Νέα παρέμβαση για τη στάση της ΕΛ.ΑΣ. απέναντι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια έκανε ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, σχολιάζοντας όσα ειπώθηκαν κατά τη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος του κόμματος.
Πιο συγκεκριμένα, ο πρώην υπουργός υποστηρίζει ότι οι πρόσφατες τοποθετήσεις της ΕΛ.ΑΣ. δείχνουν ουσιαστική μεταβολή της θέσης της για το ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ενώ κάνει μιασειρά ερωτημάτων σχετικά με την επίκληση της «ασφάλειας δικαίου», τη διατήρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και τη διαχείριση των τετελεσμένων που, όπως αναφέρει, έχει δημιουργήσει ο νόμος Πιερρακάκη.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Χριστόφορου Βερναρδάκη
«Τελικά, δεν ήταν μια “παραδρομή” του Κώστα Γαβρόγλου η θέση περί των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σήμερα, επισήμως, η ΕΛΑΣ την εκφώνησε δημοσίως. Και, πράγματι, από σήμερα μπορούμε να μιλάμε όχι απλώς για μια μετατόπιση θέσης, αλλά για αλλαγή στάσης απέναντι σε μια από τις πιο εμβληματικές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα.
Στη σημερινή συνέντευξη Τύπου, όπου παρουσιάστηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ΕΛ.ΑΣ., η αρμόδια τομεάρχης ήταν σαφής: μια κυβέρνηση της ΕΛ.ΑΣ. δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά θα αναμορφώσει τον νόμο Πιερρακάκη, θέτοντας αυστηρότερα ακαδημαϊκά κριτήρια.
Η αιτιολόγηση ήταν επίσης σαφής. Επικαλέστηκε την ασφάλεια δικαίου και το γεγονός ότι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν ήδη εγγραφεί χιλιάδες φοιτητές. Τόνισε ακόμη ότι η ΕΛ.ΑΣ. δεν θα ίδρυε ιδιωτικά πανεπιστήμια, αναγνωρίζει όμως την πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι η ΕΛ.ΑΣ. δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 (προφανώς στην επόμενη Βουλή).
Η θέση αυτή γεννά ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα.
1. Από πού προκύπτει ότι στα “ιδιωτικά πανεπιστήμια” που άρον-άρον αδειοδοτήθηκαν πέρισυ έχουν γραφτεί “χιλιάδες φοιτητές”; Πραγματικά, θα είχε ενδιαφέρον να ξέρουμε πόσοι έχουν γραφτεί.
2. Αν η ΕΛ.ΑΣ. θεωρεί ότι το άρθρο 16 πρέπει να παραμείνει αμετάβλητο, ποιο είναι το νόημα της υπεράσπισής του όταν αποδέχεται στην πράξη το θεσμικό αποτέλεσμα μιας νομοθεσίας που, ακριβώς, κατηγορήθηκε ότι το παραβιάζει; Δεν μπορεί το Σύνταγμα να διατηρείται τυπικά, ενώ να καταστρατηγείται ουσιαστικά.
3. Η επίκληση της “ασφάλειας δικαίου” δεν απαντά στο πρόβλημα. Οι ήδη εγγεγραμμένοι φοιτητές θα μπορούσαν να προστατευθούν με μεταβατικές διατάξεις, χωρίς να διατηρηθεί επ’ αόριστον το νέο καθεστώς. Η ασφάλεια δικαίου δεν σημαίνει ότι ένας νόμος δεν μπορεί να καταργηθεί. Διαφορετικά, καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε ποτέ να ανατρέψει τις επιλογές της προηγούμενης.
Αν αποδεχόμαστε ως αμετάκλητη την “πραγματικότητα που δημιούργησε” η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε ποιο είναι το περιεχόμενο της πολιτικής αλλαγής; Η πολιτική υπάρχει για να αλλάζει πολιτικές που θεωρεί λανθασμένες ή αντισυνταγματικές, όχι απλώς για να τις διαχειρίζεται διαφορετικά.
4. Η ΕΛ.ΑΣ. δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Όμως αποδέχεται τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων επικαλούμενη τα τετελεσμένα που έχουν ήδη δημιουργηθεί. Αλλά, τι προηγείται τελικά; Η συνταγματική τάξη ή τα τετελεσμένα;
Γιατί αν σήμερα δήθεν “τετελεσμένο” οδηγεί στην αποδοχή της λειτουργίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων, τι θα συμβεί σε τέσσερα ή οκτώ χρόνια, όταν θα υπάρχουν ακόμη ισχυρότερα τετελεσμένα; Δεν θα είναι τότε ακόμη ευκολότερο να ειπωθεί ότι, αφού η πραγματικότητα έχει πλέον παγιωθεί, πρέπει να αναθεωρηθεί και το άρθρο 16 ώστε να εναρμονιστεί με αυτήν;