Σε μια περίοδο που η ένταση στην Άπω Ανατολή έχει αυξηθεί, η ηγέτιδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ταϊβάν, Τσενγκ Λι-γουέν, πέρασε το κατώφλι της ηπειρωτικής Κίνας, πραγματοποιώντας την πρώτη επίσκεψη της ταϊβανέζικης αντιπολίτευσης εδώ και μία δεκαετία. Πρόκειται για μια κίνηση που ανακατεύει την τράπουλα στις σχέσεις της Ταϊπέι με το Πεκίνο και την Ουάσιγκτον την ώρα που η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί τις ισορροπίες ισχύος να αλλάζουν στον Ειρηνικό. Η εξαήμερη επίσκεψή της, η οποία ξεκίνησε από τη Σαγκάη και θα ολοκληρωθεί στο Πεκίνο, πραγματοποιείται κατόπιν πρόσκλησης του Σι Τζινπίνγκ και χαρακτηρίζεται από την ίδια ως «ταξίδι για την ειρήνη». Η κίνηση αυτή αποτελεί μια σαφή πολιτική διαφοροποίηση από τη σκληρή γραμμή του νυν προέδρου της Ταϊβάν, Λάι Τσινγκ-τε, τον οποίο το Πεκίνο έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένως ως «αποσχιστή». Η Τσενγκ, αναχωρώντας από την Ταϊπέι εν μέσω αντιδράσεων αλλά και επευφημιών από το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί, τόνισε την ανάγκη για ειλικρινή διάλογο, υποστηρίζοντας μάλιστα πως η Ταϊβάν οφείλει να αξιοποιήσει κάθε ευκαιρία για να αποτρέψει έναν καταστροφικό πόλεμο.
Το εσωτερικό μέτωπο και η αμυντική στρατηγική
Η επίσκεψη αυτή δεν συμβαίνει σε πολιτικό κενό, καθώς στο εσωτερικό της Ταϊβάν το κοινοβούλιο, όπου η αντιπολίτευση διαθέτει την πλειοψηφία, έχει μπλοκάρει έναν κολοσσιαίο αμυντικό προϋπολογισμό 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το Κουομιντάνγκ αρνείται να δώσει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση για εξοπλιστικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, προκρίνοντας μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση που στοχεύει στην αποκλιμάκωση. Την ίδια στιγμή, η Κίνα συντηρεί την ψυχολογική και στρατιωτική πίεση, στέλνοντας σχεδόν καθημερινά πολεμικά αεροσκάφη και πλοία γύρω από το νησί, ενώ πραγματοποίησε ασκήσεις με πραγματικά πυρά τον περασμένο Δεκέμβριο. Το Πεκίνο παραμένει αμετακίνητο στη θέση ότι η Ταϊβάν αποτελεί τμήμα της κινεζικής επικράτειας, ενώ οι ΗΠΑ παραμένουν ο βασικός, αν και άτυπος, προμηθευτής όπλων της Ταϊπέι, κάτι που προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην κινεζική πλευρά και αναμένεται να μονοπωλήσει τη συζήτηση στην επικείμενη σύνοδο του Σι Τζινπίνγκ με τον Ντόναλντ Τραμπ τον προσεχή Μάιο στο Πεκίνο.

Η σκιά του Ντόναλντ Τραμπ και ο παράγοντας Ιράν
Η κινεζική πλευρά φαίνεται να επιδιώκει μια «εξομάλυνση» μέσω της ταϊβανέζικης αντιπολίτευσης, ώστε να αποδυναμώσει τα επιχειρήματα για περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση του νησιού από τις ΗΠΑ και να επικεντρωθεί σε οικονομικές συμφωνίες. Ωστόσο, η διεθνής συγκυρία περιπλέκεται από τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν, παρά την προσωρινή εκεχειρία. Η δυναμική εμπλοκή της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή έστειλε ένα διττό μήνυμα στην Κίνα: από τη μία, η Αμερική παραμένει διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει ισχύ μακριά από τα σύνορά της, αλλά από την άλλη, καταναλώνει κρίσιμους πόρους και οπλικά συστήματα, που θα ήταν απαραίτητα σε μια σύγκρουση στον Ειρηνικό, δημιουργώντας ένα «παράθυρο» ευκαιρίας για το Πεκίνο.

Ανατομία της αποτροπής και το παράδειγμα του Χονγκ Κονγκ
Παρά τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την πίεση που ασκεί η αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Αντολή, η ηγεσία στο Πεκίνο φαίνεται να αναγνωρίζει πως τελικά ο χρόνος και η διπλωματικής οδός μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ της παρά ένας πόλεμος. Η στρατηγική της «υπομονής» που επιδεικνύει ο Σι Τζινπίνγκ, ακολουθώντας τα βαθύτερα διδάγματα του Σουν Τζου και της παραδοσιακής κινεζικής στρατηγικής σκέψης, εστιάζει στην εσωτερική πολιτική διάβρωση της Ταϊβάν. Ποντάροντας στην περαιτέρω αποδυνάμωση του προέδρου Λάι Τσινγκ-τε και σε μια ενδεχόμενη εκλογική επικράτηση του Κουομιντάνγκ το 2028, η Κίνα χρησιμοποιεί την ενίσχυση των δεσμών σε επίπεδο κομμάτων ως εργαλείο για μια μελλοντική προσάρτηση.
Σε αυτό το πλαίσιο, το σενάριο η Ταϊβάν να ακολουθήσει τη μοίρα του Χονγκ Κονγκ προβάλλει ως η πιο πιθανή κατάληξη. Η αποδοχή της αρχής της μίας Κίνας από την αντιπολίτευση ανοίγει την πόρτα για μια διαδικασία ενσωμάτωσης που ξεκινά από την οικονομική και θεσμική ενοποίηση και καταλήγει στην πλήρη ενσωμάτωση. Ο λόγος περί ειρήνης που αναφέρει η Τσενγκ Λι-γουέν, μέσα από τη στενή συνεργασία με το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας, ενδέχεται να αποτελέσει το όχημα για μια τέτοια εξέλιξη. Σε μια τέτοια προοπτική, την ξεχωριστή διοικητική οντότητα της Ταϊβάν θα την απορροφούσε το κεντρικό κράτος του Πεκίνου, μετατρέποντας το νησί από αυτόνομο κράτος σε μια επαρχία υπό την άμεση και απόλυτη κυριαρχία της Κίνας.
Διαβάστε επίσης:
Ιράν: Ο σκηνοθέτης Ασγκάρ Φαραντί καλεί τον παγκόσμιο κινηματογράφο για τερματισμό του πολέμου
Ρωσία: Ο Μεντβέντεφ χαιρετίζει την κατάπαυση πυρός ΗΠΑ-Ιράν – «Επικράτησε η κοινή λογική»
Axios: Πώς ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν κατέληξε σε εκεχειρία με τον Τραμπ
Το Ισραήλ επιμένει ότι η εκεχειρία δεν αγγίζει τον Λίβανο: Νέα πλήγματα στην Τύρο
Tα σχόλια στο site έχουν απενεργοποιηθεί. Μπορείτε να σχολιάζετε μέσα από την επίσημη σελίδα στο Facebook
Σχόλια