Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 2 χρόνια από την τραγωδία στα Τέμπη με την αλήθεια να μην έχει αποκαλυφθεί ακόμα. Ο Δημήτρης Κεφαλάς, είναι ένας από τους επιζώντες του δυστυχήματος, παραχώρησε συνέντευξη στον ΣΚΑΪ και περιγράφει για πρώτη φορά πως γλύτωσε από την κόλαση της σύγκρουσης των δύο τρένων.
Όπως αναφέρει, ο νεαρός, με καταγωγή από την Πάρο, όντας φοιτητής είχε κάνει το συγκεκριμένο δρομολόγιο πολλές φορές μέχρι εκείνη την ημέρα και μάλιστα τη μοιραία νύχτα ταξίδευε έχοντας βρει ένα από τα τελευταία εισιτήρια.
Μάλιστα προσθέτει πως κανείς δεν γνώριζε ότι ταξίδευε εκείνο το βράδυ πέραν της κοπέλας του και του συγκατοίκου του. Συνοψίζει πως πίστευε ότι το τρένο αποτελεί έναν από τους πιο ασφαλείς τρόπους μετακίνησης, αλλά εκείνο το βράδυ τού είχε κάνει τρομερή εντύπωση το πόσος κόσμος είχε επιβιβαστεί στο συρμό, αφού υπήρχαν πολλοί επιβάτες που παρέμεναν όρθιοι, ειδικά μέσα στο κυλικείο κι έτσι δεν επιχείρησε καν να επιστρέψει στο κάθισμά του.
«Η αδερφή μου τηλεφώνησε στο 112 από την Πάρο και ζήτησε να μάθει πληροφορίες που θα πάνε οι τραυματίες από την σύγκρουση των τρένων για να με αναζητήσουν και της απάντησε μια κυρία πως δεν έχει γίνει καμία σύγκρουση τρένων», αποκάλυψε ο Δημήτρης και προσθέτει μεταξύ άλλων: «Ένας αστυνομικός μου έγραψε σε ένα χαρτάκι τα τηλέφωνα των δικών μου. Το έσφιξα στο χέρι μου και το άνοιξα ξανά όταν ξύπνησα μέσα στον αξονικό – γιατί λιποθύμησα κατευθείαν – και ήταν κατάμαυρο το χαρτάκι. Τις επόμενες μέρες από τα μαλλιά μου και το εσώρουχό μου βγάλανε δυο χούφτες γυαλιά από τα τζάμια του τρένου».
Πώς γλύτωσε από τη σύγκρουση στα Τέμπη
Ο Δημήτρης αποδίδει την επιβίωσή του από το βαγόνι που μετατράπηκε σε άμορφη μάζα, στο γεγονός ότι εκτοξεύτηκε από τα τζάμια και προσγειώθηκε σε ένα χωράφι. «Ούτε ανάσα μπορούσα να πάρω, ούτε να δω καλά. Το μόνο που ξεχώριζα ήταν οι φωτιές, οι φωνές των ανθρώπων», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σε κάποια φάση έχασε τις αισθήσεις του και όλα ήταν τόσο ακαριαία, που δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είχε συμβεί.
Θυμάται πως το μόνο που άκουσε μέσα από το βαγόνι, τα τελευταία δευτερόλεπτα, ήταν μια γυναικεία φωνή να λέει «Όχι παναγία μου». Από εκεί κι έπειτα οι αναμνήσεις του είναι να φωνάζει ότι πονάει και να σέρνεται μέσα στα χώματα.
«Για καλή μου τύχη» λέει δηλώνοντας ευγνωμοσύνη, μια κοπέλα κι ένα αγόρι τον έσπρωχναν και του έλεγαν πως «πρέπει να φύγουμε, αλλιώς θα πεθάνουμε» παρά το γεγονός πως εκείνος, τους ζητούσε να τον αφήσουν εκεί, αφού οι πόνοι ήταν τόσο έντονοι που ένιωθε ότι δεν μπορεί να κινηθεί.
Όταν πια κατάφεραν να φτάσουν στην άσφαλτο, τους ζήτησε ένα τηλέφωνο για να επικοινωνήσει με τη μητέρα του. Ο Δημήτρης χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισα για μια εβδομάδα και όπως δηλώνει χαρακτηριστικά, το σώμα του ήταν γεμάτο από πληγές με γυαλιά.
«Είχα κόψει το πόδι μου, είχα σπάσει το πλευρό μου, είχα κακώσεις στο κεφάλι, κακώσεις στους πνεύμονες, δεν μπορούσα να ανασάνω» περιγράφει μεταξύ άλλων. Μάλιστα οι κακώσεις στο κεφάλι αποτελούν και τον λόγο για τον οποίο δεν θυμάται πολλά πράγματα από τη μοιραία εκείνη νύχτα.
Έχοντας επιβιώσει από τον όλεθρο, ο Δημήτρης θυμάται ακόμη και την τραγικότητα των στιγμών που ακολούθησαν κατά τη νοσηλεία του ως πολυτραυματίας, με συγγενείς και φίλους συνεπιβατών του να τον επισκέπτονται δείχνοντας του φωτογραφίες άλλων επιβαινόντων, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μάθουν εάν τυχόν τους έχει συναντήσει και αν γνώριζε κάτι για αυτούς.
Διαβάστε επίσης:
Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr
Facebook
Twitter
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια
Επικοινωνία
