, στην περίπτωσή τους– ειδικότητα «Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης Καθαριστριών» σε ειδικότητα εφοριακών ή διοικητικών υπαλλήλων και σε εκπαιδευτική βαθμίδα που να ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.

Όπως διαπίστωσαν, αφθονούσαν τα νομικά ερείσματα βάσει των οποίων θα μπορούσαν να τα καταφέρουν. Τα παρείχαν άρθρα των νόμων 1892/1990, 2266/1994, 2639/1998, 3230/2004, 3846/2010 (και άλλων), καθώς επίσης και του ΠΔ 410/88.

Δεν βαριέστε… Άρθρα και διατάξεις «ακυρώθηκαν» με μια απλή,   λακωνική φράση υπαλλήλου από τη Διεύθυνση Προσωπικού του υπουργείου Οικονομικών, στην οποία τηλεφώνησε η Χ: «Λυπάμαι, οι “τετραωρίτες” δεν μπορούν να μεταταχθούν».

Και μετά;  Μετά η Χ έχασε τη δουλειά της, μαζί τις άλλες γυναίκες, τις οποίες «καρατόμησε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να … σώσει τη χώρα.  Αποπέμφθηκε σαν καθαρίστρια που έχει «βγάλει» μόνο υποχρεωτική εκπαίδευση, μολονότι είναι πτυχιούχος ΤΕΙ που επί οκτώ έτη εργαζόταν ως υπάλληλος της ΔΟΥ.

«Φυσικά», γι’ αυτού του είδους τις «πλαστογραφήσεις» κανένα τηλεοπτικό κανάλι δεν «εξεγέρθηκε»…

«Φυσικά», κανένα συστημικό ΜΜΕ δεν αναρωτήθηκε πώς ήταν  δυνατόν να χάνουν ακόμη και την τετράωρη εργασία τους άνθρωποι που πέτυχαν σε γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Και μάλιστα πότε;  Τότε που οι (τότε) κυβερνητικοί δήμιοι θέσεων εργασίας διακήρυτταν ότι θεωρούσαν το ΑΣΕΠ ως το μοναδικό Άγιο Δισκοπότηρο «αξιοκρατίας» και «αδιάβλητων» διαδικασιών.

«Φυσικά», κανένα «παπαγαλάκι» δεν αντιδιέστειλε, τότε, προς τα φληναφήματα περί «αξιολογήσεων» και «στάθμισης αναγκών ανά υπηρεσία» το γεγονός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά «έστελνε  αδιάβαστο» κόσμο, χωρίς καν να ενδιαφερθεί να μάθει ποια ακριβώς δουλειά έκανε. 

«Φυσική» έγινε η πλήρης εκβαρβάρωση. Και το «τουμπεκί ψιλοκο-ΜΜΕ-νο»…

Κάπως έτσι η Χ, μητέρα παιδιού 4 ετών (6 σήμερα), έμεινε  άνεργη στα 48 της. Επειδή δε δούλευε στο Δημόσιο, η απόλυσή της εκλαμβανόταν (στα χαλασμένα μυαλά) και ως «αποκατάσταση δικαιοσύνης» υπέρ κάθε ανέργου, τέως εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα. Ξέρετε, σε αυτήν την κατηγορία ανήκε  κι ο σύζυγός της. Ποιος ξέρει, σύμφωνα με τα «παπαγαλάκια – κοράκια» ίσως ο άνθρωπος να όφειλε να νιώθει «δικαιωμένος» που «σήκωσε  κάποια βάρη κι ο δημόσιος τομέας»…

Για τις Αντουανέτες, λοιπόν, η Χ κακώς θα εργαστεί τώρα! Γιατί «κακώς»; Άγνωστο. Εκεί που η υποκρισία ενώνεται  με την άγνοια (;) και ο «κοινωνικός αυτοματισμός» εξελίσσεται σε διανοητικό ευνουχισμό ή κρετινισμό, η απαντήσεις δεν βρίσκονται εύκολα. 

Απόφοιτες Ανώτερης Εκπαίδευσης θα εργαστούν ως γραμματείς (όχι  ως μάνατζερ ή υψηλόβαθμες σύμβουλοι) και το  ασκέρι «Γραμματέων και Φαρισαίων» φωνάζει.  Αγνοώντας ακόμη και διαγωνισμούς ΑΣΕΠ.

Αιδώς, αχρείοι…  

Πηγή: stokokkino.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr