Το προηγούμενο έτος κατσίκωσε ξανά στον σβέρκο της οικουμένης τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ αυτό που αποχωρεί εδραίωσε για τα καλά στις ΗΠΑ την άτυπη δικτατορία του σκοταδιού και του μεσαιωνισμού, με τετραετή ορίζοντα, όπου το MA.G.A. κίνημα των 70-75 εκατομμυρίων οπλαρχηγών ψηφοφόρων δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών.
Η χρονιά που μπαίνει θα βρει τον Τραμπ ξανά στο θώκο του οικοδεσπότη μίας μεγάλης ποδοσφαιρικής γιορτής, προτού καλά καλά συμπληρωθεί έτος από το ανυπόληπτο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του περασμένου Ιουνίου.

Στις ΗΠΑ βέβαια λένε football και εννοούν αυτό που παίζεται κυρίως με τα χέρια από νταγκλαράδες ντυμένους Ρόμποκοπ, με μπάλα που θυμίζει πεπόνι.
Με το δικό μας ποδόσφαιρο ασχολούνται στις ΗΠΑ σχεδόν αποκλειστικά οι μετανάστες. Για τον μέσο Αμερικανό φίλαθλο, που έχει αλλεργία στα ξενόφερτα ήδη κι έθιμα, η φράση World Cup παραπέμπει περισσότερο στην ιστιοπλοΐα, παρά στη μπάλα.
Έλα όμως που οι μετανάστες είναι εκατομμύρια και –τουλάχιστον οι νόμιμοι- ψηφίζουν;
Ο Τραμπ κατάλαβε ότι έχει μπροστά του μία χρυσή ευκαιρία να φορέσει το αταίριαστο καπέλο του πλανητάρχη και άνοιξε εξαρχής τις πόρτες του Υπόλευκου Οίκου στον πρόεδρο της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο, ο οποίος διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο του γελοιωδέστερου αρλεκίνου όλων των εποχών. Σαν να λέμε, ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος.

Αυτό το απίθανο δίδυμο ανέβηκε στο παλκοσένικο την περασμένη Παρασκευή στην Ουάσινγκτον (ώστε να μη ταλαιπωρηθούν με ταξίδι η προεδράρα και η κουστωδία της) και μοιράστηκε εξ ημισείας τον ρόλο του κονφερασιέ της κλήρωσης του Μουντιάλ, μαζί με τον θρύλο του …χόκεϊ Γουέιν Γκρέτζκι, ο οποίος δεν γνώριζε καν τη σωστή προφορά των χωρών («Κουράκο», «Μακεντονία» κ.α.). Μακάρι όμως να περιοριζόταν το πρόβλημα στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Η εορταστική βραδιά ξεκίνησε με την απονομή του Βραβείου Ειρήνης της FIFA από τον Ινφαντίνο στον Τραμπ. Τι είναι πάλι αυτό; Τίποτα.
Πρόκειται για έναν νεοσύστατο θεσμό, τον οποίο σκαρφίστηκε ο αγλαός πρόεδρος της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρι9κής Ομοσπονδίας για να παρηγορήσει τον κολλητό του όταν αυτός έχασε το Νόμπελ Ειρήνης.
Μη γελάτε, ο Τραμπ που έχει βάλει φωτιά στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία και ποιος ξέρει (ούτε καν ο ίδιος) πού αλλού, πίστευε ότι θα κέρδιζε το Νόμπελ Ειρήνης.
Ο Ινφαντίνο, που ήταν παρών στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου όταν υπογράφηκε η διαβόητη συμφωνία ανακωχής στην Παλαιστίνη –προφανώς ως καλεσμένος του Τραμπ- έσπευσε να θεσπίσει αυτό το «ποδοσφαιρικό Νόμπελ» και να το απονείμει ιδιοχείρως στον πορτοκαλί πλανητάρχη για να τον παρηγορήσει.
Παραμένει άγνωστο αν –λέμε τώρα- υπήρξαν άλλοι υποψήφιοι για την κούπα και με ποια κριτήρια επελέγη ο …θριαμβευτής.
