Η Πολιτεία της Ουάσινγκτον ζητεί την αναστολή του νέου αντιμεταναστευτικού διατάγματος

Η προσφυγή αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων ένδικων μέσων που αμφισβητούν τη νομιμότητα του διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται προσωρινά η είσοδος στις ΗΠΑ σε μετανάστες και πρόσφυγες από έξι χώρες με κατά πλειονότητα μουσουλμανικό πληθυσμό. Το νέο αυτό διάταγμα, που θα τεθεί σε εφαρμογή την Πέμπτη, αντικατέστησε το προηγούμενο, που είχε υπογραφεί στις 27 Ιανουαρίου και προκάλεσε χάος στα αεροδρόμια αλλά και πολλές διαμαρτυρίες σε όλον τον κόσμο.

Η εφαρμογή του πρώτου διατάγματος ανεστάλη από τον δικαστή Τζέιμς Ρόμπαρτ του Σιάτλ, αφού η Πολιτεία της Ουάσινγκτον προσέφυγε στη δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι παραβίαζε το Σύνταγμα των ΗΠΑ και έκανε διακρίσεις σε βάρος των πολιτών. Ο Τραμπ αναθεώρησε το διάταγμα εισάγοντας εξαιρέσεις για όσους έχουν νόμιμη βίζα ή είναι κάτοχοι πράσινης κάρτας. Ταυτόχρονα, αφαίρεσε από τον κατάλογο των χωρών το Ιράκ. Το νέο διάταγμα αφορά μόνο τους πολίτες του Ιράν, της Λιβύης, της Συρίας, της Σομαλίας, του Σουδάν και της Υεμένης.

Η Πολιτεία της Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι το νέο διάταγμα είναι κατ’ ουσίαν το ίδιο με το προηγούμενο και ως εκ τούτου θα πρέπει και σε αυτήν την περίπτωση να ανασταλεί η εφαρμογή του, όπως αποφάσισαν τα ομοσπονδιακά δικαστήρια.

Ο γενικός εισαγγελέας της Καλιφόρνιας διευκρίνισε νωρίτερα σήμερα ότι θα στηρίξει την προσφυγή της Πολιτείας της Ουάσινγκτον. «Η κυβέρνηση Τραμπ μπορεί να άλλαξε της ανυπόληπτης πλέον ταξιδιωτικής απαγόρευσης, αλλά δεν άλλαξε τις αντισυνταγματικές προθέσεις και συνέπειές του», ανέφερε ο γενικός εισαγγελέας Χαβιέρ Μπεσέρα σε ανακοίνωσή του.

Η Χαβάη έχει επίσης προσφύγει κατά του νέου διατάγματος. Απαντώντας στη μήνυση της Πολιτείας αυτής, το υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε, στα έγγραφα που υπέβαλε σήμερα στο δικαστήριο, ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει την εξουσία «να περιορίζει ή να αναστέλλει την είσοδο» των αλλοδαπών στη χώρα για λόγους «εθνικού συμφέροντος». Πρόσθεσε ότι η σύντομη περίοδος αναστολής της εισόδου αλλοδαπών θα δώσει τη δυνατότητα στις αρχές να αξιολογήσουν τις διαδικασίες ελέγχου, σε μια προσπάθεια να προστατεύσουν τη χώρα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις.