Το άγχος του τουρισμού και η πολιτική

Αρκεί ως πειστήριο η αύξηση της επικινδυνότητας του ιού λόγω της «θεραπευτικής» μεθόδου που επέλεξαν οι ηγέτες μεγάλων χωρών, περιφρονώντας τις συμβουλές των ειδημόνων και αυτοπροβαλλόμενοι σαν ιατρικές αυθεντίες. Το γιατροσόφι τους ήταν ένα μείγμα πολιτικάντικων σκοπιμοτήτων, πνευματικής ελαφρότητας και αναλγησίας, ευδιάκριτης όταν έλεγαν ότι 100.000 νεκροί θα είναι ένα «καλό σκορ». Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Ευρώπη και στην Αμερική δεν θα είχαν πεθάνει, αν οι κυβερνήτες υπέτασσαν στην επιστήμη το θηριώδες εγώ τους.

Τις τελευταίες μέρες διαφαίνεται ο κίνδυνος μιας άλλου είδους πολιτικοποίησης της στάσης απέναντι στην πανδημία. Οι χώρες της Ευρώπης χαλαρώνουν τους περιορισμούς και, προσδοκώντας ότι θα καλύψουν μέρος των τεράστιων απωλειών τους, δηλώνουν έτοιμες να υποδεχθούν τουρίστες. Είναι όμως ή απλώς θα ήθελαν να είναι, και παίρνουν ένα μεγάλο ρίσκο, υποτάσσοντας την υγειονομική πραγματικότητα στις οικονομικές ανάγκες και στις πολιτικές επιθυμίες; Οι κυβερνήσεις όμως δεν δικαιούνται να φέρονται σαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, λ.χ. σαν τις αεροπορικές εταιρείες, παγερά αδιάφορες για τον νόμο της απόστασης που ισχύει και στο τελευταίο ταβερνάκι της Ελλάδας ή της Ιταλίας.

Ο τουρισμός (αθλητικός, θρησκευτικός, χειμερινός) έχει ήδη λειτουργήσει σαν υπερμεταδότης, μεταφέροντας ταχύτατα τον ιό από χώρα σε χώρα. Από τα χειμερινά θέρετρα του αυστριακού Τιρόλο μεταφέρθηκε αεροπορικά στην Ισλανδία, στο Ισραήλ, στη Σιγκαπούρη, επειδή επιχειρηματίες και Αρχές υιοθέτησαν ένα «πρωτόκολλο» με άξονες την αποσιώπηση, την αλαζονεία και την απληστία. Ο θρησκευτικός τουρισμός έπληξε αρκετές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα με το λεωφορείο-κορωνοϊοφορείο. Πηγή του κακού οι Αγιοι Τόποι του χριστιανισμού και ιερές πόλεις του μουσουλμανισμού. Τέλος, ο αθλητικός τουρισμός, που επιτράπηκε όταν τα κρούσματα σε Ισπανία, Ιταλία και Αγγλία ήταν ήδη πολλά, μετέτρεψε σε βόμβες διασποράς του ιού τα παιχνίδια Αταλάντα – Βαλένθια και Λίβερπουλ – Ατλέτικο Μαδρίτης.

Κατανοητό το άγχος των κυβερνήσεων και των εμπλεκομένων με το τουριστικό προϊόν. Αλλά δεν επιτρέπεται να γίνει αυτό οδηγός και νομοθέτης. Βλέπουμε άλλωστε πως όταν δεσπόζει, οδηγεί σε δηλώσεις ποικιλοτρόπως απαράδεκτες. Σαν κι αυτή του κ. Χάρη Θεοχάρη, πως «ο ξένος τουρίστας που θα μείνει 6-7 ημέρες στη χώρα μας δεν θα προλάβει να αναπτύξει τα υγειονομικά συμπτώματα»…

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr