Βάνα Πεφάνη στο koutipandoras.gr: "Η βία είναι καθημερινή πραγματικότητα για πολλές γυναίκες"

Η Βάνα Πεφάνη συμπληρώνει το τοπίο των έργων της, με σαφή προσανατολισμό σε θέματα κοινωνικής ευαισθησίας, με την παράσταση «Μεταξωτές Γυναίκες». Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο που έγραψε και σκηνοθετεί βασιζόμενη σε έρευνα και μαρτυρίες ανθρώπων για το φαινόμενο της κακοποίησης, εκμετάλλευσης και εμπορίας γυναικών και το οποίο παρουσιάζεται σε έναν απρόσμενο χώρο στο κέντρο της Αθήνας. Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα, μας μιλάει για τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών το 2012, τις κοινωνίες “σιωπής” που ζούμε και την ανάγκη διαπαιδαγώγησης και εκπαίδευσης με διαφορετική νοοτροπία από τη σημερινή.

Γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το θέμα της  κακοποίησης και εμπορίας γυναικών; Υπήρξε κάποιο γεγονός που αποτέλεσε για εσάς το ερέθισμα;

Το 2012 δόθηκαν στην δημοσιότητα φωτογραφίες και στοιχεία από κοπέλες που είχαν aids ,με την επίσημη δικαιολογία ότι προστάτευαν την ελληνική οικογένεια. Θύμωσα πολύ με την υποκρισία και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν ήθελαν να ¨προστατέψουν ¨την ελληνική οικογένεια, δεν θα έπρεπε να δημοσίευαν και φωτογραφίες η στοιχεία από τους πελάτες; Επίσης με θυμώνει πολύ, ο σαφής διαχωρισμός των δυο φύλων από την ελληνική κοινωνία. Οι γυναίκες είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας, τράφικινγκ, παιδικής κακοποίησης.

Πόσο “μεταξωτή” είναι η γυναικεία φύση στις μέρες που ζούμε;

Το μετάξι από τον μεταξοσκώληκα, είναι  πολύτιμο και εύθραυστο σαν υλικό. Υπάρχει όμως και το μετάξι της αράχνης, που είναι πέντε φορές πιο ανθεκτικό από το ατσάλι και θεωρείται από τα ισχυρότερα και ελαφρύτερα υλικά που έχει εφεύρει η φύση. Έτσι και οι γυναίκες μέσα στο πέρασμα του χρόνων, έγιναν πιο ισχυρές και ανθεκτικές, αλλά δεν έχασαν, πιστεύω, την ουσία τους που είναι εξαιρετικά  πολύτιμη .

Πιστεύετε πως η κακοποίηση γυναικών είναι ένα ζήτημα άρρηκτα συνδεδεμένο με το σύστημα στο οποίο ζούμε; Μπορεί να επιλυθεί με θεσμικούς τρόπους;

Δυστυχώς η βία είναι καθημερινή πραγματικότητα για πολλές γυναίκες σε κάθε χώρα του κοσμου. Μπορεί να περιλαμβάνει σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή και οικονομική κακοποίηση. Δεν γνωρίζει όριο ηλικίας, φυλής, κουλτούρας, οικονομικής κατάστασης και γεωγραφίας. Μπορεί να συμβεί στο σπίτι, στο δρόμο, το σχολείο, το χώρο εργασίας, Έχει πολλές εκφάνσεις, από τις πιο διαδεδομένες, όπως η ενδοοικογενειακή και η σεξουαλική βία, μέχρι τις πιο ακραίες πρακτικές, όπως η κακοποίηση κατά της διάρκεια της κύησης, τα λεγόμενα εγκλήματα τιμής η εμπορία ανθρώπων (trafficking). Πιστεύω ότι πρέπει να ενισχυθούν οι νόμοι και  πρέπει να υπάρξει περισσότερη ενημέρωση και περισσότερα κέντρα βοήθειας στα θύματα. Πάνω απ όλα όμως πρέπει να ξεκινήσουμε από τα σχολεία. Πρέπει να διαπαιδαγωγήσουμε σωστά τα παιδιά μας για να ελπίσουμε σ ένα καλύτερο μέλλον.

Ζούμε ακόμα σε κοινωνίες “σιωπής” σε σχέση με αυτά τα ζητήματα; Γιατί πιστεύετε πως έχουν στηθεί όλοι αυτοί οι μηχανισμοί συγκάλυψης και αποσιώπησης;

Μάθαμε να μην μιλάμε για ότι μας συμβαίνει. Μας μάθανε ότι μπορεί να είμαστε και οι ίδιοι υπεύθυνοι για την βία εναντίον μας. Αν σκεφτούμε ότι πριν από κάποια χρόνια ,δεν υπήρχε θέμα βιασμού, αν  αυτός γινόταν από τον σύζυγο, καταλαβαίνετε..Φοβόμαστε τον στιγματισμό, φοβόμαστε τον κανιβαλισμό της κοινής γνώμης. Τώρα γιατί στήθηκε όλο αυτό; Για το τραφικινγκ έχω γρήγορη απάντηση: Είναι πολλά τα λεφτά Άρη…

Πως δουλέψατε για να φτάσετε σε μια θεατρική παράσταση; Από ποια στάδια πέρασε η έρευνα που πραγματοποιήσατε;

Όπως δουλεύω πάντα. Συγκεντρώνω υλικό, συζητώ με κάποιους ειδικούς του θέματος-ΕΚΚΑ ,ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ-, καταγράφω απόψεις γνωστών και φίλων. Μετά ηρεμώ. Το σκέπτομαι. Αρχίζει το γράψιμο του κειμένου. Πιο πολύ σβήσιμο, παρά γράψιμο. Δύσκολη διαδικασία. Και μετά έρχεται η χαρά, η πρόβα με τους ηθοποιούς. Το μοίρασμα.

Πως προσεγγίζετε το έργο πάνω στη σκηνή;

Προσπαθώ για την αλήθεια. Συχνά ξεφεύγει. Πότε οδηγεί το κείμενο ,πότε οι ηθοποιοί ,πότε εγώ. Συχνά οδηγούν τα όνειρα. Κυριολεκτώ. Ονειρεύομαι συχνά μέρη της παράστασης. Όταν συμβαίνει αυτό ,ξέρω πως πρέπει να αφεθώ στο ένστικτο μου.

Πείτε μας δυο λόγια για το σωματείο “Πέτρα”.

Το σωματείο δημιουργήθηκε με την τρέλα και την αθωότητα ,σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, να μην πάψουμε να ονειρευόμαστε. Ίσως να είναι και επαναστατική πράξη .Ο χρόνος θα δείξει. Ο Κώστας Αρζόγλου ο εμπνευστής και άλλα τριάντα άτομα που ενωθήκαμε και παλεύουμε με το θεριό της κρίσης. Δημιουργούμε κι αυτό μας φτάνει.  

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;

Τον Ιανουάριο του 2016 θα παίξω στο έργο Τελευταίος επισκέπτης του Τέννεση Ουίλιαμς  στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιε και  σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη. Είμαστε τέσσερεις ηθοποιοί και ανάμεσα μας βρίσκεται η αγαπημένη Νάρα Κατσέλη που έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Νεφέλη Ορφανού και ο Σόλων Τσουνης επίσης. Μια ωραία συνεργασία, πάνω σε ένα πολύ ευαίσθητο έργο.

Ιnfo: 
Παρασκευή & Κυριακή στις 21.00
Σάββατο στις 24.00

ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

της Βάνας Πεφάνη

Από την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου

Στο UNDERGROUND στην υπόγεια στοά της πλατείας Κοραή (είσοδος από κινηματογράφο ΑΣΤΥ) 

Συνέντευξη στην Ηλέκτρα Ζαργάνη