My personal experience with Greek Police

"What you are used to, does not apply in here".

5189358 1

Although journalists and photo-reporters are supposed to write an article and not become part of one, I decided to go ahead and write this piece as it is part of my personal experience regarding police brutality under the leadership of the minister Mihalis Chrysohoidis.

Today, after a violent police attack on peaceful demonstration of the Greek Communist Party (ΚΚΕ), although they maintained all necessary measures and precautions against the spread of coronavirus, face masks and social distancing, I accompanied the protesters as part of my coverage requires, to an unprecedented attack by the police forces with teargas and water canons. 

The police led the demonstration towards the district of Metaxurgio and forced people already gathered to disperse in nearby alleys, where eventually the police proceeded to some arrests. I continued coverage and recorded one of the protesters’  arrest, when a traffic patrol police hindered me from following the arrested demonstrators. The order was addressed to me and I could not ignore it, hence, followed his orders.  

However, he then decided to return and asked me where my mask was, despite the fact that I was wearing a gas mask for maximum protection of teargas. “This is not a mask, take this 300 euro fine” he said, demanding I hand my ID card and insulting me using vulgar phrases and of course, asking me forcefully to turn my cell phone camera off. 

He bluntly refused to look at my press ID card claiming that he is not interested in that. I followed the policeman who kept on refusing to check my journalist credentials and he led me to a room at central department of the highway patrol, on Diligianni street, right next to the metro station of Metaxurgio. 

There, same policeman with the audience of his colleagues, pushed me against a chair and with a violent glare, ready to strick, put his face against mine. He pushed me repeatedly and kept calling me names and cursing. Next, he handed me the fine of 300 euros as he had “promised” me earlier. 

The brutality I experienced inside the central bureau of this police station was very intense, and the specific policeman was threatening me saying “What you’re accustomed to, does not apply in here”.

Since I refused to sign the issued fine, in turn, he refused to give me the relevant notice, arguing that I will have to go the next day to the chief officer  to receive the notice and file a lawsuit. 

It is important to point out that during the whole troublesome unprecedented situation, the policemen kept on refusing to check my journalist credentials. When the procedure for issuing the fine was over, they did not allow me to talk to two arrested protesters in the next room, members of the Greek Communist Party, and I was kicked out of the building. 

Due to police forces, instead of reporting and transmitting stories, I ended up experiencing the news of the day. And here is a comment: The anti-constitutional and anti-democratic order stated by the chief of the Greek Police was defied by the Greek Communist Party. This evoked rage of policemen, but it cannot justify the unacceptable police brutality against both protesters and  journalists. The Greek Police under the leadership of Michalis Chrysohoidis bears resemblance to time gone by of the greek political scene. No matter what, he ought to know that reporters’ eyes are watching them. The days of the police arbitrariness against civilians without any “witnesses” are gone irreversibly. Besides, this is what we are commemorating every year on the 17th of November. 

Written by Tony Rigopoulos / Translated by Tina Bitouni  

Original article in Greek:


Αυτό το άρθρο το γράφω σε πρώτο πρόσωπο γιατί αποτελεί την προσωπική μου μαρτυρία από την αστυνομία του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, αν και κανονικά οι δημοσιογράφοι θα έπρεπε γράφουμε το ρεπορτάζ, όχι να είμαστε οι ίδιοι το θέμα του ρεπορτάζ.

Σήμερα λοιπόν, όταν η αστυνομία επιτέθηκε με βαναυσότητα κατά της ειρηνικής πορείας του ΚΚΕ η οποία τηρούσε όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα με μάσκες και αποστάσεις, ακολούθησα ως όφειλα τους διαδηλωτές του ΚΚΕ, οι οποίοι συνέχισαν να δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση από ΜΑΤ, χημικά και αύρες με νερό.

Οι αστυνομικές δυνάμεις οδήγησαν την πορεία μέχρι το Μεταξουργείο και την υποχρέωσαν να διασπαστεί στα στενά όπου μπόρεσαν τελικά να προχωρήσουν και σε προσαγωγές. Καθώς ακολουθούσα δύο από τους προσαχθέντες, ένας αστυνομικός της Τροχαίας γύρισε προς τα πίσω και με εμπόδισε να συνεχίσω να ακολουθώ τους προσαχθέντες, μια εντολή την οποία σε καμία περίπτωση δεν παράκουσα. 

Ωστόσο, ο αστυνομικός της τροχαίας, επανήλθε ρωτώντας που είναι η μάσκα μου, παρά το γεγονός ότι φορούσα την αντιασφυξιογόνα μάσκα για να προστατευτώ από τα δακρυγόνα. «Αυτό δεν είναι μάσκα, πρόστιμο 300 ευρώ» δήλωσε ζητώντας την ταυτότητά μου και βρίζοντάς με χυδαία με τη φράση «πουτάνας γιέ», απαιτώντας φυσικά και να κλείσω το τηλέφωνό μου.

Ο αστυνομικός αρνήθηκε επιδεικτικά να δει τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα λέγοντας ότι δεν τον ενδιαφέρει αυτή. Ακολούθησα τον αστυνομικό ο οποίος συνέχισε να αρνείται να διαπιστώσει τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα και με οδήγησε σε αίθουσα της διεύθυνσης Τροχαίας που βρίσκεται στην οδό Δηληγιάννη, δίπλα στο μετρό του Μεταξουργείου.

Εκεί ο ίδιος αστυνομικός, παρουσία συνεδέλφων του με έσπρωξε σε μια καρέκλα κινούμενος μάλιστα επιθετικά εναντίον μου και κολλώντας το πρόσωπό του στο δικό μου. Με έσπρωξε επανειλλημένως βρίζοντας συνεχώς, ενώ στη συνέχεια, μου έκοψε πρόστιμο 300 ευρώ όπως που μου είχε «υποσχεθεί». 

Ο τραμπουκισμός που δέχτηκα εντός της διεύθυνσης ήταν έντονος με τον συγκεκριμένο αστυνομικό να μου λέει με απειλητικό ύφος: «Αυτά που ξέρεις δεν ισχύουν εδώ μέσα». 

Βασισμένος στο ότι αρνήθηκα να υπογράψω το πρόστιμο, ο αστυνομικός αρνήθηκε με τη σειρά του να μου δώσει το σχετικό απόκομμα, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να πάω αύριο στον αξιωματικό υπηρεσίας προκειμένου να το παραλάβω και να καταθέσω ένσταση. 

Αξίζει να επαναληφθεί ότι σε όλη τη διάρκεια αυτής της πρωτοφανούς για εμένα περιπέτειας οι αστυνομικοί συνέχισαν να αρνούνται να διαπιστώσουν τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα, ενώ όταν η διαδικασία βεβαίωσης του προστίμου ολοκληρώθηκε, με εμπόδισαν να μιλήσω με τους δύο προσαχθέντες του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, οι οποίοι κρατούνταν στη διπλανή αίθουσα, σπρώχνοντας με εκτός κτηρίου.

Ένα σχόλιο μετά το ρεπορτάζ που χάρη στις αστυνομικές δυνάμεις δεν κατέγραψα αλλά… βίωσα: Η οργή των αστυνομικών από το γεγονός πως η αντιδημοκρατική οδηγία του αρχηγού της ΕΛΑΣ έσπασε στην πράξη από το ΚΚΕ, δεν μπορεί να δικαιλογήσει την απαράδεκτη αστυνομική βαρβαρότητα που εξαπολύθηκε κατά των διαδηλωτών και των δημοσιογράφων. Η ΕΛΑΣ του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη έχει μυρωδιά μιας άλλης εποχής. Θα πρέπει να ξέρει πάντως ότι τα «μάτια» των δημοσιογράφων τους παρακολουθούν. Οι μέρες της αστυνομικής αυθαιρεσίας εναντίον πολιτών χωρίς «μάρτυρες» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αυτό άλλωστε γιορτάζουμε στις 17 Νοεμβρίου κάθε έτους.

Γάζα: Έβγαλαν ζωντανό έμβρυο από την κοιλιά της εγκύου μητέρας του που σκοτώθηκε από ισραηλινό βομβαρδισμό (video)


Γάζα: Έβγαλαν ζωντανό έμβρυο από την κοιλιά της εγκύου μητέρας του που σκοτώθηκε από ισραηλινό βομβαρδισμό (video)

Υπεράνθρωπες οι προσπάθειες των γιατρών, από την στιγμή που αντιλήφθηκαν ότι χτυπούσε η καρδιά του.