Κώστας Θωμαΐδης στο koutipandoras.gr: "Έχω νοιώσει απροστάτευτος απέναντι στην προπαγάνδα και τα σκουπίδια της"

Η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» θα παρουσιάσει  αποσπάσματα από επτά κύκλους τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη στη σκηνή του «Ρυθμός Stage» τη Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου. Ο Κώστας Θωμαΐδης, ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της ελληνικής μουσικής σκηνής και αγαπημένος ραδιοφωνικός παραγωγός, μιλάει στο koutipandoras.gr με αφορμή αυτή την ιδιαίτερη βραδιά, ενώ παράλληλα μας αποκαλύπτει τους αγαπημένους του δίσκους, τους νέους καλλιτέχνες που ξεχωρίζει και τα σχέδια του για τη χρονιά που έρχεται.

-Πείτε μας λίγα λόγια για αυτή τη μουσική συνάντηση στις 29 Δεκεμβρίου.  Τι θα ακούσουμε;

Αναμφίβολα ένας από τους σημαντικότερους ποιητές είναι ο Τάσος Λειβαδίτης. Ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποίησε πολλά από τα ποιήματά του. Η φιλία τους ήταν ζυμωμένη μέσα από κοινωνικούς αγώνες σε πάρα πολύ δύσκολες στιγμές της πατρίδας μας στα πέτρινα χρόνια. Θα παρουσιάσουμε τον κύκλο “Λυρικά”, ένα σύνολο 16 ποιημάτων που ο Μίκης Θεοδωράκης πρωτοπαρουσίασε το 1977 στο θέατρο του Λυκαβηττού και μάλιστα τα ερμήνευσε ο ίδιος με τον ιδιαίτερο τρόπο που μας έχει συνηθίσει.

-Ποιοι στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη σας συγκινούν περισσότερο;

Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι ένας από τους αγαπημένους μου ποιητές. Είναι πάρα πολλοί οι στίχοι που με γοητεύουν. Ιδιαίτερη συγκίνηση νιώθω με τους παρακάτω:

«Την πόρτα ανοίγω το βράδυ

 την λάμπα κρατώ ψηλά

 να δούνε της γης οι θλιμμένοι

να ρθουνε να βρουν συντροφιά».

-Που βρίσκεται για εσάς η γοητεία στο ραδιόφωνο;

Έτσι κι αλλιώς το ραδιόφωνο είναι μια πολύ γοητευτική ιστορία στο πέρασμα των χρόνων… Σκεφτείτε πόσες φορές ο καθένας μας έχει ταξιδέψει με μια μουσική που εκπέμπει ένας ραδιοφωνικός σταθμός. Είμαι από εκείνη τη γενιά που μεγάλωσε συντροφιά με ένα ραδιόφωνο. Ήταν πολύ φυσικό σαν προέκταση της μουσικής μου δουλειάς να βρεθώ και πίσω από το μικρόφωνο ενός ραδιοφωνικού σταθμού χρόνια τώρα. Πάντα το ραδιόφωνο θα έχει γοητεία και ας περνάει πολύ άσχημες στιγμές στην εποχή μας , στην εποχή του  play list. Το ραδιόφωνο είναι πηγή ρομαντισμού και μας συντροφεύει σε πολύ ιδιαίτερες στιγμές.

-Ποια είναι η σχέση σας με τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα;

Θεωρώ τον εαυτό μου ενεργό πολίτη, που αγωνιά και παλεύει για καλύτερες συνθήκες ζωής. Σήμερα ζούμε μια απίστευτη βαρβαρότητα και πρέπει όλοι μας να αγωνιστούμε για να απαλλαγούμε από αυτόν τον μεσαίωνα που μας έχουν επιβάλει.

-Υπάρχουν νέοι τραγουδοποιοί και ερμηνευτές που ξεχωρίζετε;

Υπάρχουν και τραγουδοποιοί και ερμηνευτές που ξεχωρίζω , που αγαπάω, που τους παρακολουθώ και πολλά μαθαίνω μέσα από τα τραγούδια τους. Καλλιτέχνες όπως ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Μίλτος Πασχαλίδης και πολλοί άλλοι δίνουν και έχουν πολλά ακόμη να δώσουν στο ελληνικό τραγούδι.

– Ποιο τραγούδι σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε την Ελλάδα του σήμερα;

Η τελευταία στροφή από το “Ερωτικό” του Άλκη Αλκαίου…

«Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει

Και σε πιο γαλαξία να σε βρω

Εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι

Και εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό

Που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι».

-Πείτε μας τρεις αγαπημένους σας δίσκους.

Οι δίσκοι που αγαπάω είναι πάρα πολλοί. Ενδεικτικά θα αναφέρω το “Αξιον Εστί” του Μίκη Θεοδωράκη και του Οδυσσέα Ελύτη, τον “Μεγάλο Ερωτικό” του Μάνου Χατζιδάκι και τα “Τροπάρια για Φονιάδες” του Θάνου Μικρούτσικου και του Μάνο Ελευθερίου.

-Πόσο πιστεύετε ότι μας επηρεάζει η διαμεσολαβημένη πραγματικότητα των ΜΜΕ;

Δυστυχώς ζούμε στην εποχή της δικτατορίας  της  εικόνας και των καθεστωτικών μέσων μαζικής επικοινωνίας. Η πλύση εγκεφάλου γίνεται με επιστημονική μέθοδο. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω νιώσει απροστάτευτος απέναντι στην τηλεόραση, στην προπαγάνδα και στα σκουπίδια της.

-Τι θεωρείτε ότι λείπει περισσότερο από τη μουσική παιδεία σήμερα;

Γενικά μας λείπει η παιδεία, μας λείπει ο πολιτισμός και στην καθημερινότητά μας και στον τρόπο συμπεριφοράς μας και στον δογματισμό που πολλές φορές κρύβουμε μέσα μας. Στην μουσική παιδεία είμαστε πάρα πολύ πίσω. Το ελπιδοφόρο είναι ότι βγάζουμε σπουδαία ταλέντα που αναμετριούνται με επιτυχία με μουσικούς από προηγμένες χώρες . Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε μεγάλη μουσική κληρονομιά,  που παραμένει οδηγός και στις μέρες μας.

-Η περίοδος αυτή πιστεύετε ότι αποτελεί ανασταλτικό ή δημιουργικό παράγοντα για την τέχνη;

Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα σας. Σίγουρα μέσα στη δύσκολη εποχή που βιώνουμε  υπάρχει έμπνευση, υπάρχει δημιουργία. Το κακό είναι πως  δεν υπάρχει το μέσο για να δημοσιοποιηθεί μιας και η δισκογραφία έχει πεθάνει. Ό,τι μαθαίνουμε είναι μέσα από το διαδίκτυο ή από μικρούς μουσικούς χώρους όπου πραγματικά γίνονται όμορφα πράγματα.

– Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας και οι προσδοκίες σας για τη χρονιά που έρχεται;

Από τον Ιανουάριο ξεκινάω παραστάσεις στο θέατρο Βadminton με το “Ποιος τη ζωή μου”, μια παράσταση που επαναλαμβάνεται μετά την επιτυχία του 2013 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και από τον Μάρτιο θα παρουσιάσουμε  πάλι στον ίδιο χώρο “Το τραγούδι του νεκρού αδελφού” του Μίκη Θεοδωράκη.  Αμέσως μετά το Πάσχα, ξεκινάω μαζί με τον Θάνο Μικρούτσικο σειρά συναυλιών με τίτλο “Η μνήμη όταν επιστρέφει εκδικείται”, τραγούδια για το όνειρο που πάντα θα κυνηγάμε. Για τη νέα χρονιά, η προσδοκία μου είναι να έρθουν καλλίτερες μέρες και  κυβέρνηση της Αριστεράς.

Συνέντευξη στην Ηλέκτρα Ζαργάνη