TOP 10 ελληνικής δισκογραφίας 2019 - Νο 6: Σπύρος Χιώτης «Ανιδιοτελώς (10 συνθέσεις για πιάνο)»

Κάθε μέρα, μέχρι την εκπνοή του 2019, θα αναρτάται το ΤΟΠ 10 της ελληνικής δισκογραφίας από τον Αντώνη Μποσκοΐτη για το Κουτί της Πανδώρας. Στο Νο 6 ένα υπέροχο οργανικό άλμπουμ με 10 συνθέσεις για πιάνο του πρωτοεμφανιζόμενου (;) συνθέτη Σπύρου Χιώτη.

Αντώνης Μποσκοΐτης 26/12/2019 | 11:23

Δεν τον γνώριζα τον συνθέτη Σπύρο Χιώτη, ούτε προσωπικά, ούτε καν σαν όνομα. Αν κρίνω, μάλιστα, από τις δύο φωτογραφίες του μέσα στην έκδοση, πρέπει να είναι πολύ νέος άνθρωπος, λίγο πάνω από τα 20. Το CD του μου είχε σταλεί εδώ και πολλούς μήνες από τον Μετρονόμο, την παραγωγό εταιρεία του, μα όλο παράπεφτε, όπως συμβαίνει συνήθως με τόσες πολλές κυκλοφορίες που φτάνουν στα χέρια μας παρά τη διαβόητη κρίση στη δισκογραφία. Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή που το άκουσα και έκτοτε μπορώ να πω ότι αποτέλεσε και αποτελεί ένα αγαπημένο προσωπικό ακρόαμα

Το «Ανιδιοτελώς» του Σπύρου Χιώτη θα έκανε τον Μάνο Χατζιδάκι της «Ρυθμολογίας» και των «Έξι λαϊκών ζωγραφιών» να χαμογελάσει ευτυχής από το υπερπέραν! Ένας μαθητής του - ερήμην του ιδίου - συνέθεσε δέκα κομμάτια για πιάνο που δεν μιμούνται κάτι συγκεκριμένο, αλλά φανερώνουν παιδεία, γνώση, ταλέντο και, κυρίως, ταυτότητα. 

Είναι τρομερά επικίνδυνο να κάνεις πρώτη δισκογραφική έξοδο με συνθέσεις για πιάνο. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην παιχτεί - προβληθεί - ακουστεί καθόλου η δουλειά σου (στην καλύτερη) ή να γίνει μουσική συνοδεία για ασανσέρ και εστιατόρια πολυτελείας (στη χειρότερη). Για το πρώτο, είμαστε εμείς εδώ να προβάλλουμε οτιδήποτε ξεχωριστό και καλό, μακριά από «μόδες» και εποχιακές μουσικές τάσεις. Για το δεύτερο, είναι τέτοια η φύση της μουσικής που γράφει ο Χιώτης ώστε από μόνος του τον ξεπέρασε τον σκόπελο. 

Χρόνια είχα ν' ακούσω πιανίστα - συνθέτη και όχι απλά πιανίστα - εκτελεστή. Έναν πιανίστα που θυμίζει Χατζιδάκι το παίξιμο του (μόνο μομφή δεν το λες αυτό) και έναν συνθέτη που πίνει με ευλάβεια νερό από την πηγή του Mahler, του Chopin, του Ravel, του Χατζιδάκι, ακόμη και της ελληνικής δημοτικής παράδοσης. 

Τα κομμάτια «Ελευθερία», «Αυτοτιμωρία» και «Επανάσταση» είναι τρία μικρά αριστουργήματα που καταλαμβάνουν δωδεκάμισι λεπτά από το ημίωρο και κάτι, που διαρκεί το «Ανιδιοτελώς» στο σύνολο του. Μία ακόμη σύνδεση με τον Μάνο Χατζιδάκι και ειδικά με το οργανικό του κλασικό έργο, «Το χαμόγελο της Τζοκόντας», έχουμε στα κείμενα που έγραψε ο Σπύρος Χιώτης για να συνοδεύσουν τα δικά του πιανιστικά κομμάτια: Οχτώ κείμενα, οχτώ μικρές ποιητικές ιστορίες, γραμμένες από τον Νοέμβριο του 2011 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017. Τέλος, να αποδώσω τα εύσημα και στον συνθέτη Νίκο Πιτλόγλου του Studio Arion Music που επιμελήθηκε την ηχοληψία, την τελική μίξη και το mastering του CD.  

Δεν γνωρίζω ποιοι θα ακούσουν αυτό το ιδιαίτερο άλμπουμ, ποιοι θα ανακαλύψουν τον Χιώτη, έχω την εντύπωση ωστόσο πως η μουσική του έχει από τώρα την αύρα του κλασικού και του διαχρονικού. Επομένως...Καλοτάξιδο και καλή του συνέχεια!

* Ο δίσκος «Ανιδιοτελώς (10 συνθέσεις για πιάνο)» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος