Δολοφονία ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη της Vodafone

Η Εισαγγελία προχώρησε στην άσκηση ποινική δίωξης κατά αγνώστων δραστών για την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, μετά από σχετική παραγγελία που έλαβε από τον εισαγγελέα Εφετών Γρηγόρη Πεπόνη ο οποίος ερεύνησε για τρίτη φορά την υπόθεση του τεχνικού στελέχους της εταιρίας που βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του στις 9 Μαρτίου 2005 λίγο πριν αποκαλυφθεί η υπόθεση των υποκλοπών με την εγκατάσταση παράνομου λογισμικού στην Vodafone.

Ο κ. Πεπόνης είχε λάβει εντολή το Νοέμβριο του 2017 από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αντώνη Λιόγα να ερευνήσει εκ νέου την υπόθεση θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Η έρευνα, τρίτη κατά σειρά σε όλα αυτά τα χρόνια, διατάχθηκε αμέσως μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκoύ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που δικαίωσε τους συγγενείς του εκλιπόντος κρίνοντας ότι το ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται σε αποζημίωσή τους, γιατί προέβη σε πλημμελή έρευνα για τα αίτια του θανάτου του, παραβιάζοντας τη διάταξη για σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.

Να σημειωθεί ότι κατά τις προηγούμενες έρευνες, δύο εισαγγελικοί λειτουργοί είχαν αποφανθεί ότι ο Κώστας Τσαλικίδης αυτοκτόνησε, κρίση που δεν δέχεται η οικογένεια του η οποία από την αρχή υποστηρίζει ότι πρόκειται περί εγκληματικής ενέργειας συνδεόμενης με την υπόθεση των υποκλοπών.

Διαβάστε σχετικά: Συνέντευξη του αδελφού του Κώστα Τσαλικίδη στην εφημερίδα Documento

Τι είχε αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την απόφασή του για την υπόθεση του Κώστα Τσαλικίδη ανέτρεπε πλήρως τα δεδομένα επαναφέροντας στο προσκήνιο το θέμα των τηλεφωνικών υποκλοπών, που είχε συνταράξει την κυβέρνηση Καραμανλή. Το δικαστήριο καταδίκασε ομόφωνα την Ελλάδα να καταβάλει αποζημίωση 50.000 ευρώ στην οικογένεια Τσαλικίδη για ηθική βλάβη και με άλλα 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδά της.

Το σκεπτικό της απόφασης εκείνης «έδειχνε» προς την κατεύθυνση της δολοφονίας -και μάλιστα δια στραγγαλισμού- του Κώστα Τσαλικίδη. «Το δικαστήριο εκτιμά ότι οι ελληνικές Αρχές απέτυχαν να φέρουν εις πέρας μια επαρκή και αποτελεσματική έρευνα για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη» ανέφερε αρχικά η απόφαση και συνέχιζε:

«Οι Αρχές αποφάσισαν να κλείσουν την πρόσθετη έρευνα απλά αναφέροντας τα βήματα που είχαν γίνει και σημειώνοντας τις νέες αναφορές, χωρίς να ασχολούνται με καμία από τις ανακολουθίες που είχαν εντοπιστεί, όπως η έλλειψη τραυματισμών που κανονικά συσχετίζονται με το κρέμασμα και τις αντιφάσεις σε σχέση με το σημάδι του σκοινιού στον λαιμό του θανόντος.

Και άλλες αντιφάσεις δεν αντιμετωπίστηκαν, όπως η εντυπωσιακή διαφορά στα συμπεράσματα της έκθεσης του ιατροδικαστή στην αρχική (σ.σ.: 2005-2006) και την πρόσθετη (σ.σ.: 2012-2014) έρευνα, η προφανής απουσία κινήτρου για την αυτοκτονία και το σπασμένο υοειδές οστό, ένα εύρημα που συνάδει με στραγγαλισμό».

Το δικαστήριο δεν σταματούσε εκεί. «Δεν είναι καν σαφές» τόνιζε «με ποιο σκεπτικό ο εισαγγελέας αποφάσισε να βάλει την υπόθεση στο αρχείο και να μη διατάξει περαιτέρω διερεύνηση, αφού η απόφασή του να σταματήσει την έρευνα δεν περιείχε αιτιολογία». Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επεσήμαινε μάλιστα ότι ο εισαγγελέας, κατά την αρχική έρευνα, «είχε αναφέρει ότι ο θάνατος συνδέεται αιτιωδώς με την υπόθεση των υποκλοπών» και κατέληγε ότι «ήταν συνεπώς ιδιαίτερα σημαντικό να ληφθεί κάθε απαραίτητο μέτρο για να διερευνηθεί ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη».

Οι αποκαλύψεις του Hot Doc από το 2012

Τον Οκτώβριο του 2012 το Hot Doc είχε δημοσιεύσει μια πολυσέλιδη δημοσιογραφική έρευνα για την υπόθεση Τσαλικίδη. Στο 12ο τεύχος του περιοδικού είχε καταγράφει όλη η αλήθεια για τα τελευταία 24ωρα του Κώστα Τσαλικίδη αλλά και η αντιμετώπιση της υπόθεσης από την πλευρά του ιατροδικαστή ο οποίος αποφάνθηκε πολύ γρήγορα ότι πρόκειται για αυτοκτονία χωρίς να κάνει ούτε καν τον κόπο να πάει για αυτοψία στο σπίτι του, όπως ορίζει ο νόμος. Όπως κατέθεσε, «δεν υπήρχε λόγος», αφού η Αστυνομία διαβεβαίωσε πως δεν υπήρχαν ίχνη διάρρηξης.

Από το 2005 η οικογένεια είχε στείλει την έκθεση νεκροψίας του Ντιλέρνια μαζί με τις φωτογραφίες από τον νεκρό Κώστα Τσαλικίδη στον καθηγητή ιατροδικαστικής του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου, Στέφεν Καρς. Ο καθηγητής είχε συντάξει μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης, η οποία ακυρώνε τις εκτιμήσεις των ελλήνων ιατροδικαστών που εξέτασαν τον Τσαλικίδη.