Στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Γεννήθηκα την εποχή του σπαραγμού. Τη στιγμή που το σκοτάδι δολοφονούσε την άνοιξη, κατέκτησε την πατρίδα μου, και στολισμένο με το αίμα της, σκέπασε τούτο τον τόπο όλον.

Μόνον η λέξη άντεξε. Ανίκανη να σώσει, ικανή να μαρτυρήσει, να στηλιτεύσει την οδύνη πλάι στα μνημεία.

Σαν την ρίγανη που ευωδιάζει πάνω από το πέλαγος, ριζωμένη στην απόκρημνη πλαγιάꞏ και όσο προσπαθεί να παραμείνει αμόλυντη, τόσο η βροχή την κερδίζει.

Μου δόθηκε να μιλώ ελληνικά. Να διαβάζω την γλώσσα του Ομήρου. Να γράφω στην γλώσσα του Ελύτη.

Μία γλώσσα που δεν έπαψε να μιλιέται και να γράφεται επί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Που έπλασε τα όρια του « Εμείς ». Την ταυτότητα του γένους. Την συλλογική μνήμη.

Μια γλώσσα που σμίλευσε στο πέτρωμα, το άγαλμα και τον ανδριάντα, ενώ αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής.

Σήμερα, στα ελληνικά, ακόμα και η αλήθεια γράφεται με δηλητηριασμένα γράμματα. Κάθε ηλιοβασίλεμα επισφραγίζει την σιωπηρή συνθηκολόγηση με την αποσύνθεση.

Ακόμα και στην άβυσσο τα δάκρυα αστράφτουν βουβά.

Προέρχομαι από το σύγχρονο μνήμα, της δημοκρατίας, στα πατρογονικά της εδάφη. Δεν υπήρξε στιγμή, στον Ευρωπαϊκό ιστορικό χάρτη, όπου η δημοκρατία να μην διακατέχεται από κρίσεις. Τούτες οι προκλήσεις, συνιστούν το μαγνητικό αποτέλεσμα της προόδου.

Είναι η Ενότητα των Εθνών, η παρακαταθήκη της ιστορικής μνήμης.

Είναι η Ενότητα των Εθνών, το προστατευτικό κέλυφος της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Που μεταβολίζει τις στάχτες του παρελθόντος, στο δομικό υλικό του πολιτεύματος.

Είναι η Ενότητα των Εθνών, η παρακαταθήκη της ιστορικής μνήμης. Το αραχνοΰφαντο νήμα, που από το χάος προστατεύει την Ευρώπη. Που συνδέει το κέντρο, με το τελευταίο της σύνορο. Όταν η Ελλάδα, στην δίνη του ερέβους στροβιλίζεται, είναι η Ευρώπη που μικραίνει. Καθώς το σκοτάδι την κυκλώνει.

Σαν τον ταύρο που το κύμα χτυπά, και στου Αιγαίου τα βάθη πεθαίνουν.

Προέρχομαι από τον πυρήνα της Ελληνικής κοινωνίας. Τούτη η κρίση, του Ελληνισμού, έχει διαφορετική αφετηρία.

Είναι η βαρβαρότητα, μεταμφιεσμένη σε αδιαφορία. Η μακάβρια μυρωδιά του σκότους, που σε κάθε ανάσα, ολοένα, της απομόνωσης τα σημάδια, της πατρίδας μου την Όψη χαράζουν.

Είναι η βαρβαρότητα, το άνθος της αδιαφορίας. Που το σκοτάδι θρέφει και τα απομεινάρια της άνοιξης, το Ιερό λάβαρο νεκρώνουν.

Έμεινε το μοιρολόι, της δικαιοσύνης, με χέρια τρεμάμενα, τον αέρα να στοιχειώνει. Ανάμεσα στα ερείπια του φωτός και τους αρχαίους βράχους. Ανάμεσα στο άγαλμα και τον ανδριάντα. Είναι ο θρήνος που τα Κόκαλα τσακίζει.

Είναι η βαρβαρότητα, η μετενσάρκωση της αδιαφορίας. Που το εθνικό μνήμα σμιλεύει και την Ευρώπη προσδοκά να υποτάξει.

Μόνον η πράξη, από την οδύνη λυτρώνει. Όπως του άστρου η ουράνια πυξίδα, την ανθρωπότητα αιώνια οδηγεί.

Τούτη την ώρα, του σπαραγμού. Το δάκρυ, που στην άβυσσο αστράφτει, αναδύεται. Την νεκρανάσταση του φωτός να σημάνει. Που την αθάνατη θυσία, του ζωντανού το μάτι σαγηνεύει.

Τούτην την ώρα, του φωτός. Δεν εργαλειοποιώ, το σκοτάδι, που την πατρίδα μου σκεπάζει. Ούτε της άνοιξης το νεκρό άνθος σκυλεύω. Δεν προσδοκώ ευεργετήματα δια της προσκολλήσεως, από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Τούτη την ώρα, το έρεβος ονοματίζω.

Τούτο το άνθος, το νεκρό, του θανάτου οιωνός, θα σφυρηλατήσει η Ευρώπη. Για να μετουσιώσει, από την τέφρα της αποτυχίας, το δομικό υλικό, της Ενότητας των Εθνών.

Τούτη την ώρα, του φωτός. Γράφω στο όνομα της συγκρότησης, ενός κοινού οράματος ευρωπαϊκού μνημονικού.

Προέρχομαι από την λήθη, την εξαθλίωση, την διαφθορά, που νέμεται του μυθικού τοπίου.

Τούτο το τραύμα, του ελληνικού έθνους, έγινε πληγή στο κορμί μου.

Τούτη την ώρα, του φωτός. Από της οδύνης το στάγμα η πορφυρή μελάνη γεννήθηκε.

Τούτη την ώρα, του φωτός. Στραγγίζω το γράμμα από το σκοτάδι και γράφω στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Τούτη η ώρα, του σπαραγμούꞏ το λαμπερό της οδύνης δίδαγμα, το ελληνικό σκοτάδι σμιλεύει. Και την Ευρώπη, στου φωτός τα ραγίσματα, από της οδύνης την μοίρα λυτρώνει.

Διαβάστε επίσης:

Αγωνία για τον 22χρονο που κατάπιε αμάσητο μπέργκερ: «Μόνο με θαύμα θα σωθεί»

Νεκρή γυναίκα σε φούρνο στη Λάρισα: Μπλέχτηκαν τα μαλλιά της στο ζυμωτήριο

Στριμωγμένη η κυβέρνηση για ΟΠΕΚΕΠΕ: Η Κομισιόν ζητά αποτελέσματα – «Δεν υπάρχει διαφυγή»

Η Ομάδα Αλήθειας έστειλε εξώδικο στον Αποστολόπουλο: «Δεν κάνω πίσω»

Δείτε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο στο koutipandoras.gr

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr