«Το επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη χωράει ακόμα και νοσταλγούς της Χούντας»

Σύμφωνα με τα όσα δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών στο πρωτοσέλιδό της, δεν είναι άγνωστο ούτε παράξενο το γεγονός ότι παραδοσιακά η Ακροδεξιά στη χώρα μας βρίσκει πολιτικό καταφύγιο στο κυριότερο κόμμα της Δεξιάς. Παλαιότερα στον Συναγερμό και την ΕΡΕ, μεταπολιτευτικά στη Ν.Δ. Τι πρωτοθυμηθεί και τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από την ιστορία αυτών των κομμάτων; Αποτέλεσαν την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους ταγματασφαλίτες και τους ποικίλους συνεργάτες των κατακτητών. Εκεί εξαγνίστηκαν οι συνεργάτες κάθε δικτατορίας και κάθε λογής υποστηρικτές των αντιδημοκρατικών εκτροπών.

Ασφαλώς δεν είναι όλες οι εποχές ίδιες, ούτε τα προδικτατορικά, μεγάλα, δεξιά κόμματα ήταν ίδια με τη μεταδικτατορική συνέχειά τους, τη Ν.Δ. Ωστόσο, το αρχικό συμπέρασμα δεν αλλάζει.

Ο περιβόητος Μανιαδάκης, για παράδειγμα, έγινε μεταπολεμικά βουλευτής της ΕΡΕ και η Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή χαρακτήρισε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών ως «στιγμιαίο», για να περιοριστούν οι διώξεις στους πρωταίτιους. Για να τη γλιτώσουν, δηλαδή, όλοι οι άλλοι που αποτέλεσαν πολιτικό και εκλογικό στήριγμά της.

Η Ν.Δ. ποτέ δεν έκρυψε το γεγονός ότι παρείχε πολιτική στέγη σε ακροδεξιούς. Εμφάνιζε, όμως, αυτό το γεγονός ως προσφορά προς τη δημοκρατία. Οσο είναι στις γραμμές μας και δεν αυτονομούνται, δεν αποτελούν κίνδυνο, ήταν πάντα το βασικό επιχείρημά της. Στον βαθμό που αυτό αφορούσε απλούς ψηφοφόρους, ήταν σωστό, κατά βάση, επιχείρημα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχει συντελεστεί μια σημαντική, ποιοτική ανατροπή.

Οι Βορίδης και Γεωργιάδης -και οι δύο με γνωστό ακροδεξιό παρελθόν και παρόν- δεν είναι απλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ., αλλά ηγετικά στελέχη. Ο Κυρανάκης, που δεν θεωρεί τους κομμουνιστές Ελληνες, είναι επιλογή του Κυρ. Μητσοτάκη, άμεσος συνεργάτης του και φέρελπις της ηγεσίας. Η υφυπουργός Εργασίας Μιχαηλίδου -που θεωρεί τους αγωνιστές κατά της δικτατορίας «ψυχικά νοσούντες»- είναι και αυτή ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του σημερινού κυβερνητικού κόμματος, που ανέδειξε ο σημερινός πρωθυπουργός.

Επιλογή του Κυρ. Μητσοτάκη είναι επίσης και ο γενικός γραμματέας Τουρισμού Κώστας Λούλης, που, όπως αποδεικνύουμε στοιχειοθετημένα σήμερα στο βασικό θέμα μας, είναι υμνητής της χούντας και του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Είναι φανερό πως η Ακροδεξιά δεν έχει βρει απλώς στέγη στη Ν.Δ. Είναι συνδιαμορφωτής της πολιτικής της. Και αυτό είναι ένα άκρως ανησυχητικό γεγονός.

ΣΥΡΙΖΑ: Πρόκληση για τη Δημοκρατία – Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να αποπέμψει άμεσα τον κ. Λούλη

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ:

Στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, ο κ. Μητσοτάκης επανειλημμένα αναφέρθηκε στην οριστική υπέρβαση των “ιδεολογικών συγκρούσεων του 20ου αιώνα” και στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού δίχως κομματικά κριτήρια. Σήμερα, έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε σε τι μεταφράζονται οι αφηρημένες αυτές διακηρύξεις. Όπως αποκαλύπτει πρωτοσέλιδα η Εφημερίδα των Συντακτών, ο Κωνσταντίνος Λούλης, νέος γενικός γραμματέας Τουρισμού, σε πρόσφατο βιβλίο του εξυμνεί την επτάχρονη δικτατορία και δηλώνει ευθαρσώς ότι είχε προσωπικές σχέσεις με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Μια ματιά στο βιογραφικό του κυρίου Λούλη μαρτυρεί ένα πλούσιο παρελθόν στενών σχέσεων με συντηρητικούς εκκλησιαστικούς -διατέλεσε πρόεδρος του συλλόγου φίλων της Μονής Βατοπεδίου- και πολιτικούς κύκλους. Η σημερινή αποκάλυψη έρχεται να επισφραγίσει αυτήν την εικόνα. 

 

Συνιστά πρόκληση για τη Δημοκρατία μας η κυβέρνηση να φιλοξενεί στους κόλπους της έναν υμνητή της δικτατορίας που οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου. Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να αποπέμψει άμεσα τον κ. Λούλη. Είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει τρεις μέρες ύστερα από τους εορτασμούς για την πτώση της χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι ρητορικές του διακηρύξεις αποδεικνύονται συγχωροχάρτια για τους νοσταλγούς της δικτατορίας των συνταγματαρχών και τις σύγχρονες σκοταδιστικές και αντιδραστικές αντιλήψεις.