Η Ζιζέλ Πελικό, η γυναίκα που εξελίχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο θάρρους μετά τη δημόσια αναμέτρησή της στο δικαστήριο με τον πρώην σύζυγό της και δεκάδες άνδρες που τη βίαζαν επί χρόνια, έστειλε μήνυμα στήριξης προς όλα τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης στην πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη.
Μιλώντας στο γαλλικό δίκτυο France 5, περιέγραψε την εμπειρία της και στάθηκε ιδιαίτερα στο βάρος της ντροπής που συχνά συνοδεύει τα θύματα. «Η ντροπή κολλάει πάνω σου, κολλάει πάνω στο δέρμα σου. Και αυτή η ντροπή είναι μια δεύτερη καταδίκη, είναι ένας πόνος που επιβάλεις εσύ στον εαυτό σου».
Η ίδια υπογράμμισε ότι η προσωπική της μάχη είχε και συλλογική διάσταση, επιδιώκοντας να δώσει δύναμη και σε άλλες γυναίκες να μιλήσουν. «Είπα στον εαυτό μου πως το να παλέψω ενάντια σε αυτό, σε ατομικό επίπεδο, είναι ταυτόχρονα ένας αγώνας για το συλλογικό. Αν μπορούσα εγώ να το κάνω, μπορούν κι άλλοι […] Το μήνυμά μου ελπίδας προς όλα τα θύματα είναι: να μην ντρέπεστε ποτέ».
Σε άλλο σημείο, αναφέρθηκε στο σοκ που υπέστη όταν οι αστυνομικοί της έδειξαν για πρώτη φορά φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό από τους βιασμούς που είχε υποστεί, χωρίς να το γνωρίζει.
Αποσπάσματα από τα απομνημονεύματά της με τίτλο «Ύμνος στη Ζωή», τα οποία θα κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα σε 22 γλώσσες, αποτυπώνουν τη στιγμή που κατέρρευσε η εικόνα της ζωής που θεωρούσε δεδομένη. Για σχεδόν 50 χρόνια ζούσε με τον σύζυγό της, Ντομινίκ, τον οποίο χαρακτήριζε «καλό άνθρωπο», μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 2020, όταν αποκαλύφθηκε ότι τη νάρκωνε συστηματικά, τη βίαζε και καλούσε αγνώστους στο σπίτι τους στο Μαζάν για να τη βιάσουν ενώ εκείνη βρισκόταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση.
Η υπόθεση ήρθε στο φως όταν υπάλληλος ασφαλείας σε σούπερ μάρκετ τον κατήγγειλε επειδή κατέγραφε κρυφά γυναίκες κάτω από τις φούστες τους. Η Πελικό τον συνόδευσε στο αστυνομικό τμήμα, αγνοώντας τι επρόκειτο να αποκαλυφθεί. Εκεί, όπως περιγράφει, ένας αξιωματικός της είπε: «Θα σας δείξω φωτογραφίες και βίντεο που δεν θα σας αρέσουν. Αυτή είστε εσείς».
Αντικρίζοντας το υλικό, δυσκολεύτηκε να αναγνωρίσει τον εαυτό της. «Δεν αναγνώρισα τα άτομα. Ούτε αυτή τη γυναίκα. Το μάγουλό της ήταν τόσο πλαδαρό. Το στόμα της τόσο άτονο. Ήταν μια πάνινη κούκλα», ενώ, όπως σημειώνει, «ο εγκέφαλός μου σταμάτησε να λειτουργεί στο γραφείο του Υπολοχαγού Περέτ.»
Η υπόθεση προκάλεσε διεθνή συγκίνηση, ιδιαίτερα όταν η ίδια παραιτήθηκε από το δικαίωμά της στην ανωνυμία και ζήτησε η δίκη να διεξαχθεί δημόσια. Συνολικά, 51 άνδρες καταδικάστηκαν για βιασμό ή σεξουαλική επίθεση.
Στο βιβλίο της εξηγεί ότι μια κεκλεισμένων των θυρών διαδικασία θα προστάτευε τους δράστες και θα την άφηνε μόνη απέναντί τους. Όπως γράφει, θα ένιωθε «όμηρος στα βλέμματά τους, στα ψέματά τους, στη δειλία και στην περιφρόνησή τους». Παράλληλα, επισημαίνει ότι «Κανείς δεν θα ήξερε τι μου έκαναν. Κανένας δημοσιογράφος δεν θα ήταν εκεί για να γράψει τα ονόματά τους δίπλα στα εγκλήματά τους… Και κυρίως, καμία γυναίκα δεν θα μπορούσε να μπει στην αίθουσα και να καθίσει για να νιώσει λιγότερο μόνη».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη δύναμη του κοινωνικού βλέμματος, το οποίο, όπως λέει, πολλές γυναίκες της γενιάς της έχουν μάθει να αντέχουν. «Αν ήμουν 20 χρόνια νεότερη, ίσως να μην τολμούσα να αρνηθώ μια κεκλεισμένων των θυρών διαδικασία. Θα φοβόμουν τα βλέμματα. Εκείνα τα καταραμένα βλέμματα που σε κάνουν το πρωί να διστάζεις ανάμεσα σε παντελόνι και φόρεμα. Που σε ακολουθούν ή σε αγνοούν, σε κολακεύουν και σε φέρνουν σε αμηχανία. Που υποτίθεται πως σου λένε ποια είσαι, πόσο αξίζεις και μετά σε εγκαταλείπουν καθώς μεγαλώνεις».
Το βιβλίο, που συνυπογράφει με τη συγγραφέα Judith Perrignon, αναμένεται να κυκλοφορήσει διεθνώς στις 17 Φεβρουαρίου και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα εκδοτικά γεγονότα της χρονιάς. Το αγγλόφωνο ηχητικό βιβλίο θα αφηγηθεί η Έμμα Τόμσον, η οποία χαρακτήρισε την ιστορία «απολύτως εξαιρετική», σημειώνοντας ότι ήταν «δύσκολο να διαβαστεί δυνατά», αλλά ταυτόχρονα εμπνέει «θάρρος, συμπόνια, και κυρίως απαιτεί κρίσιμη αλλαγή».
Διαβάστε επίσης:
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια