Καθαρά Δευτέρα, δεκαπέντε χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα. Στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου πέρυσι μια οικογένεια πέταξε χαρταετό μαζί, δύο αδέρφια, τεσσεράμισι και εξήμισι χρονών, κρατούσαν το νήμα και κοιτούσαν ψηλά. «Ψηλά μπαμπά, να φτάσει στη μαμά μας». Δίπλα τους, ο σύζυγός της Βάσως που ήταν μια από τις πέντε γυναίκες που σκοτώθηκαν στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Η ίδια έφυγε άδικα, αφήνοντας πίσω της έναν σύζυγο και δύο παιδιά που μόλις άρχισαν να καταλαβαίνουν τι σημαίνει απώλεια.
Ένας πατέρας που προσπαθεί να χαμογελάσει
Ο σύζυγός της Βάσως, βρήκε τη δύναμη να τους πάει εκεί. Όμως, όπως περιγράφει το οικογενειακό περιβάλλον, ήταν η πιο δύσκολη στιγμή που ο χαρταετός ανέβαινε και ο χρόνος πάγωσε.
Οικογένειες που βρίσκονταν στο ίδιο σημείο πλησίασαν. Αγκάλιασαν τα παιδιά, έδωσαν κουράγιο στον πατέρα.
«Γιατί δε μου τα είπες;»
Ο μεγαλύτερος, ο Γιαννάκης, έξι μισή χρονών, φαίνεται να έχει ωριμάσει απότομα. Στο σχολείο ρώτησε τι «ατύχημα» ήταν αυτό που πήρε τη μητέρα του. Συμμαθητές του μετέφεραν όσα άκουσαν από τους μεγάλους, για την έκρηξη, για το αέριο, για τις ευθύνες. Όταν γύρισε σπίτι, ρώτησε τον πατέρα του: «Γιατί δε μου τα είπες;»
Τα καμένα ρούχα και το μνημόσυνο
Το πιο σκληρό και επώδυνο ήρθε λίγο πίο μετά. Η Πυροσβεστική κάλεσε τον σύζυγο να παραλάβει τα καμένα ρούχα της Βάσως, απαραίτητη διαδικασία για την ολοκλήρωση της υπόθεσης. Σε λίγες μέρες τελείται το μνημόσυνο των σαράντα ημερών.
Διαβάστε επίσης:
Ο Κακλαμάνης «αδειάζει» τον Γεωργιάδη για το επεισόδιο Νίκαιας: «Εχασε το δίκιο του – Απαράδεκτη η εικόνα με τον σιδηροδέσμιο γιατρό»
Οι 200 της Καισαριανής πρέπει να θύμωσαν πάρα πολύ τον Άδωνι
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια