Συγκλονίζει η σύζυγος του Αντετοκούνμπο: Η μάχη της με την επιλόχειο κατάθλιψη – «Για μήνες έκρυβα τον πόνο μου»

Ένα συγκινητικό μήνυμα για τη μάχη που πέρασε με την επιλόχειο κατάθλιψη στέλνει με ανάρτησή της στο Instagram η Μαράια Ριντλσπρίγκερ, σύζυγος του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ελπίζοντας με τον τρόπο αυτό να βοηθήσει και άλλους ανθρώπους που δίνουν μάχη με ψυχολογικά προβλήματα.

“Το να είσαι ευάλωτος σήμερα είναι κάπως τρομακτικό, αλλά αν μπορέσω να βοηθήσω έστω και έναν άνθρωπο, πιστεύω ότι αξίζει να μοιραστώ την ιστορία μου”, αναφέρει στην εκτενή ανάρτησή της η Μαράια Ριντλσπρίγκερ, περιγράφοντας το πότε ξεκίνησε η επιλόχειος κατάθλιψη, τα συναισθήματά της, αλλά και τα διδάγματα που πήρε από αυτήν την περιπέτεια.

Διαβάστε αναλυτικά τα όσα αναφέρει:

Χαμόγελα που κρύβουν συνεχή φόβο. Τρανταχτά γέλια, ενώ κρύβεις αδικαιολόγητα δάκρυα. Να είσαι περιτριγυρισμένη από αγάπη και να νιώθεις απόλυτα μόνη… αυτή είναι η ιστορία μου για την επιλόχεια καταθλιψη.

Το να είσαι ευάλωτος σήμερα είναι κάπως τρομακτικό, αλλά αν μπορέσω να βοηθήσω έστω και έναν άνθρωπο, πιστεύω ότι αξίζει να μοιραστώ την ιστορία μου. Δεν τη μοιράζομαι για συμπόνια ή αναγνώριση, τη μοιράζομαι γιατί θέλω να χρησιμοποιήσω το βήμα μου με την ελπίδα να βοηθήσω κάποιον που παλεύει με την ψυχική του υγεία. Αν και η ιστορία μου επικεντρώνεται στην επιλόχεια κατάθλιψη, ελπίζω να τη διαβάσεις και να την εφαρμόσεις σε ό,τι κι αν περνάς.

Τέσσερα παιδιά μετά, και θα νόμιζε κανείς ότι τα έχω όλα λυμένα – αλλά δεν ισχύει. Τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να σε προετοιμάσει για το να γίνεις μητέρα, ή στη δική μου περίπτωση, μητέρα τεσσάρων παιδιών. Αν και ο τοκετός ήταν η πιο σωματικά επώδυνη εμπειρία που έχει περάσει το σώμα μου, η μάχη με την ψυχική μου υγεία αποδείχτηκε εξίσου δύσκολη. Ξεπέρασα την επιλόχεια κατάθλιψη μετά το πρώτο μας παιδί, αλλά πραγματικά δεν ήμουν έτοιμη για αυτό που θα ερχόταν αυτή τη φορά.

Το άγχος ξεκίνησε πριν καν γεννήσω. Παρότι δεν είχα συμπτώματα, ο εγκέφαλός μου με είχε πείσει πως είχα μια ανίατη ασθένεια που θα με εμπόδιζε να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν. Οι κρίσεις πανικού χειροτέρεψαν και η εξάρτησή μου από το διαδίκτυο ως εργαλείο αυτοδιάγνωσης με βύθισε στις πιο σκοτεινές δίνες. Έχω έναν απίστευτο κύκλο ανθρώπων δίπλα μου, αλλά ένιωθα υπερβολικά φοβισμένη και ντρεπόμουν για αυτή την πλευρά μου ώστε να ζητήσω βοήθεια.

Ήμουν τυχερή με έναν ομαλό τοκετό και ένα υγιές μωρό. Οι πρώτες εβδομάδες προσαρμογής με το νεογέννητο και τα τρία «μεγάλα» παιδιά ήταν διασκεδαστικές—αλλά τόσο χαοτικές όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Το τέταρτο μωρό μας είναι το πιο γλυκό μικρό αγγελούδι που έχω δει ποτέ. Ταιριάζει τέλεια στη μικρή τρελή μας φούσκα. Τα συνεχή χαμόγελα και τα γελάκια της μου φέρνουν αγνή χαρά.

Αλλά είτε ήταν το τέλος του «μήνα του μέλιτος» με το νέο μωρό, είτε οι τεράστιες (και γρήγορες) αλλαγές που συνέβαιναν μέσα στην οικογένειά μου, η ψυχική μου υγεία πήρε την κάτω βόλτα—και οι σκοτεινές σκέψεις άρχισαν να επιστρέφουν.

Απομάκρυνα τα πάντα και τους πάντες. Τα μηνύματα έμεναν διαβασμένα χωρίς απάντηση. Για τηλέφωνα… ούτε λόγος. Βρήκα παρηγοριά στην απομόνωση και στο να κρύβω τι πραγματικά συνέβαινε. Όπως κάθε μαμά, προσπάθησα να κρατηθώ όρθια για τα παιδιά και τον άντρα μου. Κοιτάζοντας πίσω, καταλαβαίνω πως το στήριγμα της οικογένειάς μου ήταν αυτό που πραγματικά με κράτησε όρθια. Δεν ήμουν ο εαυτός μου· ήμουν εκεί για την οικογένειά μου, αλλά το μυαλό μου απουσίαζε.

Είναι μια τρομακτική και μοναχική αίσθηση να είσαι σωματικά παρών, αλλά ψυχικά κάπου αλλού.

Αγαπώ τον κύκλο μου, αλλά δεν ήθελα να τους επιβαρύνω. Ένιωθα ότι θα ήταν εγωιστικό να ανοιχτώ – ήμουν πεπεισμένη ότι θα πρόσθετα βάρος σε ανθρώπους που ήδη κουβαλούν τα δικά τους. Έτσι, για μήνες, έκρυβα τον πόνο μου και τα δάκρυά μου. Αν και ακόμα δυσκολεύομαι, τώρα έχω πίστη ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ.

Το να μοιράζομαι τις εμπειρίες μου είναι ένα βήμα στη θεραπευτική μου πορεία. Είναι από τις πρώτες φορές που παραδέχομαι τις σιωπηλές μάχες που έδινα, αλλά αυτή η ειλικρίνεια με απελευθερώνει. Δεν είμαι πια αυτό που ήμουν, αλλά βρίσκομαι στο δρόμο να γίνω αυτό που είναι γραφτό να είμαι.

Τι έμαθα αυτή την περίοδο;

Έμαθα να είμαι ευάλωτη με τους ανθρώπους που με αγαπούν, και ότι δεν χρειάζεται να φοβάμαι πως θα γίνω «βάρος», ό,τι κι αν περνούν κι εκείνοι. Ο πόνος είναι πόνος – και ό,τι βαραίνει την καρδιά σου έχει σημασία.

Έμαθα ότι δεν μπορώ να τα κάνω όλα μόνη μου, και ότι είναι εντάξει να ζητάς βοήθεια.

Έμαθα ότι πρέπει να φροντίζω την ψυχική μου υγεία, γιατί είναι εξίσου σημαντική, αν όχι σημαντικότερη, από τη σωματική.

Κατάλαβα επιτέλους ότι πρέπει να δίνω προτεραιότητα στον εαυτό μου (χωρίς ενοχές) για να μπορώ να είμαι η καλύτερη σύζυγος, μητέρα, κόρη, αδελφή και φίλη που μπορώ να είμαι.

Αν η ιστορία μου σου μιλάει, να ξέρεις: δεν είσαι μόνος. Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα σου—ακόμα κι αν δεν τους γνωρίζεις ακόμα.

Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να ανυψώσουμε όσους είναι γύρω μας. Ποτέ δεν ξέρεις τι κουβαλά μέσα του κάποιος άλλος.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mariah Antetokounmpo (@sincerelyymariah)

Διαβάστε επίσης:

Τέμπη: Σοκαριστική αποκάλυψη Ματζουράνη – Δώσανε σε πατέρα σορό με μέλος άλλου ατόμου

Γιάννης Μαντζουράνης: «Το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη κατέρρευσε στα Τέμπη»

Πάνος Ρούτσι: Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα – Συνεχίζει την απεργία πείνας ζητώντας δικαιοσύνη

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr