Βαξεβάνης για Σαββόπουλο: «Αυτή η Συννεφούλα όμως πολύ εκδικητική, περιμένω να γυρίσει»

Ο Διονύσης Σαββόπουλος έφυγε από την ζωή το βράδυ της Τρίτης (21/10), σε ηλικία 81 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ελληνική μουσική σκηνή με τα τραγούδια του να περνούν από γενιά σε γενιά.

Το δικό του «βιωματικό» αντίο έστειλε με ανάρτησή του και ο Κώστας Βαξεβάνης μιλώντας για τον «έρωτα του με την Συννεφούλα στην προεφηβία» στην οποία προσπαθούσε να της δώσει «μια μορφή, ένα όνομα και ένα καλό, δικό του τέλος».

Την ίδια στιγμή εξέφρασε την απορία του τι «ανάγκη είχε ο δικός του Νιόνιος» και «είχε πηδήξει από το Φορτηγό και είχε επιβιβαστεί σε λιμουζίνα. Με θεωρίες νεορθοδοξίας, μελοποιημένο μικροαστισμό και επιτηδευμένη πρόκληση».

Παράλληλα σημειώνει ότι «ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν μοναδικά αντιφατικός και καλλιτεχνικά μοναδικός», ενώ εξέφρασε την προσμονή του την επιστροφή της «εκδικητικής Συννεφούλας».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Κώστα Βαξεβάνη

Σκαρφάλωσα στο «Φορτηγό» πολύ μικρός. Ρεσάλτο στην καρότσα. Τι φορτίο κι αυτό; Μουσικές, παλιάτσοι, συμβολισμοί και η κρυφή βεβαιότητα πως ο Νιόνιος έκρυβε κάτω από τους στίχους ανομολόγητα δικά μας νοήματα.

Αυτή η Ζωζώ που μπορούσε να παραπλανήσει τα παλικάρια στο χωριό, πόσο αλήθεια και αμαρτία;

«Στην παραλία που τα καφενεία ήταν κλειστά και η θάλασσα βρώμικη και σάπια», ο Διονύσης πέρασε και θύμισε ποιοι είμαστε.

Ερωτεύτηκα στην προεφηβεία την Συννεφούλα και έψαχνα για χρόνια να της δώσω μια μορφή, ένα όνομα και ένα καλό, δικό μου τέλος.

Και μετά, χρόνια μετά στην Εφταλού, με την Ελυτική θάλασσα της Λέσβου να του βρέχει τα πόδια, ο Διονύσης ατένιζε την Μικρασιατική ακτή ενώ εγώ τον κοίταζα και δεν έβρισκα τίποτα ποιητικό.

Ο παλιός Νιονιος (μου) είχε πηδήξει από το Φορτηγό και είχε επιβιβαστεί σε λιμουζίνα. Με θεωρίες νεορθοδοξίας, μελοποιημένο μικροαστισμό και επιτηδευμένη πρόκληση.

Μα τι ανάγκη είχε;

Πέρασαν δεκαετίες που δεν μπορούσα και δεν ήθελα να ακούσω Σαββόπουλο. Μα τι ανάγκη είχε; Γιατί το έκανε; Ούτε η Συννεφουλα δεν μπορούσε να με μαλακώσει και να με ταξιδέψει. Ούτε.

Έχω μεγαλώσει αρκετά ώστε να ξέρω πια, πως «η τέχνη δεν πρέπει να αντανακλά σαν τον καθρέφτη» ούτε να είναι καθρέφτης σου. Η τέχνη είναι η αισθητική της φιλοσοφίας.

Είναι το μεγάλο μέσα στο οποίο έχουμε την δυνατότητα να κρυφτούμε για να επιβιώσουμε. Ο καλλιτέχνης ακόμη και αν είναι ο προσωπικός ήρωας, δεν είναι ήρωας. Είναι η έκφραση της ζωής οπότε και των αντιφάσεών της.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν μοναδικά αντιφατικός. Και καλλιτεχνικά μοναδικός. Αυτή η Συννεφούλα όμως, πολύ εκδικητική. Περιμένω να γυρίσει.

Η ιστορία πίσω από τη «Συννεφούλα»

Η «Συννεφούλα» αποτέλεσε ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψε ο Διονύσης Σαββόπουλος και ίσως αποτελεί την μεγαλύτερη επιτυχία του διαχρονικά.

Ο ίδιος πέντε χρόνια πριν, μιλώντας στο MEGA είχε περιγράψει το πως την εμπνεύστηκε, κάνοντας λόγο για μία ταινία του Τρυφώ στην οποία έπαιζε ένα βαλς, αλλά και «μια τσαπερδόνα που τον ταλαιπωρούσε εκείνη την περίοδο».

«Κράτησα την ιδέα, και αργότερα έβαλα άλλη μουσική πιο ταιριαστή σε αυτούς τους ευτυχο – δυστυχισμένους στίχους και έγινε το εξής τραγουδάκι», είπε χαρακτηριστικά πριν αρχίσει να παίζει την «Συννεφούλα».

Διαβάστε επίσης:

Δημοσκόπηση: Εκπλήξεις από ΚΚΕ, Βελόπουλο και Τσίπρα – Τα κόμματα που δεν μπαίνουν Βουλή

Άλιμος: 15χρονος έπαθε ανακοπή σε γυμναστήριο – Νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο Παίδων «Αγία Σοφία»

Σαββόπουλος: Το διάσημο τραγούδι του που ήθελε να δώσει στον Καζαντζίδη – «Φοβόταν τα λόγια του»

Πλεύρης κατά Λαζόπουλου: «Ας μη μιλάει για τον Άγνωστο Στρατιώτη» (video)

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr