Θα τανε δε θα ταν 15 – Για τον Αλέξη, τον Παύλο και τον Μπερκίν Ελβάν

«Βρομάει εθνικισμό το προβατοποιείο είτε είναι τούρκικος είτε ελληνικός…».

Το τραγούδι αυτό, στο οποίο συμμετέχει και ο Mάνου Τσάο, μιλάει για τρία νέα παιδιά, τον Μπερκίν Ελβάν, τον Παύλο Φύσσα –που είχαμε την τιμή να κάνουμε μαζί τα πρώτα μας βήματα στο χιπ χοπ και να είμαστε φίλοι– και τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

Και οι τρεις δολοφονήθηκαν είτε από το κράτος είτε από το παρακράτος των νεοναζί της Χρυσής Αυγής.

Και οι τρεις έγιναν σύμβολα για τη νεολαία και εδώ και στη γείτονα χώρα μας, την Τουρκία.

Οταν δολοφονήθηκε ο Αλέξης, στα πανεπιστήμια της Τουρκίας γέμισε ο τόπος με φειγ βολάν που έγραφαν «Kardesimsin Alexis» (Αλέξη είσαι αδερφός μου, δηλαδή, καρντάσι μου που λέμε κι εδώ).

Στα μέρη μας έγινε σύμβολο και αφορμή ριζοσπαστικοποίησης, αντίδρασης, αντίστασης και πολιτικοποίησης για μια ολόκληρη γενιά.

Ο Μπερκίν έγινε σύμβολο αντίστασης στην Τουρκία, το ίδιο και ο Παύλος. Ενας άνθρωπος που δεν φοβήθηκε τους νεοναζί, τους αντιμετώπισε γενναία για να προστατέψει τους φίλους του (και την αξιοπρέπειά μας) και τον δολοφόνησαν θρασύδειλα.

Τους φανταστήκαμε να κάνουν παρέα μαζί γιατί «η αδερφή του Κράτους ήταν πάντα η Βία, είτε τη στέλνουν οι αποδώ είτε ο Ερντογάν». 

Και αν έχει φασίστες κι εκεί πάνω, να μη φοβούνται. Θα τους προστατέψει ο Παυλάρας. 

Το κείμενο είναι αφιερωμένο στις μανάδες τους.

Και ιδιαίτερα στη Μάγδα.

– Το κείμενο των Social Waste δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα Documento