Τέμπη: Η κυβερνητική επιχείρηση παραπλάνησης και συγκάλυψης

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο η επιχείρηση παραπλάνησης της κοινής γνώμης για τις πραγματικές αιτίες, όπως και η επιχείρηση συγκάλυψης των ευθυνών για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, ξεκίνησαν πριν ακόμη αυτό συμβεί.

Ήταν το 2021, όταν ο τότε διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Φίλιππος Τσαλίδης έστειλε σειρά επιστολών προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου και προς τον ίδιο τον τότε υπουργό Κ. Αχ. Καραμανλή, περιγράφοντας τις τραγικές ελλείψεις των σιδηροδρομικών υποδομών και τις επιπτώσεις που αυτές είχαν στην ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών.

Ο τότε υπουργός μεταφορών, αντί να ερευνήσει τις καταγγελίες του κορυφαίου στελέχους του σιδηροδρομικού οργανισμού και αντί να αποκαταστήσει τις ελλείψεις και τα κενά αδράνησε, ωθώντας με τη στάση του αυτή τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ να παραιτηθεί από τη θέση του.

Η ίδια επιχείρηση παραπλάνησης για τις πραγματικές συνθήκες ασφάλειας στις σιδηροδρομικές μεταφορές συνεχίστηκε και αργότερα, όταν ο Φίλιππος Τσαλίδης, προσκληθείς από την αντιπολίτευση να καταθέσει στη Βουλή για την κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου εμποδίστηκε από τη συμπολίτευση, η οποία απέρριψε το σχετικό αίτημα.

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ κατέθεσε, όμως, στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο 2024, στον ανακριτή Λάρισας. Όπου σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες περιέγραψε όσα γνώριζε για την κατάσταση των υποδομών και τις ελλείψεις όσον αφορά στην ασφάλεια στις σιδηροδρομικές μεταφορές.

Η συγκεκριμένη προειδοποίηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου μεταφορών και του ίδιου του υπουργού πριν ακόμη συμβεί το δυστύχημα των Τεμπών δεν ήταν, πάντως, η μόνη στην οποία αυτός δεν ανταποκρίθηκε.

Ακολούθησε σειρά επιστολών από τους εργαζόμενους στον σιδηρόδρομο και από τους μηχανοδηγούς, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την κακή κατάσταση του δικτύου, η οποία έθετε καθημερινά τις ζωές εργαζομένων και επιβατών σε άμεσο κίνδυνο.

Η επιχείρηση παραπλάνησης της κοινής γνώμης κορυφώθηκε όταν ο αρμόδιος για την ασφάλεια των μεταφορών υπουργός, λίγες μέρες πριν το δυστύχημα, ερωτηθείς από την αντιπολίτευση στη Βουλή για σχετικό ζήτημα, αντί να ερευνήσει αν υπήρχε βάση αλήθειας στις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις που είχε δεχτεί για την κακή κατάσταση των σιδηροδρομικών μεταφορών, διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα.

Κατακεραυνώνοντας, μάλιστα, τους ερωτώντες, και επιπλήττοντάς τους για έλλειμμα ντροπής που τολμούν να σκέφτονται έτσι για τους ελληνικούς σιδηροδρόμους.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που σήμερα πρωθυπουργός και υπουργοί, σε ένα κρεσέντο υποκρισίας, αποκαλούν τοξικότητα και απορρίπτουν μετά βδελυγμίας το παλλαϊκό, πλέον, αίτημα για αποκάλυψη της αλήθειας και για τιμωρία των υπευθύνων.

Αποδίδοντας στο κοινωνικό αίτημα για κάθαρση πολιτικά και ψηφοθηρικά κίνητρα. Κρίνοντας, προφανώς, εξ ιδίων τα αλλότρια…

Όμως η επιχείρηση συγκάλυψης των ευθυνών για το δυστύχημα δεν τελείωσε με την προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας για την κατάρρευση των ασφαλιστικών δικλείδων στο σιδηροδρομικό δίκτυο. Συνεχίστηκε και αμέσως μετά, με την επιστράτευση μιας εργώδους και συστηματικής επιχείρησης παραπλάνησης όσον αφορά στις πραγματικές συνθήκες του δυστυχήματος.

Με πρωταγωνιστή και πάλι τον ίδιο τον πρωθυπουργό, την πρώτη κιόλας μέρα μετά το δυστύχημα. Ο οποίος, ως μη όφειλε, ως εκ του θεσμικού του ρόλου και πριν ακόμη να έχει ξεκινήσει καν η έρευνα των αρχών για τις αιτίες του δυστυχήματος και τις ευθύνες γι’ αυτό, εξέδωσε ετυμηγορία.

Αποδίδοντας δημοσίως το σύνολο των ευθυνών στον μοιραίο σταθμάρχη.

Τον οποίο, όμως, σταθμάρχη ήταν η κυβέρνηση που είχε διορίσει με κομματικά κριτήρια στη συγκεκριμένη θέση, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, χωρίς τις αναγκαίες γνώσεις και χωρίς καν να πληροί τα νόμιμα προσόντα.

Κι ακόμη, ήταν η κυβέρνηση που ήταν υπεύθυνη που ο συγκεκριμένος άπειρος σταθμάρχης αφέθηκε μόνος στη μοιραία βάρδια, χωρίς καθόλου υποστηρικτικό προσωπικό, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής μιας πολιτικής μείωσης του στελεχιακού δυναμικού στους σιδηροδρόμους.

Η πρώιμη και χωρίς προηγούμενη έρευνα και τεκμηρίωση επίρριψη της ευθύνης για το δυστύχημα στον σταθμάρχη από πλευράς πρωθυπουργού ήταν μια πρωτοφανής προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης.

Αλλά ήταν και μια πρωτοφανής προσπάθεια επηρεασμού των ανακριτικών αρχών. Που έπρεπε εκείνες πρώτες να ερευνήσουν την υπόθεση και να αποφανθούν σχετικά.

Συγχρόνως, ξεκίνησε μια δεύτερη επιχείρηση παραπλάνησης από πλευράς υφυπουργών της κυβέρνησης αυτή τη φορά. Με την επίσκεψη στον τόπο του δυστυχήματος κυβερνητικού κλιμακίου τις πρώτες μέρες μετά το δυστύχημα. Και την εξ ορισμού αποτυχημένη, ως απεγνωσμένη, όσο και γελοία προσπάθεια να αποδείξουν on camera ότι η τηλεδιοίκηση που στη Λάρισα είχε τεθεί εκτός λειτουργίας ήδη από το καλοκαίρι του 2019, παραδόξως λειτουργούσε τη νύχτα του δυστυχήματος.

Την ώρα που ήδη ήταν γνωστό ότι οι δυο μοιραίες αμαξοστοιχίες ταξίδευαν επί 12’ στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή και σε αντίθετες κατευθύνσεις, χωρίς να το έχει αντιληφθεί κανείς. Σε εποχή έξαρσης, δηλαδή, της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών και της τηλεδιοίκησης, δεν μπόρεσε κανείς ούτε να αντιληφθεί τι συνέβαινε, ούτε και να ειδοποιήσει τους μηχανοδηγούς να σταματήσουν εγκαίρως.

Όταν επί χρόνια και συγκεκριμένα πριν το 2018, πριν την αποκατάσταση, δηλαδή, της διπλής σιδηροδρομικής γραμμής και ενώ οι αμαξοστοιχίες ταξίδευαν και προς τις δύο κατευθύνσεις σε μια και μόνη γραμμή, δεν είχε συμβεί ποτέ μετωπική σύγκρουση. Καθώς τότε λειτουργούσαν οι σχετικές ασφαλιστικές δικλείδες της τηλεδιοίκησης και της φωτοσήμανσης.

Οι οποίες, όπως εκ του αποτελέσματος προκύπτει, δεν λειτουργούσαν το μοιραίο βράδυ. Γεγονός για το οποίο προειδοποιούσαν από καιρό στελέχη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και μηχανοδηγοί των συρμών, χωρίς, δυστυχώς, να εισακουστούν.

Κατά τα άλλα, όμως, για όλα έφταιγε ο σταθμάρχης…

Ακολούθησε άλλη μια πρωτάκουστη επιχείρηση συγκάλυψης των ευθυνών του δυστυχήματος. Η επιχείρηση μπαζώματος του εδάφους του δυστυχήματος.

Με προφανή σκοπό την απόκρυψη ή και την καταστροφή των πρωτογενών στοιχείων του εδάφους, των βαγονιών και των θυμάτων, που θα οδηγούσαν στην πλήρη διαλεύκανση των συνθηκών του δυστυχήματος.

Μια επιχείρηση μπαζώματος του εδάφους και μαζί με αυτό και σκύλευσης των νεκρών, μέλη των οποίων βρέθηκαν από τους συγγενείς πεταμένα σε ιδιωτικά οικόπεδα στη γύρω περιοχή.

Μια πράξη που από την εποχή τα Αντιγόνης του Σοφοκλή θεωρείται μια από τις ειδεχθέστερες πράξεις που μπορεί να διαπράξει ανθρώπινο χέρι.

Ο πρωθυπουργός, σε άλλη μια πρωτοφανή προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών του δυστυχήματος, αποφάνθηκε ότι το μπάζωμα έγινε για… καλό σκοπό.

Λες και τα ποινικά αδικήματα, όπως αυτό της απόκρυψης στοιχείων εγκλήματος, αλλά και οι ηθικοί κώδικες, όπως αυτοί που επιβάλλουν τον σεβασμό των νεκρών, μπορούν να παραβιάζονται, με την απλή  επίκληση καλών σκοπών…

Και μετά από αυτή την απίστευτη επιχείρηση παραπλάνησης και συγκάλυψης των ευθυνών για το τεράστιο έλλειμμα σιδηροδρομικής ασφάλειας, ήρθε μια νέα επιχείρηση παραπλάνησης και συγκάλυψης. Για την έκρηξη και την ανάφλεξη αυτή τη φορά που ακολούθησαν τη μετωπική σύγκρουση.

Και πάλι επιστρατεύθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός για να πείσει για το αδύνατο. Ότι δηλαδή η τεράστια πυρόσφαιρα που προκλήθηκε μετά τη μετωπική σύγκρουση και που όλοι είδαμε σε φωτογραφίες και βίντεο, οφείλονταν σε… λάδια σιλικόνης. Για τα οποία, βέβαια, ακόμη και οι πρωτοετείς φοιτητές της Χημείας γνωρίζουν ότι δεν είναι εύφλεκτα και άρα δεν μπορούν να προκαλέσουν τέτοιας έκτασης ανάφλεξη και έκρηξη.

Στη συνέχεια η επιχείρηση παραπλάνησης έγινε ακόμη χειρότερη. Καθώς προσπάθησαν και συνεχίζουν να προσπαθούν ακόμη και σήμερα να πείσουν ότι η ανάφλεξη οφείλονταν σε… μπίρες και σε λαμαρίνες. Αφού αυτά ήταν τα μόνα φορτία που η εταιρεία που λειτουργεί τους σιδηροδρόμους διαβεβαιώνει ότι μεταφέρονταν εκείνη τη νύχτα με τη μοιραία εμπορευματική αμαξοστοιχία.

Η πραγματογνωμοσύνη, μάλιστα, της HELLENIC TRAIN καταλήγει ότι η ανάφλεξη αμέσως μετά τη μετωπική σύγκρουση δεν οφείλεται σε φυσικές, αλλά σε… μεταφυσικές αιτίες. Αφού αποδίδεται σε…σύμπτωση το γεγονός της έκρηξης και της πυρόσφαιρας που την ακολούθησε.

Επιστρατεύθηκε, μάλιστα, και βίντεο, που εμφανίστηκε ως δια μαγείας δυο χρόνια μετά το δυστύχημα. Και ενώ οι αρχές αναζητούσαν επί διετία και δεν έβρισκαν σχετικό οπτικό υλικό. Στο οποίο βίντεο, βέβαια, δεν φαίνεται τίποτε. Δεν φαίνεται, δηλαδή, τι ακριβώς  μεταφέρει η εμπορευματική αμαξοστοιχία. Απλώς φαίνεται ότι δεν υπήρχε δεξαμενή.

Λες και το παράνομο υλικό, που οπωσδήποτε έπρεπε να διαφύγει τους ελέγχους, θα φορτώνονταν σε ειδικές δεξαμενές που θα έγραφαν, μάλιστα, από έξω ότι περιέχουν εύφλεκτο υλικό…

Η παραπλάνηση δεν έχει τέλος.

Μοναδικός σκοπός της να επιβεβαιωθεί η θεωρία που από την πρώτη μέρα υποστήριξε ο πρωθυπουργός. Μια θεωρία ελάχιστα πιστευτή, που θέλει μόνο ένοχο του τραγικού δυστυχήματος τον σταθμάρχη. Μια θεωρία που ως μόνη αιτία βλέπει το ανθρώπινο λάθος.

Κι ακόμη, μοναδικός σκοπός της εκστρατείας παραπλάνησης είναι να μας πείσουν ότι υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Ή μάλλον ότι υπάρχει και φωτιά και καπνός, χωρίς όμως να υπάρχει ίχνος  εύφλεκτου υλικού.

Στη χώρα όπου γεννήθηκε ο ορθός λόγος, στη χώρα όπου ο Αριστοτέλης θεμελίωσε τις σύγχρονες αρχές της επιστήμης, υπάρχει μια αυταρχική κυβέρνηση που συγκρούεται με τη λογική, προκειμένου να συγκαλύψει τις προφανείς ευθύνες της για το θάνατο 57 ανθρώπων στα Τέμπη.

Και αυτή η εργώδης προσπάθεια συγκάλυψης συνιστά από μόνη της ένα τρίτο, ξεχωριστό έγκλημα. Μετά από αυτό της μετωπικής σύγκρουσης σε διπλή σιδηροδρομική γραμμή λόγω κατάρρευσης των ασφαλιστικών δικλείδων.

Και μετά από εκείνο της, όπως εκ του αποτελέσματος τεκμαίρεται, μεταφοράς εύφλεκτων υλικών στην εμπορευματική αμαξοστοιχία, που προκάλεσε την ανάφλεξη και την εξαύλωση πολλών από τους νεκρούς.

Πηγή: TVXS

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr