Πολλοί όμως δεν θα το ξαναδούνε . Όχι διότι το απεχθάνονται , αλλά διότι δεν έμαθαν ότι τους ανήκει. Οι αυτοκτονίες αυτές τις ημέρες εχουν μια τροχιά που θα τους δώσει φαινομενική πρωτιά .
Πραγματικά , είναι πρωτότυπο ότι ζούμε σε μια εποχή που η αυτοχειρία ανεβαίνει στους δείκτες των αιτιών θανάτου , ειδικά στις νεαρές ηλικίες . Πολλοί μεγαλύτεροι απορούν το γιατί .
Μα πρόλαβαν ποτέ αυτά τα παιδιά να ζήσουν, να ζήσουμε τις εποχές της ελπίδας; Μα όχι . Διαρκώς βιώνουμε κοινωνικές μεταβολές, στο σχολείο μαθαίναμε πως οι πόλεμοι τελείωσαν με στις ειδήσεις και στα social, κάθε μέρα μαθαίνουμε για παιδιά σφαγιασμένα .
Αυτό έχει γίνει και η καθημερινότητα πλέον . Ένα ανείπωτο πεδίο μάχης . Η πληροφορία που συσσωρεύεται στους νεανικούς εγκεφάλους, παρουσιάζει την στυγερή πλευρά του ανθρώπινου είδους .
Έτσι λοιπόν , φαίνεται απίστευτο να απολαύσεις της θάλασσας το μπλε. Όμως δεν είναι έτσι. Όταν ο λογισμός και η συνείδηση αρρωσταίνουν , δεν ευθυνόμαστε εμείς · τουλάχιστον μόνο εμείς . Μα ευθύνεται η ανισότητα και η πολιτική – κοινωνική ανισορροπία . Αυτήν είναι που δημιουργεί τα αισθήματα απελπισίας , την ψευδαίσθηση ότι το μπλε δεν μας ανήκει , μα ανήκει μόνο σε λίγους και εκλεκτούς και έτσι πολλοί νέοι φεύγουν .
Και είναι κρίμα . Είναι οδυνηρό . Ειδικά για νέα κορίτσια , που πολλά χάθηκαν το διάστημα αυτό. Σε έναν κόσμο που οι γυναίκες ακόμα παλεύουν για τον αυτονόητο σεβασμό .
Το μέλλον πλέον , φαντάζει σαν είδος πολυτελείας. Και δυστυχώς όπως φαίνεται δεν υπάρχει θεός για να δώσει μια λύση , μα καλούμαστε σαν κοινωνία να την βρούμε εμείς . Να αποδείξουμε ότι το μέλλον δεν ανήκει στους εκλεκτούς , αλλά σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.
Παιδιά που χάθηκαν , γιατί η φτώχεια τους , τους απέδειξε ότι μόνο το πανεπιστήμιο είναι μέσο ανέλιξης , και σε έναν κόσμο που αλλάζει , οδηγήθηκαν να γίνουν σερβιτόροι με μεταπτυχιακό. Η προσπάθεια τους δεν ανταμείφθηκε ποτέ. Το αισθητήριο του ανθρώπινου πόνου τους έκανε να υποφέρουν , ενώ υπαίτιος είναι ένα ανοργάνωτο και ακατάλληλο για ανθρώπους πολιτικό και οικονομικό σύστημα .
Βαδίζουμε σε μονοπάτια με αγκάθια , για αυτό και η ανάγκη για αισιοδοξία και αλληλεγγύη μεγαλώνει όσο ποτέ . Δεν είμαστε μόνοι , δεν μπορούμε να είμαστε μόνοι , και αν ενώσουμε τις μοναξιές μας θα είμαστε πολλοί. Ετσι λοιπόν , γίνονται και οι επαναστάσεις .
Στην δύσκολη αυτήν εποχή , το κλειδί μας είναι ο λόγος και τα social media . Ας τα χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας , για να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε το μπλε της θάλασσας .
Διαβάστε επίσης:
Ο Φάμελλος διέγραψε τον Πολάκη για να του δώσουν μια καμπίνα για Ιθάκη
Eurovision 2026: Η Dara «σκότωσε» τα φαβορί – Δέκατος ο Akylas με το «Ferto»
Πανελλαδικές: Η συγκινητική αποχαιρετηστήρια επιστολή καθηγητή προς τους μαθητές του – «Μην αφήσετε τις εξετάσεις να κλέψουν τη ζωή σας»
Νέο μήνυμα Πολάκη: «Φληναφήματα» ο αποκλεισμός μου από Πολιτική Γραμματεία
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια