Τάιγκερ Γουντς: Ο πρωταθλητής που νίκησε τους εφιάλτες

Ο Τάιγκερ Γουντς νίκησε όλα τα τέρατα που συνάντησε στο διάβα του, επιστρέφοντας στην κορυφή του παγκόσμιου γκολφ και στέλνοντας μηνύματα ελπίδας σε χιλιάδες κόσμου που δίνουν τη δική τους μάχη.

Θάνος Σαρρής 17/04/2019 | 09:00

«Σε αυτή τη δουλειά, πάντα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να θυσιάσεις την υγεία σου», είχε πει κάποτε σε μια συνέντευξη-ψυχανάλυση ο Περ Μερτεζάκερ, πρωταθλητής κόσμου με την Εθνική Γερμανίας. Δεν αναφερόταν μόνο στη σωματική υγεία, όπου η συνεχής καταπόνηση και η συσσωρευμένη κόπωση μπορεί να επιφέρει σοβαρούς τραυματισμούς. Αναφερόταν και στην ψυχική, εξωτερικεύοντας συναισθήματα που στους παρατηρητές μπορεί να φαίνονται μακρινά. Όπως η χαρά για έναν αποκλεισμό σε Παγκόσμιο Κύπελλο, προκειμένου να σταματήσει πια το άγχος, ή η αφαγία μέχρι και τέσσερις ώρες πριν την έναρξη ενός αγώνα, ούτως ώστε να σταματήσουν επιτέλους οι εμετοί.

Το σπάσιμο της βιτρίνας

Ο Μερτεζάκερ έπαιζε ποδόσφαιρο, όμως τα προβλήματα που φέρνουν παράγοντες όπως η υπερέκθεση, ο καθημερινός ανταγωνισμός, το άγχος του πρωταθλητισμού, ο ψυχολογικός αντίκτυπος ενός σοβαρού τραυματισμού, υπάρχουν παντού. Ο Τάιγκερ Γουντς ήταν από το 1997 μέχρι το 2008 ο κορυφαίος στο παγκόσμιο γκολφ, δείχνοντας έτοιμος να σπάσει το ρεκόρ του Τζακ Νικλάους με τα 18 majors τρόπαια. Ένας εκ των κορυφαίων αθλητών του πλανήτη και ο πιο ακριβοπληρωμένος της προηγούμενης δεκαετίας. Έμοιαζε προγραμματισμένος για να νικά με κάθε τρόπο. Ο 14ος τίτλος του, ήρθε ουσιαστικά με ένα πόδι, καθώς μετά τη νίκη στο US Open πέρασε στο χειρουργείο. Καταρρίπτοντας μια σειρά από ρεκόρ, έμοιαζε θέμα χρόνου θα ξεπεράσει τα 18 τρόπαια του Νικλάους και να γίνει ο κορυφαίος όλων των εποχών.

Ξαφνικά όμως η καλοφτιαγμένη βιτρίνα του κόσμου του ξεκίνησε να γκρεμίζεται και όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, η πτώση άρχισε εκ των έσω. Όταν τον βρήκαν ματωμένο, σε ημιλιπόθυμη κατάσταση μετά από σύγκρουση με δέντρο και πυροσβεστικό κρουνό έξω από το σπίτι του στη Φλόριδα, ξεκίνησαν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας μια σειρά από σκάνδαλα για την προσωπική του ζωή. Ύστερα, όταν αποκαλύφθηκαν οι εξωσυζυγικές του σχέσεις, σταμάτησε το γκολφ για μερικούς μήνες προκειμένου να διευθετήσει τα προσωπικά του ζητήματα. Η κατάληξη ήταν ένα διαζύγιο, η αποκάλυψη ότι κοιμήθηκε με 120 γυναίκες, οι χιλιάδες λίρες σε συνοδούς, η υποχρέωση να παρακολουθήσει πρόγραμμα για τον εθισμό του στο σεξ και μια αποζημίωση 72 εκατομμυρίων λιρών προς την Ελίν Νορντέγκρεν, σύζυγό του για επτά χρόνια.

Ο πόνος του σώματος και της ψυχής

Ο Γουντς απολογήθηκε σε όλους και θα έλεγε κανείς πως έστω και επεισοδιακά, ο κύκλος έκλεισε και ο Αμερικανός γκόλφερ θα αφοσιωνόταν πλέον στο άθλημά του. Το προσπάθησε πολύ το 2013, χωρίς όμως να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο μεγάλο τρόπαιο που θα τον έφερνε πιο κοντά στον Νίκλαους. Η ψύχωση αυτή τη φορά τον χτύπησε στο σώμα. Η πρώτη επέμβαση στη μέση έγινε την επόμενη χρονιά. Δεν ήξερε αν θα καταφέρει να αγωνιστεί ξανά και ο φόβος πλέον είχε φωλιάσει για τα καλά στην ψυχή του όποτε ξανάπιανε το μπαστούνι. Ο πόνος είχε αρχίσει να τον χτυπά σε κάθε στιγμή της ημέρας. Επόμενο στάδιο, ο εθισμός του στα παυσίπονα.

 Στις 30 Μαΐου του 2017 συνελήφθη ενώ κοιμόταν στο τιμόνι, με τη μηχανή του αυτοκινήτου να λειτουργεί. Εκείνος έριξε την ευθύνη στις ανεπιθήμητες παρενέργειες των φαρμάκων. Η Αστυνομία παρατήρησε ότι δεν μπορούσε να περπατήσει καν μόνος του, μολονότι το αλκοτέστ ήταν αρνητικό. Έλεγξαν το ιατρικό του ιστορικό και βρήκαν παρελθόν επεμβάσεων τόσο στο γόνατο, όσο και στον Αχίλλειο τένοντα. Εντόπισαν στο αίμα του πέντε διαφορετικές ναρκωτικές ουσίες. Ο κάποτε κραταιός Τίγρης αισθανόταν το κορμί του διαλυμένο, η προπόνηση ήταν Γολγοθάς και τα παυσίπονα έγιναν η δική του, προσωρινή Ιθάκη. Είχε κατρακυλήσει στο νούμερο 1.199 της παγκόσμιας κατάταξης. Μέσα σε τέσσερα χρόνια έπαιξε σε μόλις 24 τουρνουά κι έκανε τέσσερις επεμβάσεις στη μέση.

«Να του σώσουμε τη ζωή...»

«Αν δεν είχαμε νιώσει την ήττα, ποιες νίκες απόψε μαζί θα γιορτάζαμε;», ραπάρει ο Anser και ο Τάιγκερ Γουντς, ο «μίδας» του παγκόσμιου γκολφ, ο συλλέκτης τίτλων, βίωσε την ήττα σε όλα τα επίπεδα. Σε αθλητικό, προσωπικό, σωματικό, ψυχολογικό. Λίγο μετά τη σύλληψη στο τιμόνι, ένας άλλος τεράστιος αθλητής που έδωσε τη δική του μάχη με την κατάθλιψη, ο κολυμβητής Μάικλ Φελπς, τον πήρε τηλέφωνο και του μίλησε για τον καιρό που βρέθηκε κι εκείνος χαμηλά, για τον τρόπο που κατάφερε να ξανασηκωθεί. Ήταν μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τον γκόλφερ και πρώην αλκοολικό Νότα Μεγκάι, τον μοναδικό με 100% ινδιάνικο αίμα στο  PGA Tour, ο οποίος αποκάλυψε ότι: «Ποτέ δεν ήθελε να μιλήσει για το τέλος της καριέρας του, για εκείνο το παράθυρο που έκλεινε για εκείνον, ενώ πολλοί από εμάς στο παγκόσμιο γκολφ πιστεύαμε ότι δεν θα αγωνιστεί ξανά στο υψηλότερο επίπεδο, πόσω μάλλον να κατακτήσει ένα μεγάλο τουρνουά». Τα παιδιά του είχαν συνδέσει την κίνηση να χτυπήσει το μπαλάκι με την πτώση στο έδαφος από τους πόνους. Για εκείνα, το γκολφ ήταν η αιτία που καταστράφηκε ο πατέρας τους.

Για τον Φελπς, η όλη συμπεριφορά του Γουντς ήταν μια τεράστια κραυγή βοήθειας. «Δεν προσπαθούσαμε να σώσουμε την καριέρα του. Προσπαθούσαμε να σώσουμε απλά τη ζωή και το μέλλον ενός ανθρώπου», έλεγε ο Μεγκάι. Ο Γουντς είχε γίνει ξανά γήινος. Και το γεγονός ότι έπρεπε να τα βρει με την ανθρώπινη πλευρά του, τον βοήθησε να σηκωθεί ξανά. Όχι με γυάλινα στηρίγματα όπως τα φάρμακα και τα ναρκωτικά, αλλά με πραγματικά θεμέλια. Πρώτα έπρεπε να φτιάξει την ψυχή του. Κι ύστερα ήρθε η τέταρτη επέμβαση σπονδυλοδεσίας, που τον έκανε να αισθανθεί και πάλι έτοιμος. Το γκολφ μπορούσε ξανά να του προσφέρει όμορφες εικόνες, χρώμα στην καθημερινότητα. Ξεκίνησε να ανεβαίνει συνεχώς, να χάνει κιλά. Η λάμψη είχε ξεκινήσει να επικρατεί της θολούρας στα μάτια, μέχρι που την εκτόπισε εντελώς: Ο Γουντς το 2018 έφτασε να διεκδικεί το US PGA και κατέκτησε πρωτάθλημα για πρώτη φορά έπειτα από πέντε χρόνια. Χιλιάδες οπαδοί βρέθηκαν στην Ατλάντα φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του, με τον ίδιο να προσπαθεί να κρατήσει τα δάκρυά του. Είχε πια επιστρέψει. «Δεν μπορούσα καν να ξαπλώσω, δεν μπορούσα να κάνω σχεδόν τίποτα. Έκανε την τελευταία επέμβαση αναζητώντας μια ευκαιρία για φυσιολογική ζωή. Ξαφνικά, κατάλαβα ότι μπορούσα ξανά να χτυπήσω με το μπαστούνι. Αισθάνθηκα ότι ακόμα είχα τα χέρια για να το κάνω. Το σώμα δεν είναι το ίδιο, αλλά έχω ακόμα καλά χέρια». Και ψυχή.

Πρότυπα

Την Κυριακή, στην Αουγκούστα, ολοκληρώθηκε μία από τις μεγαλύτερες επιστροφές στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού. Ο Τάιγκερ Γουντς κατέκτησε τον 15ο major τίτλο του, σε ηλικία 43 ετών και 11 χρόνια μετά τον τελευταίο. Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια, για να φορέσει ξανά το πράσινο σακάκι του νικητή ενός Masters. «Το να έχω την ευκαιρία να επιστρέψω με αυτόν τον τρόπο, ξέρετε ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ζωής μου. Μπαίνει στην κορυφή, μαζί με όλες τις μάχες που έδωσα», δήλωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι πλέον δημιουργεί νέες αναμνήσεις για τα παιδιά του. Όχι μόνο γι' αυτά.

Η ιστορία του συγκίνησε όλο τον αθλητικό κόσμο, αναδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο το πώς ένας αθλητής μπορεί να γίνει πρότυπο για χιλιάδες ανθρώπους που ζουν στο σκοτάδι, στον πόνο, στον εθισμό. Για ανθρώπους που βρίσκονται στον πάτο του πηγαδιού και θεωρούν ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Ιστορίες σαν του Γουντς, του Φελπς, του Νίκι Λάουντα, του Ματ Μπάσμπι χαράσσουν τον δρόμο της επιστροφής....

To koutipandoras.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.