Ο Τραμπ φόρεσε το μετάλλιο, κορδώθηκε σαν γύφτικο σκεπάρνι με την καράφλα του Ινφαντίνο να ξεπροβάλλει από το τσεπάκι του, φωτογραφήθηκε μέχρι ναυτίας και στη συνέχεια κάλεσε στη σκηνή τους εκπροσώπους των συνδιοργανωτών του ταλαίπωρου Μουντιάλ: Καναδάς, Μεξικό.
Ο Καναδάς του Μαρκ Κάρνεϊ είναι η χώρα την οποία ο ίδιος απείλησε ξεκούδουνα ότι θα προσαρτήσει για να τη μετατρέψει σε 51η Πολιτεία των ΗΠΑ, ενώ το Μεξικό της αθυρόστομης κυρίας Κλάουντια Σαϊνμπάουμ είναι η χώρα στα σύνορα με την οποία ο Τραμπ κατασκεύαζε ναζιστικής έμπνευσης θεόρατο τείχος, ώστε να αντιμετωπίσει τη «λαθρομετανάστευση»…
Μέχρι τον Ιούνιο, που θα γίνει η σέντρα, ο Τραμπ μπορεί να έχει εισβάλει και στις δύο. Εσείς καγχάζετε, αλλά οι πιστοί αυτού του ανεκδιήγητου ανθρώπου προσυπογράφουν και με τα δύο χέρια (και με το δάχτυλο στη σκανδάλη) οποιοδήποτε σχέδιο που καθιστά το Αμέρικα «great again». Όσο πιο εξωφρενικό, τόσο το καλύτερο.
Αν δεν το προσέξατε, ο Τραμπ μετονόμασε τον Κόλπο του Μεξικού σε Κόλπο της Αμερικής, για να μάθουν οι κακοί Μεξικάνοι να μη καβαλάνε τον Ρίο Γκράντε.
Στα βόρεια σύνορα, πάλι, οι φιλήσυχοι Καναδοί φτύνουν στον κόρφο τους, μαζί με τους Δανούς (που απειλήθηκαν με …πόλεμο ένεκα Γροιλανδίας) και κάμποσους άλλους ανυποψίαστους.
Οι υποψιασμένοι, βέβαια, ξέρουν τι τους περιμένει μόλις ανάψουν τα φώτα της ποδοσφαιρικής γιορτής. Στο Μουντιάλ έχουν ήδη προκριθεί δύο από τα επισήμως ανεπιθύμητα κράτη (Ιράν, Αϊτή), ενώ έχει σοβαρές πιθανότητες να περάσει και ένα τρίτο, ακόμα πιο μαύρο, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
«Θα κάνουμε μία εξαίρεση για τις αθλητικές αποστολές», υπόσχονται οι υπουργοί του Τραμπ, οι οποίοι φυσικά αποκλείουν την πιθανότητα να δοθούν βίζες σε φιλάθλους από τις συγκεκριμένες χώρες. Eυτυχώς για την ίδια, η ομάδα της Βενεζουέλα (η οποία απειλείται ευθέως από τον Τραμπ με στρατιωτική εισβολή) σκόνταψε στο τελευταίο εμπόδιο.
Με τις ομάδες αραβικών χωρών που ομνύουν στον «μεγάλο αδελφό», όπως το Κατάρ που στέγασε το προηγούμενο Μουντιάλ και η Σαουδική Αραβία που θα φιλοξενήσει το μεθεπόμενο (αφού πρώτα τεμαχίσει κάμποσους αντιφρονούντες δημοσιογράφους σαν τον Τζαμάλ Κασόγκι), δεν υπάρχει πρόβλημα.
Αυτοί είναι καλοί μουσουλμάνοι και κολυμπάνε στα πετροδόλαρα. Ακόμα και το Ισραήλ τους συμπαθεί.
Χιλιάδες εμιγκρέδες που ζουν στην Αμερική ματαιώνουν από τώρα τις προγραμματισμένες προβολές αγώνων σε πλατείες κ.ο.κ., διότι φοβούνται ότι τα καρακόλια του Τραμπ (η περίφημη ICE) θα ξεκινήσουν «επιχειρήσεις αρετής», με στόχο να απελάσουν όποιον δεν έχει τα απαραίτητα χαρτιά ή απλά μοιάζει υπερβολικά μελαψός και συνεπώς ύποπτος.
Πώς να εμπιστευτείς μία κυβέρνηση, που διέδιδε προεκλογικά ότι οι μετανάστες (Αϊτινοί στο συγκεκριμένο αφήγημα) κλέβουν τα κατοικίδια των νοικοκυραίων για να τα φάνε; Και που ξαποστέλνει σκουρόχρωμους στις πατρίδες των παππούδων τους μόνο και μόνο επειδή το βιογραφικό τους έχει κιαροσκούρο σκιές;
Η δεύτερη τετραετία Τραμπ θα κλείσει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028 του Λος Άντζελες, όπου η άκρατη αμερικανοποίηση θα σπάσει όποιο κοντέρ έχει τυχόν απομείνει άθικτο (όπως το 1996 στην ανθ’ ημών Ατλάντα). Εκεί θα εκπροσωπηθούν και όλες οι υπόλοιπες χώρες που θεωρούνται από τον Τραμπ έχει κηρύξει ανεπιθύμητα κρησφύγετα τρομοκρατών.
Ναι, ακόμα και η Παλαιστίνη, τον οποία το έτερο φιλαράκι του Τραμπ, ο «Μπίμπι» Νετανιάχου, προσπαθεί φιλότιμα να ισοπεδώσει με αμερικανικής κατασκευής πυραύλους. Ποιον θα πρωτομπλοκάρει τότε ο πορτοκαλί Φαραώ του Φαιού Οίκου;
Οι τυφλές απαγορεύσεις δεν αφορούν μόνο τους αθλητές, αλλά και τους λοιπούς φορείς της soft power. Ο Bρετανός ρόκερ Κατ Στίβενς, που έχει ασπαστεί εδώ και δεκαετίες των μωαμεθανισμό και ακούει στο όνομα Γιουσούφ Ισλάμ, υποχρεώθηκε να ματαιώσει την προγραμματισμένη περιοδεία του στις ΗΠΑ επειδή η βίζα του εγκρίθηκε με καθυστέρηση πολλών εβδομάδων.
O 77χρονος καλλιτέχνης, ελληνοκυπριακής καταγωγής, συμπληρώνει 60 χρόνια καριέρας και πλέον ζει κυρίως στο Ντουμπάι.
Οι ΗΠΑ του είχαν αρνηθεί για πρώτη φορά την είσοδο στη χώρα το μακρινό 2004, δυόμισυ ολόκληρες δεκαετίες μετά την προσχώρησή του στο Ισλάμ.
Δύο χρόνια αργότερα, ωστόσο, τον έβγαλαν από τη λίστα των …υπόπτων και τον δέχθηκαν δίχως περιορισμούς. «Σας μπερδέψαμε με άλλον», του είπαν.
Ο δημοφιλέστατος στα νιάτα του Στίβενς έγραψε και ένα τραγούδι για να απαθανατίσει την εμπειρία του, με τίτλο Boots and Sand (Mπότες και Άμμος).
Το τραγουδάει μαζί με τους Πολ Μακάρτνεϊ , Ντόλι Πάρτον και Τέρι Σιλβέστερ.
Εάν τα καταφέρνετε καλά στα εγγλέζικα, κάντε στον εαυτό σας μια μεγάλη χάρη και αναζητήστε το ανελέητο θάψιμο με το οποίο ο Guardian στόλισε τον Τραμπ και τον Ινφαντίνο σχολιάζοντας την κλήρωση του («σαλιάρικου», όπως το αποκαλεί) Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το απολαυστικό κείμενο του Άαρον Τιμς, με τίτλο «Infantino’s lickspittle World Cup draw promises a tournament autocrats will love» λανσάρει τους νεολογισμούς «Nerd Reich», «magafifa» (έτσι, με πεζά) και «Infantinolization».
Διαβάζεται καλύτερα με μία κούπα ζεστό τσάι ανά χείρας. Σαν το φτυάρι των Βρετανών δεν έχει!
Διαβάστε επίσης:
Τι πρέπει να απενεργοποιήσεις στο κινητό για να μην σε «παρακολουθεί»
Έλενα Παπαρίζου: Παραμένει στο νοσοκομείο – Η κατάσταση της υγείας της
«Ποιον πολιτικό θα καλούσατε σπίτι σας τα Χριστούγεννα;» – Ποιος έμεινε εκτός 10αδας
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια