Η Ελλάδα έχασε έναν φλογερό κομμουνιστή

Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρετούμε έναν πολύτιμο άνθρωπο, έναν ξεχωριστό σύντροφό μας, ένα φλογερό επαναστάτη, το σύντροφο Γιώργο Ταχτσή, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή και όλη την ικμάδα του για να προχωρήσει μπροστά ο λαϊκός αγώνας, η υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος. Μια υπόθεση στην οποία πίστεψε βαθιά από τα νεανικά του χρόνια, για την οποία αγωνίστηκε με σπάνια αφοσίωση σε όλη την κατοπινή ζωή του και την οποία υπηρέτησε με ακλόνητη προσήλωση ως την τελευταία του πνοή.

Ο Γιώργος Ταχτσής πέρασε από τα μικρά του χρόνια μια σκληρή ζωή στον Έβρο όπου γεννήθηκε. Φτωχόπαιδο, από νωρίς ρίχτηκε στη βιοπάλη. Εργάτης από τα νεανικά του χρόνια στην Ελλάδα και μετά μετανάστης εργάτης στη Γερμανία κι ύστερα πίσω ξανά στην πατρίδα το 1977, πάλι στο μεροκάματο, δοκίμασε όλα αυτά τα χρόνια τη σκληρή εργατική εκμετάλλευση και καταπίεση. Μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, της μετεμφυλιακής Ελλάδας και της εργατικής μετανάστευσης στη Γερμανία, συνδέθηκε με τις κοινωνικές ιδέες της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, με το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας.

Η προλεταριακή συνείδηση του σ. Γιώργου κατανόησε πολύ γρήγορα τι σημαίνει ρεβιζιονισμός, αναθεώρηση και απάρνηση των αρχών του κομμουνιστικού κινήματος. Είχε βαθιά συνειδητοποιήσει την ολέθρια ζημιά που προκάλεσε στο εργατικό, λαϊκό και επαναστατικό κίνημα η στροφή που σημειώθηκε στο ΚΚΕ και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, μετά το 1956, γι αυτό και στις κομματικές συνεδριάσεις, στις συζητήσεις του με εργάτες και αγωνιστές, στις αντιπαραθέσεις του με αντίπαλα ιδεολογικά ρεύματα, πάντα με επιμονή ήθελε να υπογραμμίζει και να επεξηγεί αυτό το ζήτημα.

Αυτός ήταν ο σύντροφος Ταχτσής. Κι όταν οι κακουχίες της ζωής κλόνισαν βαριά την υγεία του κι ήρθαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια οι αρρώστιες, η καρδιά και τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά και ο καρκίνος και είχε γίνει το σώμα του ματωμένη πληγή και τότε δε λύγισε ποτέ, παρέμεινε ακλόνητος στις επάλξεις του αγώνα, περπάτησε περήφανα και αγέρωχα και διάβηκε τη ζωή του παλικαρίσια μέχρι την τελευταία μέρα.

Τέτοιοι λαϊκοί αγωνιστές, με την ξεχωριστή προλεταριακή πάστα του σύντροφου Γιώργου, θα μας λείψουν αφάνταστα. Ιδιαίτερα σήμερα, που χτυπούν αλύπητα την εργατική τάξη και το λαό οι ξένοι ιμπεριαλιστές δυνάστες και οι ντόπιοι πλουτοκράτες, που σαρώνουν κατακτήσεις δεκαετιών κα καταδικάζουν το λαό σε αργό θάνατο.
 

Πηγή: Μ-Λ ΚΚΕ