F*cking Men: θεατρικό διεγερτικό για ικανά ακροατήρια

Ο Ματθαίος Λεωνίδας είδε στο θέατρο Vault την παράσταση «F*cking Men» των Joe di Pietro - Αντώνη Γαλέου 

Ματθαίος Λεωνίδας 04/12/2018 | 11:44

Ο Αντώνης Γαλέος έχει στήσει μια παράσταση με απανωτά sold-outs για την οποία συζητά ήδη όλη η πόλη. Η επιτυχία του Αμερικανού δραματουργού Joe Di Pietro «F*cking Men» βάζει τα «ελληνικά» της και παρουσιάζεται στον πολυχώρο Vault από έναν θίασο δέκα ανδρών, ηθοποιών και ερασιτεχνών, οι οποίοι καλούνται να έρθουν σε επαφή με ένα ιδιαίτερο κείμενο, καθώς και μια εξίσου ιδιαίτερη σκηνοθετική γραμμή. Εμπνευσμένος από το προκλητικό για την εποχή του και λογοκριμένο θεατρικό έργο του Άρτουρ Σνίτσλερ «Το ερωτικό γαϊτανάκι», ο Joe Di Pietro διατηρεί το μοτίβο των δέκα αλυσιδωτών ερωτικών ιστοριών, αυτή τη φορά ιδωμένες κάτω από το φάρο της ομοφυλοφιλίας, της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών, τις οποίες έχει διανθίσει με πικρές αλήθειες, χιούμορ και καυστικότητα.

Μικρογραφία

Δέκα γκέι ήρωες από κάθε κοινωνική τάξη και ηλικιακή γκάμα, μέσα στην πόλη της Αθήνας, κουβαλώντας ο καθένας τη δική του ξεχωριστή ιστορία. Μπλεγμένοι αρχικά ο ένας πάνω στον άλλον σαν κουβάρι, η μάζα αυτή των σωμάτων ξεδιπλώνεται, προκειμένου να παρουσιάσει ο καθένας τη δική του ταυτότητα. Ο escort που αναγκάζεται να βιοποριστεί μέσω του αγοραίου έρωτα, ο ενοχικός στρατιώτης, οι φοιτητές των οποίων το αίμα βράζει και η ανάγκη τους για σεξουαλική εκτόνωση βρίσκεται στην έντασή της, ο παντρεμένος που κρύβεται από το σύντροφό του, ο άνετος επιχειρηματίας, ο οροθετικός μπάρμαν, ο μποέμ κι ευαίσθητος συγγραφέας, ο διάσημος ηθοποιός του οποίου η καριέρα απειλείται και ο δημοσιογράφος που θρηνεί για την απώλεια του αγαπημένου του. Κάθε ήρωας μεταβαίνει από τη μία σκηνή στην επόμενη προκειμένου να κάνει έρωτα με έναν νέο. Συναντιούνται αλυσιδωτά σε διάφορα μέρη, ξενοδοχεία, φοιτητικές εστίες, αποδυτήρια γυμναστηρίων, αποθήκες, πολυτελή ξενοδοχεία. Και όλες αυτές οι ανακυκλώσεις ρομαντισμού αντικατοπτρίζουν κάποιες πολύ γνωστές προκλήσεις που αντιμετωπίζονται σε όλες τις σχέσεις, από επαφές της μιας βραδιάς (όπως οι περισσότεροι εδώ) σε πιο δεσμευμένες επαφές - κρίσεις εμπιστοσύνης, κρίσεις αυτοπεποίθησης, κρίσεις φαντασίας.

Απευθύνοντας ένας εκ των αγοριών την ερώτηση «Γιατί οι άντρες γουστάρουν να κάνουν σεξ με αγνώστους;», οι περισσότεροι άνδρες που παρακολουθούν σχεδόν φετιχιστικά το έργο, αναρωτιούνται πράγματι για το πρόβλημα του αυτοσκοπούμενου σεξ στη ζωή των γκέι ανδρών, οι οποίοι θεωρούν στην πλειονότητά τους τη μονογαμία μια θλιβερή επιλογή. Κι επειδή όλοι οι άνθρωποι είναι, λίγο ή πολύ, ενσυνείδητα όντα, μια εσωτερική διερώτηση που εκφράζεται προφορικά είναι το «Δεν γίνεται όλο αυτό να μην οδηγεί πουθενά». Κι εκεί που το lifestyle της καθημερινής αλλαγής ερωτικών συντρόφων και ανόμοιων οργασμών είχε κάποιο ενδιαφέρον (αφού οι άνθρωποι συλλέγουν εμπειρίες και διαμορφώνονται), φτάνει το χρονικό σημείο όπου συνειδητοποιούν ότι ανώτερα συναισθήματα όπως ο έρωτας, η συντροφικότητα, η αγάπη δεν έχουν βιωθεί όσο ισχυρά έπρεπε, οπότε και απελπίζονται.

Πίσω, ωστόσο, από το γκέι στοιχείο, το οποίο λειτουργεί περισσότερο ως άλλοθι και κίνητρο, η παράσταση μιλά για το μεγάλο πρόβλημα των σύγχρονων σχέσεων, το ζήτημα της μονογαμίας μεταξύ του ζευγαριού και το αν αυτή αποτελεί μια πρότυπη επιλογή συμβίωσης, ή άλλη μία κοινωνική σύμβαση υγιούς ζωής στη δυτική κοινωνία που αποτρέπει τα άτομα από την σεξουαλική τους απελευθέρωση, για την οποία τόσο κόπτεται. Άλλωστε τα ερωτήματα για το αν ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα ή όχι απασχολούν διαρκώς όλον τον πλανήτη και οδηγούν τους ανθρώπους στη σύναψη σχέσεων δίχως δεσμεύσεις, όπου η πολυγαμία είναι θεμιτή. Υπάρχει, όμως, χώρος για έρωτα και αγάπη σε αυτού του τύπου τις σχέσεις;

Για τη σκηνοθεσία του Αντώνη Γαλέου μπορεί να σημειωθεί πως καθοδηγείται με τέτοιο τρόπο που ολοφάνερα παραπέμπει σε πιο ανατρεπτικές προσεγγίσεις της θεατρικής πράξης εν γένει. Επειδή ο περιορισμός του χώρου στον οποίο παρουσιάζεται το έργο υπαγορεύει και μια συγκεκριμένη ελευθερία κινήσεων, το θέαμα εκτυλίσσεται απευθείας κάτω από τα πόδια του θεατή, ως «ένα ανθρωπολογικό πείραμα για τα απώτερα όρια των ταμπού και της ανεκτικότητας, αλλά κι ένα θεατρικό ρομάντζο για τον πιο απλό, συγκινητικό έρωτα». Το σκηνικό συντίθεται από τα προσωπικά αντικείμενα του κάθε ήρωα, υφάσματα και ρούχα, από όσα κουβαλούν μες στις τσάντες τους, από τα σκουπίδια τους. Εύστοχα και χειρουργικά αξιοποιήθηκαν τα ελάχιστα τετραγωνικά ζωτικότητας προκειμένου να κινηθούν και να χωρέσουν τόσα άτομα. Και οι ηθοποιοί με τη σειρά τους ισορροπούν με αξιοπρέπεια και ταλέντο στις δομές των χαρακτήρων τους, αν και όχι όσο επάξια θα περίμενε κανείς – εκτός κι αν αυτό το συναίσθημα το προκάλεσε ο μικρός χώρος που εξανάγκαζε το βλέμμα να παρατηρεί και την παραμικρή λεπτομέρεια. Με άξονα το σώμα τους, οι ηθοποιοί έρπουν πάνω στο πάτωμα της αίθουσας, τυλίγονται μεταξύ τους, φιλιούνται, αγκομαχούν, αναπνέουν, γδύνονται ως κάποιοι, ντύνονται και συστήνονται ως άλλοι, ξεσπούν ο ένας πάνω στο σώμα του άλλου και μεταφέρουν τους θεατές σ’ ένα αποκαλυπτικό κολάζ της σύγχρονης ερωτικής σκηνής, ομοφυλοφιλικής και μη.

Και ως επιμύθιο προτείνεται το καινούργιο. «Σε λίγο, πολύ λίγο, θα μπει ένας καινούργιος άνθρωπος στη ζωή σου. Και όλα θα αλλάξουν. Έτσι δε γίνεται πάντα;». Η προφανής ακολουθία περιστάσεων που δεν λείπει από κανενός είδους ανθρώπινη επαφή. Ο ένας διαδέχεται τον άλλο. Η αγάπη θα σε αλλάξει και, είτε μείνεις μαζί τους είτε όχι, δεν θα είσαι ποτέ ξανά ο ίδιος. Σίγουρα είναι κάτι περισσότερο από μια απλή απεικόνιση μιας κατά συρροή ανηθικότητας, όπως επίσης και κάτι πολύ περισσότερο από αυτό τον υπεργενικευμένο τίτλο (ο οποίος μπορεί να διαβαστεί είτε ως ρήμα, είτε ως επίθετο). Σίγουρα θα είναι μια αστεία, καυστική νύχτα στο θέατρο που θα δώσει στους ανθρώπους τροφή ώστε να συζητήσουν πολλά μετά το τέλος της.

F*CKING MEN

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

*Η παράσταση είναι αυστηρά ακατάλληλη κάτω των 18 ετών

Συντελεστές

Κείμενο: Joe Di Pietro

Μετάφραση / Διασκευή: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Αντώνης Γαλέος

Σκηνικά: Έμιλυ Ονισηφόρου, Βασίλης Βλασταράς

Κατασκευή Σκηνικών: Δήμητρα Τερζή

Κοστούμια: Κωνσταντίνα Ελευθεράκου

Μουσική: Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης

Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος

Βοηθοί σκηνοθέτη: Νίκος Σιγάλας

Τεχνικός Υπεύθυνος: Γιάννης Ελευθεράκος

Φωτογραφίες: Βασίλης Μακρής, Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Trailer: Δημήτρης Συλβέστρος

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=ypgAc0PEiNo

Σχεδιασμός Αφίσας: Θάνος Κερμίτσης

Παραγωγή: R.M.LIGHT

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Παντελίδης

Δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

FB Page: https://www.facebook.com/TheatreVault/

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):

Περικλής Ασημακόπουλος, Άρης Βέβης, Ορφέας Γεωργίου, Γιώργος Κυριακόπουλος, Βασίλης Λιάκος, Νίκος Μέλλος, Γιώργης Παρταλίδης, Θαλής Πολίτης, Νίκος Σαμουρίδης, Βλάσσης Χρυσικόπουλος

 

Πληροφορίες:

Παραστάσεις: Από Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή – Σάββατο στις 21.00 – Κυριακή στις 18:15

Διάρκεια: 120’ (με διάλειμμα)

Τιμές Εισιτηρίων: Γενική Είσοδος: 18€ – Φοιτητικό, ανέργων: 15€ – Ατέλειες ηθοποιών: 5€

Προπώληση: www.viva.gr

 

Πολυχώρος Vault

Διεύθυνση: Μελενίκου 26,

Περιοχή: Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8′ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνο: 213 0356472 / 6942 527440 (για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 – 14:00 και 17:00 -21:00)

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.