«Xρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί», και αυτό ίσως να είναι η Βαμβακού

Xρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί» σύμφωνα με ένα ρητό! «Πριν λίγα χρόνια, μια ηλικιωμένη γυναίκα μου είπε έξω ακριβώς από το προσκύνημα της Μεγάλης Παναγίας, ανήμερα Δεκαπενταύγουστο:«Έχω πίστη και πιστεύω ότι θα κερδίσουμε. Τους ανθρώπους. Όταν επιστρέψουν, τα χωριά μας θα είναι και πάλι ευλογημένα, όπως τους αξίζει».

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να δω καθαρά  αν θα προκύψει τέτοιο  «κέρδος». Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια, τον περασμένο Αύγουστο, στο χωριό της Βαμαβακούς, όταν σε ένα γάμο που ήμουν καλεσμένος  κοίταξα μικρά παιδιά να τρέχουν ευτυχισμένα. Και ήταν η πρώτη φορά μετά από χρόνια, που είδα τόσα παιδιά σε ένα άδειο πανέμορφο χωριό και τόσα χαμόγελα μαζεμένα.  Και εκεί πίστεψα ότι σε αυτό το  χωριό, αν δοθεί η ευκαιρία να ξαναγεννηθεί τότε ναι…θα ξανακουστούν αυτά τα χαμόγελα και θα είναι μόνιμα. 

Για τους περισσότερους η Βαμβακού είναι άγνωστη. Βρίσκεται στην Πελοπόννησο, λίγες μόνο ώρες μακριά από την Αθήνα με το αυτοκίνητο. Πριν από μερικές δεκαετίες το χωριό είχε εκατοντάδες κατοίκους, αλλά σήμερα έχει μόλις εννιά. Το χωριό βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό ορεινό τοπίο, με εύφορο έδαφος, ενώ κάνοντας μια βόλτα, είδα γραφικά σοκάκια, πέτρινες βρυσούλες, πετρόχτιστα σπίτια με παλιά αρχιτεκτονική, μέσα σε ένα πανέμορφο καταπράσινο περιβάλλον. Τόσες ομορφιές σ’ ένα τόσο δα χωριουδάκι. Μέσα στις σκέψεις που περνούσαν απ’ το μυαλό μου, δέσποζε κυρίως η σκέψη που μ’ έκανε να αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν αυτή η κακιά και πολύ άσχημη λέξη της αστυφιλίας να μας έχει απομακρύνει τους περισσότερους απ’ τις ομορφιές και τα θαύματα που μπορεί να κρύβονται στα μικρά χωριά. Ειδικά δε, όταν πληροφορήθηκα  ότι το συγκεκριμένο χωριό πρόκειται για το τόπο καταγωγής  του ο Σταύρου Νιάρχου.

Όμως η σκέψη που είχα προς στιγμή το καλοκαίρι, θεωρώντας ότι ένα ακόμη πανέμορφο χωριό μαραζώνει, και ότι τα χαρούμενα χαμόγελα και οι παιδικές φωνές θα διαρκούσαν όσο και το μυστήριο του γάμου, στο οποίο ήταν καλεσμένα, είδα το πλάνο που ανακοίνωσε πρόσφατα το  ίδρυμα  Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), που ξεκίνησε από μια ιδέα νέων παιδιών. Και εκεί είπα ”υπάρχει ελπίδα”. 

Συγκεκριμένα, μία ομάδα φίλων με ρίζες στη Βαμβακού θέλησε να γράψει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του χωριού και άρχισε να διαμορφώνει ένα σχέδιο αναζωογόνησής του, μαζί με το ΙΣΝ.  Το  πρώτο στάδιο της αναγέννησης του χωριού αρχικά είναι να εστιάσει στην προσέλκυση νέων επισκεπτών στο χωριό και να γίνει ένα τουριστικό θέρετρο που δεν θα έχει να ζηλέψει τίποτα από τους δημοφιλείς προορισμούς στην Ελλάδα.  Στο πλαίσιο αυτό, πριν από δυο χρόνια, συναντήθηκαν με τον Ανδρέα Δρακόπουλο, Πρόεδρο του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), ο οποίος βρήκε την ιδεά εξαιρετική και έτσι  αναπτύχθηκε ένα επιχειρηματικό σχέδιο για το έργο από την Deloitte, και ξεκίνησε η αναζήτηση γης και κτιρίων στο χωριό, που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν αρχικά  εξοχικές κατοικίες, ένα εστιατόριο, ένα καφέ και έναν ξενώνα, με σκοπό να αρχίζει να παίρνει…ζωή η Βαμβακού.

Από πολλές απόψεις, το συγκεκριμένο έργο αποτελεί ένα νέο είδος εγχειρήματος για το ΙΣΝ, καθώς όπως αναφέραμε είναι η γενέτειρα του Σταύρου Νιάρχου. 

Η δεύτερη φάση αναγέννησης του χωριού θα ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2019, όπου το χωριό αναμένεται να καλωσορίσει τους πρώτους του επισκέπτες, και συμπίπτει με το Summer Nostos Festival που διοργανώνει το ίδρυμα  και φέτος τον Ιούνιο για να γιορτάσει την «επιστροφή» του στο σπίτι που δημιούργησε για όλο τον κόσμο, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Μάλιστα στις 12 Δεκεμβρίου, εκπρόσωποι του ιδρύματος, επισκέφθηκαν τη Βαμβακού και συνομίλησαν με κατοίκους αναφορικά με το πρόγραμμα αναζωογόνησης και για το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στη νέα περίοδο που ξεκινά για τον τόπο τους, με σκοπό μακροχρόνια (σ.σ γιατί όχι αν ευδοκιμήσουν οι συνθήκες), να επιστρέψουν  τα παιδιά τους στο περιβάλλον που τους άφησαν οι παππούδες τους. Να έχουν  τη δυνατότητα της ζωής στο χωριό και στην ελευθερία που σου προσφέρει και την ευκαιρία να μεγαλώσουν καλύτερα και όχι χειρότερα από μας που ζούμε στις μεγαλουπόλεις. Με ασφάλεια, σε ένα υγιές περιβάλλον. Την ευκαιρία να κάνουν όνειρα. Να ελπίζουν και να πιστεύουν.

Ας ελπίσουμε ότι η Βαμβακού θα χρησιμεύσει ως παράδειγμα για άλλα έργα αντίστοιχης έκτασης σε ολόκληρη τη χώρα. Άλλωστε ποιος δεν θεωρεί ότι το έργο της Βαμβακούς σηματοδοτεί, με τον δικό του τρόπο, την επιστροφή στις βαθύτερες ρίζες του Ιδρύματος και του Ιδρυτή του που ξεπέρασε το τοπικό πλαίσιο για να γίνει μία διεθνής δύναμη και στη συνέχεια έκανε αποστολή του τη συνεισφορά για την πρόοδο της τοπικής κοινωνίας.

(Με πληροφορίες ΙΣΝ)