Σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της θητείας της βρίσκεται η κυβέρνηση, καθώς καλείται να διαχειριστεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ δικαστικών εξελίξεων και εσωκομματικής αποσυσπείρωσης. Η αιφνιδιαστική πρόταση του ΠΑΣΟΚ για σύσταση προανακριτικής επιτροπής σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που στρέφεται κατά των Σπήλιου Λιβανού και Φωτεινής Αραμπατζή, ανοίγει ένα νέο μέτωπο την ώρα που η Ηρώδου Αττικού προσπαθεί ακόμη να επουλώσει τις πληγές από τα «πυρά» της ίδιας της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας.
Το μέτωπο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι σχολές της διαχείρισης
Η υπόθεση των σκανδαλωδών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, βασισμένη στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για ηθική αυτουργία σε απιστία, προκαλεί τριγμούς λόγω της εκ διαμέτρου αντίθετης στάσης των δύο εμπλεκόμενων στελεχών. Ενώ η Φωτεινή Αραμπατζή έχει ζητήσει την υπερψήφιση της προανακριτικής για να «λάμψει η αλήθεια», ο Σπήλιος Λιβανός εμφανίζεται επιθετικός, κάνοντας λόγο για «ανεύθυνη πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ» την οποία σκοπεύει να ανατρέψει στην Ολομέλεια.
Στο Μέγαρο Μαξίμου επικρατεί αμηχανία, καθώς η απουσία ενιαίας γραμμής είναι έκδηλη. Η μακροχρόνια φιλία του Πρωθυπουργού με τον κ. Λιβανό, που χρονολογείται από τα μαθητικά τους χρόνια, αποτελεί έναν αστάθμητο παράγοντα στον τρόπο διαχείρισης της υπόθεσης, την ώρα που νομικοί κύκλοι της ΝΔ υποστηρίζουν πως αν η κ. Αραμπατζή δώσει το πράσινο φως, οι δύο υποθέσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ενιαίο πακέτο.
Το νομικό κρας τεστ του Άρθρου 86
Η περίπτωση αυτή δεν είναι μόνο πολιτική αλλά και βαθιά θεσμική. Εάν η υπόθεση οδηγηθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο, θα αποτελέσει την πρώτη ουσιαστική εφαρμογή του αναθεωρημένου άρθρου 86 του Συντάγματος για την κατάργηση της αποσβεστικής προθεσμίας στις υπουργικές πράξεις. Παρά τη ρύθμιση που έφερε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2025, νομικοί εντός και εκτός παράταξης προειδοποιούν ότι αν η καθυστέρηση στην εναρμόνιση του εφαρμοστικού νόμου εκληφθεί ως δόλια πράξη αυτοπροστασίας, το πολιτικό κόστος θα είναι ανυπολόγιστο.
Ταυτόχρονα, αναδεικνύονται δικονομικές παραδοξότητες. Η τυχόν παραπομπή του κ. Λιβανού ενδέχεται να «παγώσει» την έρευνα για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή, καθώς οι υποθέσεις τους τέμνονται στην περίπτωση των παραγωγών των Σερρών. Το σενάριο όπου ο ηθικός αυτουργός διώκεται ενώ ο αυτουργός αμνηστεύεται, ή το αντίστροφο, δημιουργεί ένα νομικό ναρκοπέδιο.
Οι βολές των πέντε και ο αναβρασμός στην Κ.Ο.
Το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα από την επιστολή των πέντε βουλευτών (Ζεμπίλης, Κατσανιώτης, Μπαραλιάκος, Οικονόμου, Παππάς), η οποία στρέφεται ευθέως κατά του επιτελικού κράτους και του Άκη Σκέρτσου. Η παρέμβαση αυτή ερμηνεύεται ως το τέλος της ιδιότυπης «σιωπής» που είχε επιβληθεί στους βουλευτές της περιφέρειας, οι οποίοι αισθάνονται παραγκωνισμένοι από ένα σύστημα εξωκοινοβουλευτικών υπουργών χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η στάση του Γιάννη Οικονόμου, ενός στελέχους που αναδείχθηκε επί Μητσοτάκη, αλλά τώρα φαίνεται να κινείται σε τροχιά κριτικής, με πληροφορίες να τον θέλουν κοντά στον Νίκο Δένδια. Παράλληλα, οι ζυμώσεις συνεχίζονται, με τον Νότη Μηταράκη να φέρεται ως κεντρικός οργανωτής συναντήσεων που θα ξεπερνούν τους 25 βουλευτές.
Το στοίχημα του συνεδρίου και ο παράγοντας Καραμανλή
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικής πίεσης, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τη ΝΔ κάτω από το 25% και την ακρίβεια να κυριαρχεί, η επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου και το Συνέδριο στις 15 Μαΐου αποκτούν χαρακτήρα επιβίωσης. Το Μέγαρο Μαξίμου επενδύει στην εκτόνωση, ωστόσο ο φόβος για εσωκομματικά «μαχαιρώματα» σε ζωντανή μετάδοση είναι υπαρκτός.
Το μεγαλύτερο ερωτηματικό παραμένει η στάση του Κώστα Καραμανλή. Παρά τις μεσολαβητικές προσπάθειες της Ντόρας Μπακογιάννη και του Θοδωρή Ρουσόπουλου, ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει επιφυλακτικός. Μια πιθανή απουσία του θα έπληττε το αφήγημα της ενότητας, ενώ μια παρουσία με αιχμηρή ομιλία θα μπορούσε να «πυρπολήσει» το επικοινωνιακό Success Story που επιδιώκει να προβάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενόψει της ΔΕΘ.
Εσωτερικές τριβές
Ακόμη και στον κλειστό πυρήνα του Μαξίμου, οι ισορροπίες είναι λεπτές. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των «εκλεκτών» του επικοινωνιακού επιτελείου και οι τυπικές σχέσεις μεταξύ πρωτοκλασάτων στελεχών όπως οι Χατζηδάκης, Σκέρτσος και Μαρινάκης, δημιουργούν αρρυθμίες. Η κυβέρνηση φαίνεται πλέον να μην προπορεύεται των εξελίξεων, αλλά να λειτουργεί με όρους πυρόσβεσης, την ώρα που η λογική του ο σώζων εαυτόν σωθήτω αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο εμφανής στις δημόσιες και μη τοποθετήσεις των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.
Διαβάστε επίσης:
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια